एवढे तरी करून जा,Evadhe Tari Karun Ja

एवढे तरी करून जा
हा वसंत आवरून जा

ही न रीत मोहरायची
आसवांत मोहरून जा

तारकांपल्याड जायचे
ह्या नभास विस्मरून जा

ये उचंबळुन अंतरी
सावकाश ओसरून जा

ह्या हवेत चंद्रगारवा ..
तू पहाट पांघरून जा

ये सख्या, उदास मी उभी
आसमंत मंतरून जा

एकाच ह्या जन्मी जणू,Ekacha Hya Janmi Janu

एकाच ह्या जन्मी जणू
फिरुनी नवी जन्मेन मी

स्वप्नाप्रमाणे भासेल सारे
जातील साऱ्या लयाला व्यथा
भवती सुखाचे स्वर्गीय वारे
नाही उदासी ना आर्तता
ना बंधने वा नाही गुलामी
भीती अनामी विसरेन मी
हरवेन मी, हरपेन मी
तरीही मला लाभेन मी

आशा उद्याच्या डोळ्यात माझ्या
फुलतील कोमेजल्यावाचुनी
माझ्या मनीचे गूज घ्या जाणुनी
या वाहणाऱ्या गाण्यातुनी
लहरेन मी, बहरेन मी,
शिशिरांतुनी उगवेन मी

एका पेक्षा एक,Eka Peksha Ek

चमचमते तारे भिरभिरते वारे
आकाश सारे अंगावरी उतरे
हृदयाचा ठोका शरिराचा झोका
पायाचा ठेका मस्तीचे हे नखरे
नाचु या तालावरी, डोलुया बोलांवरी
लहरु या वाऱ्यावरी – girls and boys lets swing and say

lux एका पेक्षा एक baby, let the body shake baby
एका पेक्षा एक baby, अशी ही dance मस्ती !

एका तळ्यात होती बदके,Eka Talyat Hoti Badake

एका तळ्यात होती बदके पिले सुरेख
होते कुरूप वेडे पिल्लू तयात एक

कोणी न तयास घेई खेळावयास संगे
सर्वांहुनी निराळे ते वेगळे तरंगे
दावूनि बोट त्याला, म्हणती हसून लोक
आहे कुरूप वेडे पिल्लू तयांत एक

पिल्लास दु:ख भारी, भोळे रडे स्वतःशी
भावंड ना विचारी, सांगेल ते कुणाशी
जे ते तयास टोची दावी उगाच धाक
होते कुरूप वेडे पिल्लू तयांत एक

एके दिनी परंतु पिल्लास त्या कळाले
भय वेड पार त्याचे वाऱ्यासवे पळाले
पाण्यात पाहताना चोरूनिया क्षणैक
त्याचेच त्या कळले, तो राजहंस एक

एकविरा आई तू डोंगरावरी,Ekveera Aai Tu Dongaravari

एकविरा आई तू डोंगरावरी
नजर हाय तुझी कोल्यांवरी

कोल्यांचा धंदा हाय जीवा उधारी ग
पाठीशी उभी हाय एकविरा आई ग
धनी माझा गेलाय बारांडोलीला
अवचित सुटलाय वादली वारा

मागनं मांगतंय एकविरा आई ग
धनी माझा येऊदेस दर्या किनारी ग
दसऱ्याचे आई तुझे सणाला
जोऱ्यांशी येऊ आई तुझे होमाला


नवसाचा मान देऊ कोमबऱ्या-बकऱ्यांचा ग
खना-नारलाशी भरीन ओटी ग
चैताचे आई तुझे सणाला
पोरांशी येऊ आई तुझे भेटीला

एकवार पंखावरुनी,Ekvar Pankhavaruni

एकवार पंखावरुनी फिरो तुझा हात
शेवटचे घरटे माझे तुझ्या अंगणात

धरेवरी अवघ्या फिरलो
निळ्या अंतराळी शिरलो
कधी उन्हामध्ये न्हालो, कधी चांदण्यात

वने, माळराने, राई,
ठायी, ठायी केले स्नेही
तुझ्याविना नव्हते कोणी, आत अंतरात

फुलारून पंखे कोणी
तुझ्यापुढे नाचे रानी
तुझ्या मनगटी बसले कुणी भाग्यवंत

मुका बावरा, मी भोळा
पडेन का तुझिया डोळा ?
मलिनपणे कैसा येऊ, तुझ्या मंदिरात

एकवार तरी राम दिसावा,Ekvaar Tari Ram Disava

हे श्रीरामा, हे श्रीरामा
एक आस मज एक विसावा
एकवार तरी राम दिसावा,
राम दिसावा

मनात सलते जुनी आठवण
दिसतो नयना मरता श्रावण
पिता तयाचा दुबळा ब्राम्हण
शाप तयाचा पाश होऊनी,

