ईश चिंता निवारील सारी ।
भाव निश्चल मनें ठेविं तूं त्यावरी ॥
संकटें शत जरी प्राप्त झालीं ।
सर्व संहारुनी योग्य कालीं ।
करिल कल्याण तो चंद्रमौली ।
पूर्ण विश्वास या विप्रवचनीं धरीं ॥
Showing posts with label इ. Show all posts
Showing posts with label इ. Show all posts
इंद्रायणी काठी ,Indrayani Kathi
इंद्रायणी काठी, देवाची आळंदी
लागली समाधी, ज्ञानेशाची
ज्ञानियाचा राजा भोगतो राणिव
नाचती वैष्णव, मागेपुढे
मागेपुढे दाटे ज्ञानाचा उजेड
अंगणात झाड कैवल्याचे
उजेडी राहिले उजेड होऊन
निवृत्ती, सोपान, मुक्ताबाई
लागली समाधी, ज्ञानेशाची
ज्ञानियाचा राजा भोगतो राणिव
नाचती वैष्णव, मागेपुढे
मागेपुढे दाटे ज्ञानाचा उजेड
अंगणात झाड कैवल्याचे
उजेडी राहिले उजेड होऊन
निवृत्ती, सोपान, मुक्ताबाई
इंद्र जिमि जंभ पर ,Indra Jimi Jambha Par
इंद्र जिमि जंभ पर,
बाढव सुअंभ पर,
रावन सदंभ पर,
रघुकुलराज है !
पौन बारिबाह पर,
संभु रतिनाह पर,
ज्यों सहसबाह पर,
राम द्विजराज है !
दावा द्रुमदंड पर,
चीता मृगझुंड पर,
भूषन वितुंड पर,
जैसे मृगराज है !
तेज तम अंस पर,
कान्ह जिमि कंस पर,
त्यों मलिच्छ बंस पर,
सेर सिवराज है !
बाढव सुअंभ पर,
रावन सदंभ पर,
रघुकुलराज है !
पौन बारिबाह पर,
संभु रतिनाह पर,
ज्यों सहसबाह पर,
राम द्विजराज है !
दावा द्रुमदंड पर,
चीता मृगझुंड पर,
भूषन वितुंड पर,
जैसे मृगराज है !
तेज तम अंस पर,
कान्ह जिमि कंस पर,
त्यों मलिच्छ बंस पर,
सेर सिवराज है !
इवल्या इवल्याशा ,Ivalya Ivalyasha
इवल्या इवल्याशा
टिकल्याटिकल्यांचे
देवाचे घर बाइ, उंचावरी
ऐक मजा तर ऐक खरी !
निळी निळी वाट
निळे निळे घाट
निळ्या निळ्या पाण्याचे झुळझुळ पाट
निळ्या निळ्या डोंगरात निळी निळी दरी !
चांदीच्या झाडांना सोन्याची पाने
सोनेरी मैनेचे सोनेरी गाणे
सोन्याची केळी, सोन्याचा पेरू
सोनेरी आंब्याला सोन्याची कैरी !
देवाच्या घरात गुलाबाची लादी
मऊ मऊ ढगांची अंथरली गादी
चांदण्यांची हंडी, चांदण्यांची भांडी
चांदोबाचा दिवा मोठा लावला वरी
टिकल्याटिकल्यांचे
देवाचे घर बाइ, उंचावरी
ऐक मजा तर ऐक खरी !
निळी निळी वाट
निळे निळे घाट
निळ्या निळ्या पाण्याचे झुळझुळ पाट
निळ्या निळ्या डोंगरात निळी निळी दरी !
चांदीच्या झाडांना सोन्याची पाने
सोनेरी मैनेचे सोनेरी गाणे
सोन्याची केळी, सोन्याचा पेरू
सोनेरी आंब्याला सोन्याची कैरी !
देवाच्या घरात गुलाबाची लादी
मऊ मऊ ढगांची अंथरली गादी
चांदण्यांची हंडी, चांदण्यांची भांडी
चांदोबाचा दिवा मोठा लावला वरी
इवल्या इवल्या वाळूचं ,Ivalya Ivalya Valucha
इवल्या इवल्या वाळूचं, हे तर घरकुल बाळूचं
बाळू होता बोटभर, झोप घेई पोटभर
वरती वाळू, खाली वाळू, बाळू म्हणे की, "इथेच लोळू"
उन्हात तापू लागे वाळू, बाळूला ती लागे पोळू
या इवल्याशा खोपेत, बाळू रडला झोपेत !
