Showing posts with label L-कौस्तुभ सावरकर. Show all posts
Showing posts with label L-कौस्तुभ सावरकर. Show all posts

रान हे उठले उठले,Raan He Uthale Uthale

रान हे उठले उठले मुक्त आभाळ झाले
तिच्या नुसत्या चाहुलीने भ्रमर गुंगुनी हे गेले
रान आकाश आकाश भव्य फुलोरा त्याचा
मन सोनुलं सोनुलं वारा विसावे हा आता
सये जाऊ त्या पल्याड पायवाटा ओलांडून
सूर्यास्त हा गोजिरा गेली सखी मोहरून !

जाऊ चालत गाऊन शब्द, याच देखण्या वाटेवरुनी
ये मनोहर छान सुगंध वाटेवरल्या फुलाफुलांतुनी
जीवनातुनी येई बहरसा, जीवनातुनी अशी लहर फुले
बंध हे रेशमी ऐसे, किती दिसांचे दिसांचे
कुणी तोडता तुटेना तुझ्या नि माझ्या संगतीचे !

धुंद होते शब्द सारे,Dhund Hote Shabd Sare

धुंद होते शब्द सारे, धुंद होत्या भावना
वाऱ्यासंगे वाहता त्या फुलापाशी थांब ना
सइ ये रमुनी साऱ्या या जगात रिक्त भाव असे परि
कैसे गुंफु गीत हे ?
धुंद होते शब्द सारे !

मेघ दाटून गंध लहरुनि बरसला मल्हार हा
चांदराती भाव गुंतुनी बहरला निशिगंध हा
का कळेना काय झाले, भास की आभास सारे
जीवनाचा गंध हा, विश्रांत हा, शांत हा !