अंबिका माया जगदीश्वरी,Ambika Maya Jagdishvari

पाहुणी आली माझ्या घरी
अंबिका माया जगदीश्वरी

या डोळ्यांच्या दोन रांजणी
पस्ताव्याचे भरले पाणी

त्या पाण्याने न्हाऊ घालिते
बसवुन पाटावरी

रक्तामधले इमान बळकट
त्याचा भाळी भरिते मळवट

भलेपणाची फुले ठेविते
वाकुन पायावरी

चुका-चाकवत केली भाजी
भावभक्तिची भाकर ताजी
लेक दरिद्री तुझी विनविते
आई भोजन करी

अंधाराची खंत तू,Andharachi Khant Tu

अंधाराची खंत तू कशाला करिसी रे ?
गा प्रकाशगीत !

रोज नवी ही उषा उगवते
कवच भेदुनी अंधाराचे
कळीकळीच्या कोषामधुनी
निसर्ग गातो गीत उद्याचे
संजीवन हसते नाशामधुनी, हीच जगाची रीत !


दु:ख निराशा दूर सारुनी
सदा पडावे पाउल पुढती
गतकाळाची कशास भीती ?
भविष्य अपुले अपुल्या हाती
फुलव निराळे तुझ्या मुठीतुनी, तूच तुझे संचीत !

अंध बिचारी मी जरी बाला,Andha Bichari Mi Jari Bala

अंध बिचारी मी जरी बाला
पाहिले न कधी शशीसूर्याला
वाण नसे परी आनंदाला
कारण अंध अशि मी बाला ॥

कळ्या फुलांचा रंग तजेला
कसा दिसावा अभागिनीला
परी ते देती सुगंध मजला
कारण अंध अशि मी बाला ॥

पक्षांच्या नभी उडत्या लीला
कुठुन पहाणे या जन्माला
मला ऐकविती परी गानाला
कारण अंध अशि मी बाला ॥

प्रेमाचे मधुबोल हे जगीं
देवाची अंधास देणगी
सकल बोलती प्रेमळ बोला
कारण अंध अशि मी बाला ॥

अंतरंगी रंगलेले गीत,Antarangi Rangalele Geet

अंतरंगी रंगलेले गीत झाले पोरके
दु:ख माझे हे मुके !

बहरलेल्या मीलनाचे सूर होते लागले
चित्र मोहक नंदनाचे लोचनांनी पाहिले
उघडता परि नेत्र केवळ भोवती दाटे धुके
दु:ख माझे हे मुके !

बंध सारे तोडुनी मी घेतली होती उडी
अमृताने नाहली रे उत्सवाची ती घडी
त्या स्मृतीचा कैफ लेवुन आज हसती हुंदके
दु:ख माझे हे मुके !

तव स्मृतीचा कोष बसला विश्व माझे व्यापुनी
सहज तू गेलास अदया, सर्व धागे तोडुनी
क्षणभरी उमलून विरले स्वप्न नवथर लाडके
दु:ख माझे हे मुके !

वंचनेची यातना रे दे मला तू लाखदा
मजवरी केलीस प्रीती सांग हे परि एकदा
क्षण सुखाच्या मोहराचे फिरुन होतिल बोलके
दु:ख जरि माझे मुके !
दु:ख माझे हे मुके !

अंतरीच्या गूढ गर्भी,Antarichya Goodh Garbhi

अंतरीच्या गूढ गर्भी एकदा जे वाटले
एकदा जे वाटले ते, प्रेम आता आटले

दूर सोनेरी सुखाचे पाहिले आभास मी तू
रंगले आभाळ पूर्वी : तेच आता फाटले

एकदा ज्यांतून मागे सूर संवादी निघाले
वंचनेने तोडले ते, स्नेहतंतू आतले

शेवटी मंदावलेल्या वादळी वाऱ्याप्रमाणे
राहणे झाले दिवाणे, ते गीत गाणे कोठले

अंजनीच्या सुता तुला,Anjanichya Suta Tula

अंजनीच्या सुता तुला रामाचं वरदान
एक मुखाने बोला बोला जय जय हनुमान

दिव्य तुझी राम भक्ती भव्य तुझी काया
बालपणी गेलासी तू सूर्याला धराया
हादरली ही धरणी, थरथरले आसमान

लक्ष्मणा आली मुर्च्छा लागुनिया बाण
द्रोणागिरीसाठी राया केले तू उड्डाण
तळहातावर आला घेऊनी पंचप्राण

सीतामाई शोधासाठी गाठलीस लंका
तिथे रामनामाचा तू वाजविला डंका
दैत्य खवळले सारे परि हसले बिभिषण

हार तुला नवरत्नांचा जानकीने घातला
पाहिलेस फोडुन मोती राम कुठे आतला
उघडुनी आपली छाती दाविले प्रभु भगवान

आले किती गेले किती संपले भरारा
तुझ्या परि नावाचा रे अजुनी दरारा
धावत ये लवकरी आम्ही झालो रे हैराण

धन्य तुझे रामराज्य धन्य तुझी सेवा
तुझे भक्त आम्ही सारे उपाशी का देवा
घे बोलावून आता कंठाशी आले प्राण

अंगणी माझ्या मनाच्या,Angani Majhya Manachya

अंगणी माझ्या मनाच्या मोर नाचू लागले
दाटुनी आभाळ आले मेघ बरसू लागले
अशा चिंब ओल्या क्षणी

पुकारे तुझी साजणी !