एक वन होतं वेळूचं, त्यात घर होतं साळूचं
साळू मोठी मायाळू, वेळू लागे आंदोळू
त्या पंख्याच्या वाऱ्यात, बाळू निजला तोऱ्यात !
एकदा पाऊस लागे वोळू, भिजली वाळू, भिजले वेळू
नदीला येऊ लागे पूर, बाळू आपला डाराडूर
भुर्रकन्‌ खाली आली साळू आणि म्हणाली, "उठ रे बाळू"
बाळू निजला जैसा धोंडा, तोवर आला मोठा लोंढा
साळुनं मग केलं काय ? चोचीत धरला त्याचा पाय
वेळूवरती नेले उंच आणि मांडला नवा प्रपंच
बाळूचं घरकुल वाहून गेलं, साळूचं घरटं राहून गेलं !
साळू आहे मायाळू, बाळू बेटा झोपाळू
वाळू आणि वेळूवर ताणून देतो खालीवर
साळू म्हणते, "गाऊ, खेळू", बाळू म्हणतो, "इथंच लोळू."
आमची गोष्ट आखुड, संध्याच्या पाठीत लाकूड
बाळू होता बोटभर, झोप घेई पोटभर
वरती वाळू, खाली वाळू, बाळू म्हणे की, "इथेच लोळू"
उन्हात तापू लागे वाळू, बाळूला ती लागे पोळू
या इवल्याशा खोपेत, बाळू रडला झोपेत !
एक वन होतं वेळूचं, त्यात घर होतं साळूचं
साळू मोठी मायाळू, वेळू लागे आंदोळू
त्या पंख्याच्या वाऱ्यात, बाळू निजला तोऱ्यात !
एकदा पाऊस लागे वोळू, भिजली वाळू, भिजले वेळू
नदीला येऊ लागे पूर, बाळू आपला डाराडूर
भुर्रकन्‌ खाली आली साळू आणि म्हणाली, "उठ रे बाळू"
बाळू निजला जैसा धोंडा, तोवर आला मोठा लोंढा
साळुनं मग केलं काय ? चोचीत धरला त्याचा पाय
वेळूवरती नेले उंच आणि मांडला नवा प्रपंच
बाळूचं घरकुल वाहून गेलं, साळूचं घरटं राहून गेलं !
साळू आहे मायाळू, बाळू बेटा झोपाळू
वाळू आणि वेळूवर ताणून देतो खालीवर
साळू म्हणते, "गाऊ, खेळू", बाळू म्हणतो, "इथंच लोळू."
आमची गोष्ट आखुड, संध्याच्या पाठीत लाकूड
इवल्या इवल्या वाळूचं ,Ivalya Ivalya Valucha
इवल्या इवल्या वाळूचं, हे तर घरकुल बाळूचं
बाळू होता बोटभर, झोप घेई पोटभर
वरती वाळू, खाली वाळू, बाळू म्हणे की, "इथेच लोळू"
उन्हात तापू लागे वाळू, बाळूला ती लागे पोळू
या इवल्याशा खोपेत, बाळू रडला झोपेत !
एक वन होतं वेळूचं, त्यात घर होतं साळूचं
साळू मोठी मायाळू, वेळू लागे आंदोळू
त्या पंख्याच्या वाऱ्यात, बाळू निजला तोऱ्यात !
एकदा पाऊस लागे वोळू, भिजली वाळू, भिजले वेळू
नदीला येऊ लागे पूर, बाळू आपला डाराडूर
भुर्रकन्‌ खाली आली साळू आणि म्हणाली, "उठ रे बाळू"
बाळू निजला जैसा धोंडा, तोवर आला मोठा लोंढा
साळुनं मग केलं काय ? चोचीत धरला त्याचा पाय
वेळूवरती नेले उंच आणि मांडला नवा प्रपंच
बाळूचं घरकुल वाहून गेलं, साळूचं घरटं राहून गेलं !
साळू आहे मायाळू, बाळू बेटा झोपाळू
वाळू आणि वेळूवर ताणून देतो खालीवर
साळू म्हणते, "गाऊ, खेळू", बाळू म्हणतो, "इथंच लोळू."
