झिणि झिणी वाजे ZINI ZINI WAJE

झिणी झिणी वाजे बीन
सख्या रे, अनुदिन चीज नविन

कधी अर्थावीण सुभग तराणा
कधी मंत्रांचा भास दिवाणा
सूर सुना कधी केविलवाणा, शरणागत अतिलीन

कधी खटका, कधी रुसवा लटका
छेडी कधी प्राणांतिक घटका
कधी जीवाचा तोडून लचका
घेते फिरत कठीन

सौभाग्ये या सुरात तारा
त्यातून अचपळ खेळे पारा
अलख निरंजन वाजविणारा, सहजपणात प्रविण


Lyrics -बा. भ. बोरकर B.B BORAKAR
Music -श्रीधर फडके SHREEDHAR FADAKE
Singer -आशा भोसले, AASHA BHOSALE
Movie / Natak / Album -

संधिप्रकाशात अजून जो,Sandhiprakashat Ajun Jo

आयुष्याची आता झाली उजवण
येतो तो तो क्षण अमृताचा.

जे जे भेटे ते ते दर्पणीचे बिंब:
तुझे प्रतिबिंब लाडेगोडे.

सुखोत्सवे असा जीव अनावर:
पिंजऱ्याचे दार उघडावे.

संधिप्रकाशात अजून जो सोने
तो माझी लोचने मिटो यावी;

असावीस पास, जसा स्वप्रभास,
जीवी कासावीस झाल्यावीण;

तेव्हा सखे आण तुळशीचे पान,
तुझ्या घरी वाण त्याची नाही;

तूच ओढलेले त्यासवे दे पाणी,
थोर ना त्याहुनी तीर्थ दुजे;

वाळल्या ओठां दे निरोपाचे फूल;
भुलीतली भूल शेवटली;

पांडुरंग त्राता पांडुरंग दाता,Panduranga Trata

पांडुरंग त्राता पांडुरंग दाता
अंतीचा नियंता पांडुरंग

दयेचा सागर मायेचे आगर
आनंदाचे घर पांडुरंग
भक्तीचा ओलावा दृष्टीचा दृष्टावा
श्रद्धेचा विसावा पांडुरंग

तप्तांचे चंदन दिप्तांचे इंधन
प्रकाश वर्धन पांडुरंग

अंगसंगे त्याच्या झालो मी निःसंग
देहीचा साष्टांग पांडुरंग

नाही पुण्याची मोजणी,Nahi Punyachi Mojani

नाही पुण्याची मोजणी
नाही पापाची टोचणी
जिणे गंगौघाचे पाणी

कशाचा न लागभाग
कशाचा न पाठलाग
आम्ही हो फुलांचे पराग

आम्हा नाही नाम-रूप
आम्ही आकाश स्वरूप
जसा निळा निळा धूप

पुजेतल्या पानाफुला
मृत्यू सर्वांग सोहळा
धन्य निर्माल्याची कळा

दीपका मांडिले तुला,Dipaka Mandile Tula

दीपका ! मांडिले तुला, सोनियाचे ताट
जडविला, घडविला, चंदनाचा पाट
घरदार प्रकाशाने भरी काठोकाठ

दारी आलेल्याची करू सोपी पायवाट

घातली ताईने तुला रंगांची रांगोळी
पित्याने रेखिल्या गोड भविष्याच्या ओळी
घाशिली समई मीही केली तेलवात
दह्यात हा कालविला जिरेसाळ भात

गा रे राघू, गा ग मैने, बाळाच्या या ओळी
मुखी तुमच्याही घालू दुधातली पोळी
कुतु-काऊ-चिऊ-भाऊ या रे सारे या रे
सांडलेली शिते गोड, उचलुनी घ्या रे

गुणी माझा बाळ कसा मटामटा जेवी
आयुष्याने थोर करी माये ! कुलदेवी !

दिव्यत्वाची जेथ प्रचिती,Divyatvachi Jeth Prachiti

दिव्यत्वाची जेथ प्रचिती
तेथे कर माझे जुळती

गाळुनिया भाळीचे मोती
हरिकृपेचे मळे उगवती
जलदांपरी येउनिया जाती
जग ज्यांची न करी गणती

यज्ञी ज्यांनी देउनि निजशिर
घडिले मानवतेचे मंदिर
परी जयांच्या दहनभूमिवर
नाहि चिरा नाही पणती

जिथे विपत्ती जाळी, उजळी
निसर्ग-लीला निळी काजळी
कथुनि कायसे काळिज निखळी
एकाची सगळी वसती

मध्यरात्रि नभघुमटाखाली
शांतिशिरी तम चवऱ्या ढाळी
त्यक्त, बहिष्कृत मी ज्या काळी
एकांती डोळे भरती

तव नयनांचे दल हलले,Tav Nayananche Dal Halale

तव नयनांचे दल हलले ग !
पानावरच्या दंवबिंदूपरि
त्रिभुवन हे डळमळले ग !

तारे गळले, वारे ढळले
दिग्गज पंचाननसे वळले
गिरि ढासळले, सुर कोसळले
ऋषि, मुनि, योगी चळले ग !

ऋतुचक्राचे आस उडाले
आभाळातुनि शब्द निघाले,
"आवर आवर अपुले भाले
मीन जळी तळमळले ग !"


हृदयी माझ्या चकमक झडली
नजर तुझी धरणीला जडली
दो हृदयांची किमया घडली
पुनरपि जग सावरले ग !

