सैन्य चालले पुढे,Sainya Chalale Pudhe

शिंग फुंकिले रणी, वाजतात चौघडे
सज्ज व्हा, उठा उठा, सैन्य चालले पुढे

दास्यकाल संपला, शांत काय झोपला ?
अग्नि येथ कोपला, पेटुनी नभा भिडे

लोकमान्य केसरी, गर्जतात वैखरी
माजला असे अरी, चारु त्याजला खडे

वीस सालचा लढा, जाहला किती बडा
इंग्रजास बेरडा, आणिले कसे रडे

तीस सालची प्रभा, उज्ज्वला भरी नभा
गांधि अग्रणी उभा, ठाकला रणी पुढे

शीर घेउनी करी, दंग हो‍उ संगरी
घालवू चला अरी, सागरापलीकडे

सदैव सैनिका पुढेच,Sadaiv Sainika Pudhech

सदैव सैनिका, पुढेच जायचे
न मागुती तुवा, कधी फिरायचे

सदा तुझ्यापुढे, उभी असे निशा
सदैव काजळी, दिसायच्या दिशा
मधून मेघ हे, नभास ग्रासती
मधेच या विजा, भयाण हासती
दहा दिशांतुनी, तुफान व्हायचे

प्रलोभने तुला, न लोभ दाविती
न मोहबंधने, पदांस बांधिती
विरोध क्रोध वा, तुला न थांबवी
न मोह भासतो, गजांत वैभवी
न दैन्यही तुझे, कधी सरायचे

वसंत वा शरद, तुला न ती क्षिती
नभांत सूर्य वा, असो निशापती !
विशीर्ण वस्त्र हो, विदीर्ण पावले
तरी न पाय हे, कधी विसावले !
न लोचना तुवा, सुखे मिटायचे

नभात सैनिका, प्रभात येउ दे
खगांसवे जगा, सुखात गाउ दे
फुलाफुलांवरी, सुवर्ण शोभु दे
जगास शांतता, सुहास्य लाभु दे
न पाय तोवरी, तुझे ठरायचे

शतकानंतर आज पाहिली,Shatakanantar Aaj Pahili

शतकानंतर आज पाहिली पहिली रम्य पहाट

मेघ वितळले गगन निवळले
क्षितिजावर नव रंग उसळले
प्रतिबिंबित ते हो‍उनि उठले भारतभूमिललाट

आजवरीच्या अंधारात
अनंत झाले उल्कापात
एकवटोनी तेज तयांचे तिमिर सरे घनदाट

फकिरांनी शत यज्ञ मांडिले
वेदीवरती रक्त सांडले
त्या रक्ताची क्षितिजावर ये आरुण मंगल लाट

दीप पेटवुनि घरदारांचे
पूजन केले स्वातंत्र्याचे
त्या ज्योतींचे तेज मिसळुनी झाले आज विराट

पुरेत अश्रू, दुबळे क्रंदन
भावपूर्ण करु विनम्र वंदन
नव अरुणाचे होऊ आम्ही प्रतिभाशाली भाट

रचिल्या ऋषिमुनींनी,Rachilya Rushi Munini

रचिल्या ऋषिमुनींनी ज्याच्या ऋचा अनंत
डंका विनायका रे झडतो तुझा दिगंत

वरदायका गणेशा, महदाशया सुरेशा
का वेध लाविसी तू हेरंब एकदंत

येसी जळातुनी तू, कोणा कळे न हेतू
अजुनी भ्रमात सारे योगी-मुनी-महंत

मढ मंदिरात येती जे जे अन्यन्य भक्त
ते सर्व भाग्यवंत होतात पुण्यवंत

येशिल येशिल येशिल राणी,Yeshil Yeshil Yeshil Rani

येशिल येशिल येशिल राणी; पहाटे पहाटे येशिल ?
तुझिया माझिया प्रेमाची पावती साखर चुंबन दोशिल ?

ओलेती पहाट शहाऱ्याची लाट गळ्यात रेशमी बाहू
तुझी हनुवटी जरा उचलता नको ना रागाने पाहू
प्राजक्त फुलांचा पाऊस झेलीत मिठीत मिटून जाशिल ?