आमची गोष्ट आखुड, संध्याच्या पाठीत लाकूड
बाळू होता बोटभर, झोप घेई पोटभर
वरती वाळू, खाली वाळू, बाळू म्हणे की, "इथेच लोळू"
उन्हात तापू लागे वाळू, बाळूला ती लागे पोळू
या इवल्याशा खोपेत, बाळू रडला झोपेत !
एक वन होतं वेळूचं, त्यात घर होतं साळूचं
साळू मोठी मायाळू, वेळू लागे आंदोळू
त्या पंख्याच्या वाऱ्यात, बाळू निजला तोऱ्यात !
एकदा पाऊस लागे वोळू, भिजली वाळू, भिजले वेळू
नदीला येऊ लागे पूर, बाळू आपला डाराडूर
भुर्रकन्‌ खाली आली साळू आणि म्हणाली, "उठ रे बाळू"
बाळू निजला जैसा धोंडा, तोवर आला मोठा लोंढा
साळुनं मग केलं काय ? चोचीत धरला त्याचा पाय
वेळूवरती नेले उंच आणि मांडला नवा प्रपंच
बाळूचं घरकुल वाहून गेलं, साळूचं घरटं राहून गेलं !
साळू आहे मायाळू, बाळू बेटा झोपाळू
वाळू आणि वेळूवर ताणून देतो खालीवर
साळू म्हणते, "गाऊ, खेळू", बाळू म्हणतो, "इथंच लोळू."
आमची गोष्ट आखुड, संध्याच्या पाठीत लाकूड
इवले इवले जीवही येती ,Ivale Ivale Jeevahi Yeti
लहान सुद्धा महान असते ठाऊक आहे तुम्हाला
इवले इवले जीवही येती मोठ्या मोठ्या कामाला !
महा भयंकर सिंह एकदा गुहेमध्ये निजलेला
एक छोटासा उंदीर आला,
सिंहाच्या अंगावर चढुनी ओढी दाढी-मिशाला !
सिंह जागला करीत गर्जना धरिला उंदीर त्याने,
म्हणे चिमुरड्या, "तुला फाडतो माझ्या या पंजाने."
थरथर कापे, उंदीर सांगे, "येईन कधितरी कामाला !"
इवले इवले जीवही येती मोठ्या मोठ्या कामाला !
( या थरथर कापणाऱ्या उंदराचा सिंहाने उपहास केला.
तो म्हणाला, "अरे मूर्खा तू माझ्या एका घासाचाही नाहीस !
चिमुरडा तू, वनराजाच्या कसल्या कामी येणार आहेस रे ?
चल, चालता हो इथून."
सुटका होताच उंदीर बिळात पळून गेला. पण एकदा काय झालं ठाऊक आहे?)
कधी एकदा सिंह अडकला फसुनीया जाळ्यात
वनराजा हो केविलवाणा ये पाणी डोळ्यात !
हादरे जंगल, अशी गर्जना ऐकून उंदीर धावे
सिंहाला तो सांगे, "आता माझे शौर्य बघावे !
भिऊ नका हो, रडू नका हो, सोडवितो तुम्हाला.
नका लोचनी आणू पाणी, पाळीन मी वचनाला."
सर्व शक्तीने कुरतडुनीया उंदीर तोडी जाळे
पाहून सारे मग सिंहाचे भरुनी आले डोळे !
जीव चिमुकला संकटकाळी अखेर कामी आला
इवले इवले जीव कितिदा येती मोठ्या कामाला !
इवले इवले जीवही येती मोठ्या मोठ्या कामाला !
महा भयंकर सिंह एकदा गुहेमध्ये निजलेला
एक छोटासा उंदीर आला,
सिंहाच्या अंगावर चढुनी ओढी दाढी-मिशाला !
सिंह जागला करीत गर्जना धरिला उंदीर त्याने,
म्हणे चिमुरड्या, "तुला फाडतो माझ्या या पंजाने."
थरथर कापे, उंदीर सांगे, "येईन कधितरी कामाला !"
इवले इवले जीवही येती मोठ्या मोठ्या कामाला !
( या थरथर कापणाऱ्या उंदराचा सिंहाने उपहास केला.
