बोलतो ते BOLATO TE

बोलतो ते चूक आहे की बरोबर
बोलतो ते चूक आहे की बरोबर
मी बरोबर वा खरोखर ती बरोबर
बोलतो ते चूक आहे की बरोबर

काय डोळ्यातून माझ्या दोष आहे
काय डोळ्यातून माझ्या दोष आहे

कोणताही रंग का नाही बरोबर 

बोलतो ते चूक आहे की बरोबर

बांध तू ताईत स्वप्नांचा उद्याच्या
बांध तू ताईत स्वप्नांचा उद्याच्या

राख थोडी राहू दे माझी बरोबर 

प्रश्न माझे अडचणीचे एवढे की
प्रश्न माझे अडचणीचे एवढे की
उत्तरे सांगू नका कोणी बरोबर
बोलतो ते चूक आहे की बरोबर

चूक तू होतीस हे शाबित होता
चूक तू होतीस हे शाबित होता
काय कळूनी फायदा  की मी बरोबर
बोलतो ते चूक आहे की बरोबर

Lyrics -संदीप खरे SANDIP KHARE
Music -अविनाश विश्वजीत AVINASH VISHVJIT

TUJHE NI MAJHE NATE तुझे नि माझे नाते

तुझे नि माझे नाते काय ?
तू देणारी मी... मी घेणारा
तू घेणारी... मी देणारा
कधी न कळते रूप बदलते
चक्राचे आवर्तन घडते
आपुल्यामधले फरक कोणते ?
अन् आपुल्यातून समान काय ?

मला खात्री आहे तिलाही झोप आली नसेल...
सुंदर स्वप्ने पडत असतील,
पण कुशीवर वळेल... उसासेल...
मला खात्री आहे तिलाही झोप आली नसेल
तिच्यासमोरी तेच ढग.. जे माझ्या समोर
तिच्यासमोरही तेच धुक .. जे माझ्या समोर !
तिचे माझे स्वल्पविरामही सारखे अन् पूर्ण विरामही !
म्हणून तर मी असा आकंठ जागा असताना
तिचीही पापणी पूर्ण मिटली नसेल...
मला खात्री आहे तिलाही झोप आली नसेल...

सुख-दु:खाची होती वृष्टी
कधी हसलो, कधी झालो कष्टी
सायासा वीण सहज ची घडते
समेस येता टाळी पडते!
कुठल्या जन्मांची लय जुळते ?
या मात्रांचे गणित काय ?
तुझे नि मझे नाते काय ?

बगीचे लावले आहेत आम्ही एकत्र .. एकाकी
माती कालवली आहे आम्ही चार हातांनी
नखात माती आहे आम्हा दोघांच्या...अजूनही
मनात फुलं आहेत आम्हा दोघांच्या... अजूनही
दोघांच्याही हातावर एकमेकांच्या रेषा आहेत !
दोघांच्याही ओठा वर एकमेकांची भाषा आहेत !
रात्री होऊन जाईल चंद्र चंद्र आणि मी जागाच असेन ;
तेव्हा बर्फाच्या अस्ताराखाली वाहत राहावी नदी
तशी ती ही जागीच असेल...
मला खात्री आहे, तिलाही झोप आली नसेल...

नात्याला या नकोच नाव
दोघांचाही एकच गाव!
वेगवेगळे प्रवास तरीही
समान दोघांमधले काही !
ठेच लागते एकाला
का रक्ताळे दुसर्‍याचा पाय ?
तुझे नि माझे नाते काय ?

Lyrics -संदीप खरे SANDEEP KHARE
Singer -डॉ. सलील कुलकर्णी DR.SALIL KULAKARNI

सांग सख्या रे SANG SAKHYA RE

सांग सख्या रे सांग सख्या रे आहे का ती अजून ताईशीच गर्द राईपरी (२)

सांग सख्या रे सांग सख्या रे अजून का डोळ्यातून तिचीया झुलते अंबर
सांग सख्या रे अजून का डोळ्यातून तिचीया झुलते अंबर
सांग अजूनही निजे भोवती तिच्या रातराणीचे अस्तर
सांग अजूनही तशीच का ती अस्मानीच्या निळाइपरी

सांग सख्या रे आहे का ती अजून ताईशीच गर्द राईपरी

फुले स्पर्शता येते का रे अजून बोटांमधून थरथर
तिच्या स्वरांनी होते का रे सांज अवेळी अजून कातर
अजूनही ती घुमते का रे अजूनही ती घुमते का रे वेळू मधल्या धुंद शिळेपरी

सांग सख्या रे आहे का ती अजून ताईशीच गर्द राईपरी (२)

वयास वळणावरं नेणारा घाट तिचा तो अजुना का रे
सलज्ज हिरव्या कविते जैसा थाट तिचा तो अजुन का रे
अजून का ती जाळत जाते अजून का ती जाळत जाते रान कोवळे जणू वणव्यापरी

सांग सख्या रे आहे का ती अजून ताईशीच गर्द राईपरी

सांग जशी ती मिटली होती जरा स्पर्शता लाजाळू परी (२)
आणिक उमाटून गेली होती लाली अवघ्या तारुण्या वरी
तिने ठेवला आहे का रे जपून क्षण तो मोरपिसा परी

सांग सख्या रे आहे का ती अजून ताईशीच गर्द राईपरी

आता बोलणे आणि वागणे यातील फराका इतुके अंतर पडले तरीही जाणवते मजं कविते मधूनी तिचीच थरथर
सांग तिला मी आठवतो का सांग तिला मी आठवतो का तीजवर रचलेल्या कविते परी

सांग सख्या रे आहे का ती अजून ताईशीच गर्द राईपरी

Lyrics -संदीप खरे SANDIP KHARE
Music - सलिल कुलकर्णी SALIL KULKARNI
Singer -सलिल कुलकर्णी SALIL KULKARNI
Movie / Natak / Album -सांग सख्या रे SANG SAKHYA RE 

सूर्य डोईवर जळणारा SURYA DOIWAR JALANARA

सूर्य डोईवर जळणारा, चांदराती झगमगणारा
दिशा दिशा तरी कशा उदास रे गमल्या
तुझ्याविना.. सखया तुझ्याविना..