चंद्र मावळेल वाट दाखवेल शुक्राचा टपोरा तारा
कोवळ्या क्षणाचे जपून लक्षण सांगेल कोवळा वारा
भानात नसून गालात हसून ललाट चुंबन घेशिल ?

वाजता पाऊल घेईल चाहूल जाळीत चोरटा पक्षी
कोणाला दिसेना, असू दे असेना, मीलना एखादा साक्षी
धुक्याने ढगांना झाकून टाकता मुक्याने माझी तू होशिल ?

या रे या सुजन,Ya Re Ya Sujan

या रे या सुजन, आपण सारेजण
करू या भजन,
भजन, भजन, भजन

दुरित हरण हरिचे चरण
करू या स्मरण,
स्मरण, स्मरण, स्मरण

धृव चिलया प्रल्हादाने
गाईले भक्तीचे गाणे
प्रभू केला वश भजनाने
काया-वाचा-मन,
जाऊ सारेजण
प्रभूला शरण,
शरण, शरण, शरण

वाजवू भक्तीचा डंका
प्रभूसी मारू हाका
मग नाही आम्हाला धोका
होवू या पावन,
आपण सारेजण
करुनी भजन
भजन, भजन, भजन

या बकुळीच्या झाडाखाली,Ya Bakulichya Jhadakhali

या बकुळीच्या झाडाखाली आठवणींची लाख फुले
इथेच माझ्या स्वप्नांसाठी एक रेशमी झुला झुले

इथेच माझी बाळ पाऊले दंवात भिजली बालपणी
दूर देशीच्या युवराजाने इथेच मजला फूल दिले

तिने आसवे पुसली माझी, हृदयामधला गंध दिला
चांदण्यातले सोन कवडसे माझ्यासाठी अंथरले

बकुळी माझी सखी जीवाची जन्मांतरीचे प्रेम जुने
तिला पाहता खुलते मी अन्‌ मला पाहता तीही ही खुले

मुक्या मनाचे बोल,Mukya Manache Bol

मुक्या मनाचे बोल सजणा; बोल झाले फोल

चंदेरी दर्यात वितळल्या सोनेरी तारा
पानांच्या कानांत कुजबुजे हलके हलके वारा
सुनासुना किति शांत शांत अन्‌ होता सर्व किनारा
पिकल्या फळांत चोच खुपसूनी तोच उडुन जाय चंडोल

हृदयाच्या अंधारात नाव तुझे मी आठवते
दो नयनांच्या ऐन्यात चित्र तुझे मी साठवते
नि:श्वासाच्या कवनांत पत्र तुला मी पाठवते
सखया, तुझ्याविना भरेचना, जखम उरातील खोल

देह मंदिर चित्तमंदिर,Deh Mandir Chitta Mandir

देह मंदिर, चित्तमंदिर, एक तेथे प्रार्थना
सत्य सुंदर मंगलाची नित्य हो आराधना

दु:खिताचे दु:ख जावो ही मनाची कामना
वेदना जाणावयाला जागवू संवेदना
दुर्बलांच्या रक्षणाला पौरूषाची साधना
सत्य सुंदर मंगलाची नित्य हो आराधना

जीवनी नवतेज राहो अंतरंगी भावना
सुंदराचा वेध लागो मानवाच्या जीवना
शौर्य लाभो धैर्य लाभो सत्यता संशोधना
सत्य सुंदर मंगलाची नित्य हो आराधना

भेद सारे मावळू द्या वैर साऱ्या वासना
मानवाच्या एकतेची पूर्ण होवो कल्पना
मुक्त आम्ही फक्त मानू बंधुतेच्या बंधना
सत्य सुंदर मंगलाची नित्य हो आराधना

देव माझा निळा निळा,Dev Majha Nila Nila

देव माझा निळा निळा, डोळे माझे निळे
माझा समुद्रही निळा, आभाळही निळे

श्रावणाच्या खुळ्या धारा आल्या तशा गेल्या
तेव्हा ओल्या उन्हातून मोर आले निळे

अश्विनात आठ दिशा निळ्यानिळ्या झाल्या
नदीकाठी लव्हाळ्यांना तुरे आले निळे

फूलवेड्या वसंताची चाहूल लागली
निळ्यानिळ्या फुलांवरी पाखरू ये निळे


कशी बाई सावळ्याची जादू अशी निळी ?
श्रीरंगही निळे आणि अंतरंग निळे

जा सांग लक्ष्मणा,Ja Sang Laxamana

जा सांग लक्ष्मणा, सांग रामराजाला
"समजला" म्हणावे, "न्याय तुझा सीतेला

अग्नीत घेतली उडी उजळली कुडी
पटविले जेव्हा, होतास तिथे तू तेव्हा
केलास न्याय परि उलटा, ठरले कुलटा
केलीस सफळ मम सेवा