आवळितो जिवा

पुत्रसौख्य या नाही भाळी
परि शेवटच्या अवघड वेळी
राममूर्ति मज दिसो सावळी

पुत्र नव्हे तो अंश विष्णूचा,
वरदाता व्हावा

मुकुट शिरावर कटि पीतांबर
वीर वेष तो शाम मनोहर
सवे जानकी सेवातत्पर
मेघःशामा, हे श्रीरामा,
रूप मला दावा

एकलेपणाची आग लागली,Ekalepanachi Aag Lagali

एकलेपणाची आग लागली हृदया
घनदाट दाटली विषण्णतेची छाया
तडफडे जिवाचे पाखरूं केविलवाणे
होत ना सहन त्या एकलकोंडे जगणे
जोडीस शोधी ते उदात्त अपुल्यावाणी
प्रतिशब्द जिवाचा न दिला अजुनी कोणी
गुंफीत कल्पनाजाला गुंगणे
गुरफटुन त्यात जीवाला टाकणे
रंगीत स्वप्नसृष्टिला उठविणे
ही स्वप्नसृष्टि पटतसे जिवाला वेड्या
ही सुवर्णलंका दिपवित अवघी हृदया
परि इंद्रजाल हे जात कधी विरुनीया
एकलेपणाची आग लागते हृदया

एकलीच दीपकळी मी,Ekalich Deepkali Mi

एकलीच दीपकळी मी अभागिनी
स्नेहाविण केवि जगू विजन काननी ?
माझिया न संगतीस या इथे कुणी
प्रेमास्तव तळमळते मी वियोगिनी !
देवा, मी ओवाळू प्रीतिने कुणा ?
कोणाला सांगावी मूक वेदना ?
काहीही अर्थ नुरे रुक्ष जीवनी !

एकला नयनाला विषय,Ekala Nayanala Vishay

एकला नयनाला विषय तो झाला ॥

सकलहि स्थानी अवघा भरला, न बघत इतरा डोळा ॥

अवयव सगळे नयनी जमले, यदुवर दिसता मजला ॥

एकदाच यावे सखया,Ekdach Yave Sakhaya

एकदाच यावे सखया, तुझे गीत कानी
धुंद हो‍उनी मी जावे, धुंद त्या सुरांनी

असा चंद्र कलता रात्री, रानगंध यावा
सर्व भान विसरुन नाती, स्पर्श तुझा व्हावा
पुन्हा गूज अंतरिचे हे कथावे व्यथांनी

एकदाच वाटेवर या तुला मी पहावा
भाव दग्ध विटला हा रे, पुन्हा फुलुनि यावा
असा शांत असता वारा, रानपक्षि गावा
शब्दरूप प्रतिमा बघुनी जीव विरुनि जावा
स्वप्न हेच हृदयी धरिले खुळ्या आठवांनी

एकतारी सूर जाणी,Ektari Soor Jani

कृष्ण गाथा एक गाणे जाणते ही वैखरी
एक तारी सूर जाणी श्री हरी जय श्री हरी

तू सखा, तू पाठिराखा, तूच माझा ईश्वर
राहिलासी व्यापूनीया तूच माझे अंतर
आळवीते नाम ज्याला अमृताची माधुरी

पाहते मी सर्व ते ते कृष्ण रूपी भासते
आणि स्वप्नी माधवाच्या संगरी मी नाचते
ध्यान रंगी रंगताना ऐकते मी बासरी

तारिलेसी तू कन्हैया दीनवाणे, बापुडे
हीन मीरा त्याहूनीही, भाव भोळे भाबडे
दे सहारा, दे निवारा या भवाच्या संगरी

एकतारिसंगे एकरूप,Ekatari Sange Ekaroop

एकतारिसंगे एकरूप झालो
आम्ही विठ्ठलाच्या भजनात न्हालो

गळा माळ शोभे आत्मरूप शांती
भक्तिभाव दोन्ही धरू टाळ हाती
टिळा विरक्तीचा कपाळास ल्यालो

भूक भाकरीची, छाया झोपडीची
निवाऱ्यास घ्यावी उब गोधडीची
माया-मोह सारे उगाळून प्यालो

पूर्व पुण्य ज्याचे, मिळे सुख त्याला
कुणी राव होई, कुणी रंक झाला
मागणे न काही सांगण्यास आलो