झिणि झिणी वाजे बीन,Jhini Jhini Vaje Bin

झिणि झिणी वाजे बीन
सख्या रे, अनुदीन चीज नवीन

कधी अर्थावीण सुभग तराणा
कधी मंत्रांचा भास दिवाणा
सूर सुना कधी केविलवाणा, शरणागत अति लीन

कधी खटका, कधी रुसवा लटका
छेडी कधी प्राणांतिक घटका
कधी जीवाचा तोडून लचका, घेते फिरत कठीण

सौभाग्ये या सुरात तारा
त्यातून अचपळ खेळे पारा
अलख निरंजन वाजविणारा, सहजपणात प्रवीण

जीवन त्यांना कळले हो,Jeevan Tyana Kalale Ho

मीपण ज्यांचे पक्व फळापरि
सहजपणाने गळले हो
जीवन त्यांना कळले हो

जळापरी मन निर्मळ ज्यांचे
गेले तेथे मिळले हो
चराचराचे हो‍उनि जीवन
स्नेहासम पाजळले हो
जीवन त्यांना कळले हो


सिंधूसम हृदयांत जयांच्या
रस सगळे आकळले हो
आपत्काली अन्‌ दीनांवर
घन हो‍उनि जे वळले हो

जीवन त्यांना कळले हो

दूरित जयांच्या दर्शनमात्रे
मोहित हो‍उनि जळले हो
पुण्य जयांच्या उजवाडाने

फुलले अन्‌ परिमळले हो
जीवन त्यांना कळले हो

आत्मदळाने नक्षत्रांचे
वैभव ज्यांनी तुळिले हो
सायासाविण ब्रम्ह सनातन
घरीच ज्यां आढळले हो
उरीच ज्यां आढळले हो
जीवन त्यांना कळले हो

क्षितिजी आले भरते ग Khitiji Aale Bharate Ga

गडद निळे गडद निळे जलद भरूनि आले

शितलतनु चपलचरण अनिलगण निघाले




क्षितिजी आले भरते ग

घनात कुंकुंम खिरते ग




झाले अंबर

झुलते झुंबर

हवेत अत्तर तरते ग




लाजण झाली धरती ग

साजण काठावरती ग

ऊन्हांत पान

मनांत गान

ओलावुन थरथरते ग




नाते अपुले न्हाते ग

हो‍उनि ऋतुरस गाते ग

तृणांत मोती

जळांत ज्योती

लावित आले परते ग.




सरिंवर सरी आल्या ग

सचैल गोपी न्हाल्या ग

चढवू गगनि निशाण,Chadhavu Gagani Nishan

चढवू गगनि निशाण, आमुचे चढवू गगनि निशाण
कोटि मुखांनी गर्जू जय जय स्वतंत्र हिंदुस्थान

निशाण अमुचे मनःक्रांतिचे, समतेचे अन्‌ विश्वशांतिचे
स्वस्तिचिन्ह हे युगायुगांचे ऋषिमुखतेज महान

मुठ न सोडू जरि तुटला कर; गाऊ, फासहि आवळला जर
ठेवू निर्भय ताठ मान ही, झाले जरि शिरकाण

साहू शस्त्रास्त्रांचा पाउस, आम्ही प्रल्हादाचे वारस
सत्य विदारक आणू भूवर दुभंगून पाषाण

विराटशक्ती आम्ही वामन, वाण आमुचे दलितोद्धारण

नमवू बळिचा किरीट उद्धट ठेवुनि पादत्राण

हिमालयासम अमुचा नेता, अजातशत्रू आत्मविजेता
नामे त्याच्या मृत्युंजय हे चढवू वरति निशाण

कशी तुज समजावू सांग,Kashi Tuj Samajavu Sang

कशी तुज समजावू सांग
का भामिनी उगिच राग ?

हास्याहुन मधु रुसवा
हेमंती उष्ण हवा
संध्येचा साज नवा
हा का प्रणयानुराग ?

चाफेकळी केवी फुले
ओष्ठ-कमल जेवी उले
भोवती मधुगंध पळे
का प्रसन्न वदन राग ?

वृत्तींचा होम अमुप
त्यात जाळू गे विकल्प
होवुनिया निर्विकल्प
अक्षय करु यज्ञ-याग

ओठांचे फेड बंध
गा इकडे मुक्तछंद
श्वासांचे करू प्रबंध
हृदयांचे मधु प्रयाग

अनंता तुला कोण पाहु, Ananta Tula Kon Pahu

अनंता तुला कोण पाहु शके
तुला गातसा वेद झाले मुके
मतीमंद अंधा कसा तू दिसे
तुझी रूप तृष्णा मनाला असे

तुझा ठाव कोठे कळेना जरी
गमे मानसा चातुरी माधुरी
तरू वल्लरींना भुकी मी पुसे
तुम्हा निर्मिता देव कोठे वसे

फुले सृष्टीची मानसा रंजिती
घरी सोयरी गुंगविती मती
सुखे भिन्नही येथे प्राणी चुके
कुठे चिन्मया ऐक्य लाभू शके

तुझे विश्व ब्रम्हांडही निःस्तुला
कृति गावया रे कळेना मला
भुकी बालका माय देवा चुके
तया पाजुनी कोण तोषु शके

नवी भावपुष्पे तुला वाहिली
तशी अर्पिली भक्ती बाष्पांजली
तुझ्या पद्मपत्रावरी ती स्थिरो
प्रभू कल्पना जल्पना त्या हरो