शोभले तुझ्या वंशास,
दिगंत यशास, चढेल तजेला"

जा सांग "जानकी अजुनी राहि जिवंत
जो रघुवंशाचा अंश तिच्या उदरात
तोवरी प्राण कोंडील देहकोषात
राणिची भिकारिण आज होय
रघुराज तिला सांभाळा"

जय महाराष्ट्र जय महाराष्ट्र,Jay Maharashtra Jay

जय महाराष्ट्र, जय महाराष्ट्र हा गर्जा जयजयकार
जय वारकरी, जय धारकरी, जय शिवबाची तलवार

जय अमुची प्राकृत वाणी
जय सप्तशतीतील गाणी
जय संतकवी, जय पंतकवी, जय तंतकवी रसदार

जय यादववंशी राणा
जय शिवरायांचा बाणा
जय भीमथडी, जय वीरगडी, जय रांगडेच सरदार

जय रायगडाचा माथा
जय सिंहगडाचा ताठा
जय सह्यगिरी, पाताळदरी, जय सिंधुदुर्ग झुंजार

जय वऱ्हाडचे आजोळ
जय अजंठा नि वेरुळ
जय बारा मावळ, वाई जावळ, रांगडेच सरदार

जय गोमंतक रंगेल
जय कोल्हपूर रगेल
जय लाल घाट, जय तुंग घाट, जय कृष्णेची जलधार

जय तुळजा तुळजापूरची
जय मायभवानी अमुची
जय भावपंढरी, शिखर जेजुरी, जयतु देव मल्हार

जय सकल लोकमान्यांचा
जय सगळ्या सामान्यांचा
जय शेतकरी, जय कामकरी, जय स्वाभिमान साकार

चांद मातला मातला,Chand Matala Matala

चांद मातला, मातला, त्याला कशी आवरू ?
अंगी वणवा चेतला, मला कशी सावरू ?

कशी पुनवेची निशा, चढे चांदण्याची नशा
गेल्या हरवून दिशा, झाले खुळे पाखरू

आला समुद्र ही रंगा, त्याचा धिटाईचा दंगा

वेड्या लहरींचा पिंगा, बाई झाला की सुरू

गोड गारव्याचा मारा, देह थरारला सारा
चांद अमृताचा मनी, बाई लागला झरू

चल सर्जा चल राजा,Chal Sarja Chal Raja

चल सर्जा चल राजा बिगी बिगी बिगी जायाचं
बिन मोलाचं बिन तोलाचं सौंगडी शेतक-याचं

माथ्यावरती दिवसाचा ये डोळा... चल सर्जा
होय भुकेला शंभू हा, हाय भोळा... चल राजा
भाकर काढा, झुणका रांधा, पोट भरे रायाचं

उडेल फेटा पळसाच्या रंगाचा... चल सर्जा
खण जर्तारी आणीन मी भिंगाचा... चल राजा
तुजवर माळा घुंगुर वाळा लेणं सौभाग्याचं

येईल आता चांदोबा आभाळी... चल सर्जा
होईल वेडी पारंब्यांची जाळी... चल राजा
कलत्या मना डुलत्या धना टकमक नच पाह्याचं

गगन सदन तेजोमय,Gagan Sadan Tejomay

गगन, सदन तेजोमय
तिमिर हरुन करुणाकर
दे प्रकाश, देई अभय

छाया तव, माया तव
हेच परम पुण्यधाम
वाऱ्यातुन, ताऱ्यातुन
वाचले तुझेच नाम
जग, जीवन, जनन, मरण
हे तुझेच रूप सदय


वासंतिक कुसुमातुन
तूच मधुर हासतोस
मेघांच्या धारांतुन
प्रेमरूप भासतोस
कधि येशील चपल चरण
वाहिले तुलाच हृदय