तो म्हणाला, "अरे मूर्खा तू माझ्या एका घासाचाही नाहीस !
चिमुरडा तू, वनराजाच्या कसल्या कामी येणार आहेस रे ?
चल, चालता हो इथून."
सुटका होताच उंदीर बिळात पळून गेला. पण एकदा काय झालं ठाऊक आहे?)
कधी एकदा सिंह अडकला फसुनीया जाळ्यात
वनराजा हो केविलवाणा ये पाणी डोळ्यात !
हादरे जंगल, अशी गर्जना ऐकून उंदीर धावे
सिंहाला तो सांगे, "आता माझे शौर्य बघावे !
भिऊ नका हो, रडू नका हो, सोडवितो तुम्हाला.
नका लोचनी आणू पाणी, पाळीन मी वचनाला."
सर्व शक्तीने कुरतडुनीया उंदीर तोडी जाळे
पाहून सारे मग सिंहाचे भरुनी आले डोळे !
जीव चिमुकला संकटकाळी अखेर कामी आला
इवले इवले जीव कितिदा येती मोठ्या कामाला !
इये मराठीचिये नगरी ,Iye Marathichiye Nagari
इये मराठीचिये नगरी
राम राम मंडळी, या हो
या हो अमुच्या घरी, घरी
गोड करा गूळ-पाणी, शाळूची भाकरी
कृष्णेच्या पाण्याला, गंगेची माधुरी
प्यार आम्हा त्यागाची, शौर्याची शाहिरी
भाव भुकेले आम्ही, आमुची भारत ही पंढरी
राम राम मंडळी, या हो
या हो अमुच्या घरी, घरी
गोड करा गूळ-पाणी, शाळूची भाकरी
कृष्णेच्या पाण्याला, गंगेची माधुरी
प्यार आम्हा त्यागाची, शौर्याची शाहिरी
भाव भुकेले आम्ही, आमुची भारत ही पंढरी
इथेच टाका तंबू ,Ithech Taka Tambu
चला जाउ द्या पुढे काफिला
अजुनी नाही मार्ग संपला
इथेच टाका तंबू !
जाता जाता जरा विसावा
एक रात्र थांबू-
इथेच टाका तंबू !
थोडी हिरवळ, थोडे पाणी
मस्त त्यात ही रात चांदणी
उतरा ओझी, विसरा थकवा
सुखास पळभर चुंबू
इथेच टाका तंबू !
अंग शहारे जशी खंजिरी
चांदहि हलला, हलल्या खजुरी
हलल्या तारा, हलला वारा
नृत्य लागले रंगू
इथेच टाका तंबू !
निवल्या वाळूवरी सावली
मदमस्तानी नाचु लागली
लयीत डुलती थकली शरीरे
नयन लागल झिंगू
इथेच टाका तंबू !
अजुनी नाही मार्ग संपला
इथेच टाका तंबू !
जाता जाता जरा विसावा
एक रात्र थांबू-
इथेच टाका तंबू !
थोडी हिरवळ, थोडे पाणी
मस्त त्यात ही रात चांदणी
उतरा ओझी, विसरा थकवा
सुखास पळभर चुंबू
इथेच टाका तंबू !
अंग शहारे जशी खंजिरी
चांदहि हलला, हलल्या खजुरी
हलल्या तारा, हलला वारा
नृत्य लागले रंगू
इथेच टाका तंबू !
निवल्या वाळूवरी सावली
मदमस्तानी नाचु लागली
लयीत डुलती थकली शरीरे
नयन लागल झिंगू
इथेच टाका तंबू !
इथेच आणि या बांधावर ,Ithech Aani Ya Bandhavar
इथेच आणि या बांधावर
अशीच श्यामल वेळ
सख्या रे, किती रंगला खेळ !
शांत धरित्री शांत सरोवर
पवन झुळझुळे शीतल सुंदर
अबोल अस्फुट दोन जिवांचा
अवचित जमला मेळ.
रातराणिचा गंध दर्वळे
धुंद काहिसे आतुन उसळे
चंद्र हासला, लवली खाली
नक्षत्रांची वेल.
पहाटच्या त्या दवात भिजुनी
विरली हळुहळु सुंदर रजनी
स्वप्नसुमावर अजुनि तरंगे
ती सोन्याची वेळ.