एकतारि गाते गीत विठ्ठलाचे,Ektari Gate Geet Vitthalache

एकतारि गाते,
गाते गीत विठ्ठलाचे
वाळवंटी ध्वजा,
ध्वजा वैष्णवांची नाचे

मराठीचा बोल,
बोल जगी अमृताचा
ज्ञनियांचा देव,
देव ज्ञानदेव नाचे

नाचे चोखामेळा,
मेळा नाचे वैष्णवांचा
नाचे नामदेव,
देव किर्तनात नाचे

अनाथांचे नाथ
नाथ माझे दीनानाथ
भाग्यवंत संत,
संत रूप अनंताचे

एकतत्व नाम दृढ धरीं,Ektatva Naam Drudha Dhari

एकतत्व नाम दृढ धरीं मना ।
हरीसि करुणा येईल तूझी ॥१॥

तें नाम सोपें रें राम कृष्ण गोविंद ।

वाचेसीं सद्‌गद जपें आधीं ॥२॥

नामापरतें तत्व नाहीं रे अन्यथा,
वायां आणिका पंथा जाशी झणें ॥३॥


ज्ञानदेवा मौन जप-माळ अंतरीं,
धरोनि श्रीहरि जपे सदा ॥४॥

एकटीच भटकत नदिकाठी,Ekatich Bhatakat Nadikathi

एकटीच भटकत नदिकाठी
ऐन दुपारी तोऱ्यानं
नटुन थटुन अशि चटकचांदणी
कुठं चाललीस नखऱ्यानं

अंगात धमक डोळ्यांत चमक
कमरेत लचक नजरेत वचक
काळजास का देसी चरका
मारूनि मुरका कुर्रऱ्यानं
जशि कुणा घायाळ कराया
नेत्रशरांच्या माऱ्यानं

गाल रंगदार चाल ढंगदार
धुंद नागिणी जशी चमकशी
नवरसरंग-फवाऱ्यानं
चाल हळू जरा, सावर, आवर
पदर उडाला वाऱ्यानं

एकटी मी एकटी,Ekati Mi Ekati

एकटी मी एकटी, एकटी मी एकटी
संचिताचे खेळ सारे दुष्ट दैवाची गती

शांतवू केवि मनाला, हाक मी मारू कुणाला
भाग्य होता पाठमोरे आप्त-बंधू पांगती

भंग झाला भावनांचा, रंग गेला जीवनाचा
हास्य लोपे लोचनांचे अश्रूधारा वाहती

आग पेटे भोवताली स्वप्नपुष्पे दग्ध झाली
मृत्यूही होई न माझा सोबती या संकटी

एक होता राजा,Ek Hota Raja

एक होता राजा, एक होती राणी
अचल तयांची अनुपम प्रीती

दिव्य तयांची सुंदर नगरी
दु:ख न तेथे वास करी

विटुनि आपुल्या सदना उतरे
स्वर्गसौख्य जणु भूमिवरी

बोले राणी, "मन्मन मोती"
राजा बोले, "मी मनचोर"

राणी बोले, "चंद्रिकाच मी"
बोले राजा, "मीहि चकोर"

प्रणयोद्यानी करिती क्रीडा
दंग नर्तनी हर्षभरे
नाचती लतिका, फुले, झरे

एक होता काऊ,Ek Hota Kau

एक होता काऊ, तो चिमणीला म्हणाला
"मला घाल न्हाऊ, घाल न्हाऊ, घाल न्हाऊ"

एक होता पोपट, तो चिमणीला म्हणाला
"तू मला थोपट, तू मला थोपट, तू मला थोपट"

एक होती घूस, ती चिमणीला म्हणाली
"तू माझे अंग पूस, तू माझे अंग पूस, तू माझे अंग पूस"

एक होती गाय, तिने चिमणीला विचारले
"तुझे नाव काय, तुझे नाव काय, तुझे नाव काय ?"

एक होते कासव, ते चिमणीला म्हणाले

"मला चड्डी नेसव, मला चड्डी नेसव, मला चड्डी नेसव"

एक लाजरा न्‌ साजरा,Ek Lajara N Sajara

एक लाजरा न्‌ साजरा मुखडा, चंद्रावानी खुलला ग
राजा मदन हसतोय कसा कि जीव माझा भुलला ग
ह्या एकांताचा तुला इशारा कळला ग
लाज आडवी येती मला कि जिव माझा भुलला ग
नको रानी नको लाजू, लाजंमदी नको भिजू
हितं नको तितं जाऊ, आडोशाला उबं ऱ्हाऊ
का? ............ बघत्यात !

रेशिम विळखा, घालुन सजना, नका हो कवळुन धरू
लुकलुक डोळं, करुन भोळं, बगतंय फुलपाखरू
कसा मिळवा पुन्हा साजनी मोका असला ग

डोळं रोखुन, थोडं वाकुन, झुकू नका हो फुडं
गटर्गुम गटर्गुम करून कबूतर बघतंय माज्याकडं
लई दिसानं सखे, आज ह्यो धागा जुळला ग

बेजार झाले सोडा सजणा, शिर्शिरि आली अंगा
मधाचा ठेवा लुटता लुटता, बघतोय चावट भुंगा
मनात राणी तुझ्या कशाचा झोका झुलला ग ?