भवमोचन हे लोचन
तुजसाठी दोन दिवे
कंठातिल स्वर मंजुळ
भावमधुर गीत नवे
सकल-शरण, मनमोहन
सृजन तूच, तूच विलय

उत्तुंग आमुची उत्तर सीमा,Uttung Aamuchi Uttar

उत्तुंग आमुची उत्तर सीमा इंच इंच लढवू
अभिमान धरू, बलिदान करू, ध्वज उंच उंच चढवू

परक्यांचा येता हल्ला, प्रत्येक घर बने किल्ला
हे कोटि कोटि भुजदंड, होतील इथे ध्वजदंड
छातीची करुनी ढाल, लाल त्या संगिनीस भिडवू

बलवंत उभा हिमवंत, करि हैवानाचा अंत
हा धवलगिरी हा नंगा, हा त्रिशूळ कांचनगंगा
जरि झुंड पुंड शत्रूंची आली, खिंड खिंड अडवू

जरि हजार अमुच्या जाती, संकटामध्ये विरघळती
परचक्र येतसे जेव्हा, चौदांची एकच जिव्हा
मग पक्ष, पंथ जरि लक्ष आमुचे, सागरात बुडवू

देशाचा दृढ निर्धार, करु प्राणपणे प्रतिकार
ह्या नसानसांतिल रक्त, जाळील आसुरी तख्त
आम्ही न कुणाचे दास, नवा इतिहास पुन्हा घडवू

अन्याय घडो शेजारी, की दुनियेच्या बाजारी
धावून तिथेही जाऊ, स्वातंत्र्य-मंत्र हा गाऊ
स्वातंत्र्य, बंधुता, समता यांचा घोष सदा घुमवू

अजून त्या झुडुपांच्या,Ajun Tya Jhudupanchya

अजून त्या झुडुपांच्या मागे, सदाफुली दोघांना हसते
अजून अपुल्या आठवणींनी, शेवंती लजवंती होते

तसे पहाया तुला मला ग, अजून दवबिंदू थरथरतो
अर्ध्यामुर्ध्या कानगुजास्तव अजून ताठर चंपक झुरतो

पाठ आठवुन तुझी बिलोरी, अजून हिरवळ हिरमुसलेली
चुंबायाला तुझी पावले फूलपाखरे आसुसलेली

अजून गुंगीमध्ये मोगरा, त्या तसल्या केसांच्या वासे
अजून त्या पात्यात लव्हाळी होतच असते अपुले हासे

अजून फिक्कट चंद्राखाली, माझी आशा तरळत आहे
गीतांमधले गरळ झोकुनी अजून वारा बरळत आहे

आली कोकण-गाडी दादा, Aali Kokan Gadi Dada

लाल बत्ती हिरवी झाली, आली कोकण-गाडी
आली कोकण-गाडी दादा, आली कोकण-गाडी

ठाणे-मुंब्रा-कल्याणाची ओलांडुन खाडी
आली कोकण-गाडी दादा, आली कोकण-गाडी

जंक्शन आता मागे गेले, पनवेलीचे ठेसन आले
ओढ लावी कर्नाळ्याची हिरवी हिरवी झाडी

आपट्यापासून गाठिल रोहे, तयार ठेवा नारळ-पोहे

स्वागताला कोकणवासी सजले खेडोपाडी

कशासाठी पोटासाठी कोकणपट्टी घाटासाठी
आगीनगाडी नागीन जैसी, जाते नागमोडी

दर्यावरचा खाईल वारा, पिऊन घेइल पाउस-धारा
बघता बघता मागे टाकिल सावंताची वाडी


येथे डोंगर तेथे सागर, नारळ-पोफळ हिरवे आगर
कणखर काळ्या सह्याद्रीची थडथडणारी नाडी

सरता कोकण पुढती जाते, गोव्यासंगे जुळवी नाते
कर्नाटक अन्‌ केरळ-तामिळ प्रेमे यांना जोडी

कोकणवासी जनतेलाही भवितव्याची देते द्वाही
सुखी होऊ दे गावीत-कोळी कष्टाळू कुळवाडी

शिंग तुतारी झडला ताशा, फळास आल्या साऱ्या आशा
कोकणच्या कैवारी नाथा, आशिर्वादा धाडी