चांदीची ही थेंब फुले या माळुनी येती सरी
आणि मातीच्या गंधाने भरती सरसर घागरी
धुंद नाचते उन्मनी
पुकारे तुझी साजणी !

गार वारा मन भरारा शिर्शिरी देही उठे
हा असा पाऊस आणि मी तुला शोधु कुठे
खोड ही तुझी रे जुनी
पुकारे तुझी साजणी !

अंगणी पारिजात फुलला,Anagani Parijat Phulala

अंगणी पारिजात फुलला ।
बहर तयाला काय माझिया प्रीतीचा आला ॥

धुंद मधुर हा गंध पसरला
गमले मजला मुकुंद हसला
सहवासातुन मदिय मनाचा कणकण मोहरला !

अंगणी गंगा घरात काशी,Angani Ganga Gharat Kashi

काय सांगू मी कोणापाशी
अंगणी गंगा घरात काशी

देवाहुनही उदार सुंदर
सुवासिनीचा श्रीविश्वेश्वर

जवळी माझ्या वसे दिन-निशी

तपावाचुनी कृपा लाभली
हिरवळ पायी, शिरी सावली
सौख्य सजविते मनामनाशी

स्वप्नाहून हे सत्य मनोहर
अमृत सांडे तृप्त मनावर
प्रमोद कवळी दाही दिशाशी

अंगणी गुलमोहर फुलला,Angani Gulmohar Phulala

अंगणी गुलमोहर फुलला
लाल फुलांच्या लिपीतला हा अर्थ मला कळला

गतसाली हा असाच फुलता

तुम्ही पाहुणे आला होता
याच तरुतळी अनोळखीचा परिचय ना घडला

ते डोळे ती हसरी जिवणी
जपली मी तर अजुनि चिंतनी
आठव येता वरुनी माथी मोहर ओघळला

नजरभेट ती, ओळख थोडी
अवीट त्यातिल अबोल गोडी
वसंत आला, याल तुम्हीही, कोकिळ कुजबुजला

अंगणात रंगली ग,Anganat Rangali Ga

बारा घरच्या बारा जणी खेळितो अंगणी
अंगणात रंगली ग माहेरची गाणी

काय सांगू, माझं माहेर मोलाचं

कसं सांगू ? राजा इंद्राच्या तोलाचं
माहेराचा ठेवा असा देवाजीची करणी
अंगणात रंगली ग माहेरची गाणी


चौसोपी माझा माहेरचा वाडा
मीठ-मोहऱ्यांनी दृष्टी कुणी काढा
हिरे-माणकं भरली जशी वाड्याच्या नौखणी

अंगणात रंगली ग माहेरची गाणी

माहेराची माया कुणाला गावं ना?
माहेराचं सूख पदरात मावंना
आई-बाबा-दादा-वैनी सारी आबादानी
अंगणात रंगली ग माहेरची गाणी

म्हायेराचा लळा जीवाला लागीला

सासरी ग जीव आबाळी टांगीला
म्हायेरीच्या वाटं डोळं लागती की झुरणी
अंगणात रंगली ग माहेरची गाणी

म्हायेराचं दिसं सुखाचं सरतील
मांडवात डोळं पाण्यानं भरतील
माहेरीच्या घरची मग होशील पाहुणी
अंगणात रंगली ग माहेरची गाणी

अंग अंग तव अनंग,Anga Anga Tav Anang

अंग अंग तव अनंग खुलवि मदन-मंजिरी
देवदूत याचितात सुखद-संग माधुरी

मंद मंद हसित-लसित

वदन प्रणयरंग सदन
रूपरंग बहर तुझा कहर करी अंतरी

तव यौवन रंगदार
चाल तुझी डौलदार
जादुभरे नैनबाण हरिति प्राण सुंदरी

अंकूर,Ankur

सखे ग सये गाऊया आता आनंदाची गाणी ग
आंतल्या आंत पिऊन टाकू डोळ्यांतले पाणी ग
पाण्यावर त्या एक नव्याचा फुटेल अंकूर ग
विसावयाला एक नव्याने मिळेल माहेर ग

माहेरी जाऊन एकदा फिरून लहान होऊ या ग
धरून आईच्या बोटाला नवे पाऊल टाकू या ग
मायेच्या गावा मळभ सारे क्षणांत विरेल ग
मानातले जे येईल ओठी होईल सुरेल ग
तेजाची भाषा नवीन आशा डोळ्यांत हसेल ग
भल्या आडचे बुरेही तेव्हा सहज दिसेल ग


राजहंस तो सहज ओळखी मोत्यांमधले पाणी ग
फक्त विणकरा ऐकू येती धोट्यामधली गाणी ग
नि:शब्दाच्या कुशीत अलगद गूज नव्याचे रुजते ग
स्वागत करण्या त्याचे अन्‌ मग सृष्टी सारी सजते ग

तुला नि मला दावील दिशा एक स्वत:चा तारा ग
शोधून त्याला जिंकून घेऊ खेळ हा सारा ग