अशीच श्यामल वेळ
सख्या रे, किती रंगला खेळ !
शांत धरित्री शांत सरोवर
पवन झुळझुळे शीतल सुंदर
अबोल अस्फुट दोन जिवांचा
अवचित जमला मेळ.
रातराणिचा गंध दर्वळे
धुंद काहिसे आतुन उसळे
चंद्र हासला, लवली खाली
नक्षत्रांची वेल.
पहाटच्या त्या दवात भिजुनी
विरली हळुहळु सुंदर रजनी
स्वप्नसुमावर अजुनि तरंगे
ती सोन्याची वेळ.
इथे मिळाली सागर-सरिता ,Ithe Milali Sagar-Sarita
इथे मिळाली सागर-सरिता, ही प्रितीची एकरूपता
इथे मिळाली !
कमलफुलांचे सुगंध सिंचन, की भ्रमराला गोड निमंत्रण
मिटे पाकळी मीलन घडता, ही प्रितीची एकरूपता
इथे मिळाली !
या धरणीची हाक ऐकली, निळे गगन हे झुकले खाली
क्षितिजावरही प्रेम सांगता, ही प्रितीची एकरूपता
इथे मिळाली !
बांधु अपुले घरकुल चिमणे, तुझियासाठी माझे जगणे
मरणा येईल चिरंजीविता, ही प्रितीची एकरूपता
इथे मिळाली !
इथे मिळाली !
कमलफुलांचे सुगंध सिंचन, की भ्रमराला गोड निमंत्रण
मिटे पाकळी मीलन घडता, ही प्रितीची एकरूपता
इथे मिळाली !
या धरणीची हाक ऐकली, निळे गगन हे झुकले खाली
क्षितिजावरही प्रेम सांगता, ही प्रितीची एकरूपता
इथे मिळाली !
बांधु अपुले घरकुल चिमणे, तुझियासाठी माझे जगणे
मरणा येईल चिरंजीविता, ही प्रितीची एकरूपता
इथे मिळाली !
इतकेच मला जाताना Itakech Mala Jatana
इतकेच मला जाताना सरणावर कळले होते-
मरणाने केली सुटका जगण्याने छळले होते !
ही दुनिया पाषाणांची बोलून बदलली नाही,
मी बहर इथे शब्दांचे नुसतेच उधळले होते !
गेलेल्या आयुष्याचा मधुमास गडे विसरू या,
पाऊल कधी वाऱ्याचे माघारी वळले होते ?
मी ऐकवली तेव्हाही तुज माझी हीच कहाणी-
मी नाव तुझे तेव्हाही चुपचाप वगळले होते !
याचेच रडू आले की जमले न मला रडणेही
मी रंग तुझ्या स्वप्नांचे अश्रूंत मिसळले होते
नुसतीच तुझ्या स्मरणांची एकांती रिमझिम झाली-
नुसतेच तुझे हृदयाशी मी भास कवळले होते !
घर माझे शोधाया मी वाऱ्यावर वणवण केली-
जे दार खुले दिसले ते आधीच निखळले होते !
मी एकटाच त्या रात्री आशेने तेवत होतो-
मी विझलो तेव्हा सारे आकाश उजळले होते !
मरणाने केली सुटका जगण्याने छळले होते !
ही दुनिया पाषाणांची बोलून बदलली नाही,
मी बहर इथे शब्दांचे नुसतेच उधळले होते !
गेलेल्या आयुष्याचा मधुमास गडे विसरू या,
पाऊल कधी वाऱ्याचे माघारी वळले होते ?
मी ऐकवली तेव्हाही तुज माझी हीच कहाणी-
मी नाव तुझे तेव्हाही चुपचाप वगळले होते !
याचेच रडू आले की जमले न मला रडणेही
मी रंग तुझ्या स्वप्नांचे अश्रूंत मिसळले होते
नुसतीच तुझ्या स्मरणांची एकांती रिमझिम झाली-
नुसतेच तुझे हृदयाशी मी भास कवळले होते !
घर माझे शोधाया मी वाऱ्यावर वणवण केली-
जे दार खुले दिसले ते आधीच निखळले होते !
मी एकटाच त्या रात्री आशेने तेवत होतो-
मी विझलो तेव्हा सारे आकाश उजळले होते !
Subscribe to:
Posts (Atom)