पश्चिमवेलीवरती फुलल्या रंगफुलांच्या माला
पौर्णिमेतुनी पहा पसरल्या शीतल मोहक ज्वाला
सार्‍यातुन विरघळताना, आत आत मोहरताना
दिशा दिशा तरी कशा उदास रे गमल्या
तुझ्याविना.. सखया तुझ्याविना..

भान हरपुनी पाय थबकले एका जागी आता
माझ्या पुढती धावत सुटल्या अदृष्याच्या वाटा
वाटा हिरव्या हसणार्‍या, जरि क्षितिजाशी पळणार्‍या
दिशा दिशा तरी कशा उदास रे गमल्या
तुझ्याविना.. सखया तुझ्याविना..


Lyrics -संदीप खरे SANDEEP KHARE
Music -सलील कुलकर्णी SALIL KULKARNI
Singer -बेला शेंडे  BELA SHENDE
Movie / Natak / Album -हृदयातले गाणे HRUDAYATALE GANE

आताशा असे हे मला AATASHA ASE HE MANA

आताशा असे हे मला काय होते
कुण्या काळचे पाणी डोळ्यांत येते
बरा बोलता बोलता स्तब्द्ध होतो
कशी शांतता शून्य शब्दात येते

कधी दाटू येता पसारा घनांचा
कसा सावळा रंग होतो मनाचा
असे हालते आत हळूवार काही
जसा स्पर्श पाण्यावरी चांदण्याचा

असा ऐकू येतो क्षणांचा इशारा
क्षणी व्यर्थ होतो दिशांचा पसारा
नभातुन ज्या रोज जातो मुडोनी
नभाशीच त्या मागू जातो किनारा

न अंदाज कुठले न अवधान काही
कुठे जायचे यायचे भान नाही
जसा गंध निघतो हवेच्या प्रवासा
न कुठले नकाशे न अनुमान काही

कशी हि अवस्था कुणाला कळावी
कुणाला पुसावी कुणी उत्तरावे
किती खोल जातो तरी तोल जातो
असा तोल जाता कुणी सावरावे

Lyrics -संदीप खरे SANDEEP KHARE
Music -सलील कुळकर्णी, SALIL KULAKARNI
Singer -संदीप खरे - सलील कुलकर्णी SANDIP KHARE-SALIL KULAKARNI
Movie / Natak / Album -आयुष्यावर बोलू काही AAYUSHYAWAR BOLU KAHI

हे भलते अवघड असते HE BHALATE AVAGHAD ASATE

गाडी सुटली, रूमाल हलले,
क्षणांत डोळे टचकन ओले
गाडी सुटली, पडले चेहरे,
क्षण साधाया हसरे झाले

गाडी सुटली हातामधुनी हात कापरा तरी सुटेना
अंतरातली ओली माया तुटू दे म्हंटले तरी तुटेना
का रे इतका लळा लावुनी नंतर मग ही गाडी सुटते
डोळ्यांदेखत सरकत जाते आठवणींचा ठिपका होते

गाडी गेली, फलाटावरी नि:श्वासांचा कचरा झाला
गाडी गेली, डोळ्यांमधल्या निर्धाराचा पारा फुटला

हे भलते अवघड असते
कुणी प्रचंड आवडणारे, ते दूर दूर जाताना
डोळ्यांच्या देखत आणि नाहीसे लांब होताना
डोळ्यांतील अडवून पाणी, हुंदका रोखुनी कंठी
तुम्ही केविलवाणे हसता अन्‌ तुम्हास नियती हसते
हे भलते अवघड असते

तरी असतो पकडायाचा हातात रूमाल गुलाबी
वार्‍यावर फडकवताना पायाची चालती गाडी
ती खिडकितून बघणारी अन्‌ स्वत:मधे रमलेली
गजरा माळावा इतुके ती सहज अलविदा म्हणते
हे भलते अवघड असते

तुम्ही म्हणता मनास आता, हा तोडायाचा सेतू
इतक्यात म्हणे ती "माझ्या कधी गावा येशील का तू?"
ती सहजच म्हणुनी जाते मग सहजच हळवी होते
गजर्‍यातील दोन कळ्या अन् हलकेच ओंजळीत देते‌
हे भलते अवघड असते

कळते की गेली वेळ न आता सुटणे गाठ
आपुल्याच मनातील स्वप्ने घेऊन मिटावी मूठ
ही मूठ उघडण्यापूर्वी चल निघुया पाऊल म्हणते
पण पाऊल निघण्यापूर्वी गाडीच अचानक निघते
हे भलते अवघड असते

परतीच्या वाटेवरती गुदमरून जड पायांनी
ओठांवर शीळ दिवाणी बेफिकीर पण थरथरती
पण क्षणक्षण वाढत असते अंतर हे तुमच्या मधले
मित्रांशी हसतानाही हे दु:ख चरचरत असते
हे भलते अवघड असते

Lyrics -संदीप खरे SANDIP KHARE
Music -संदीप खरे SANDIP KHARE
Singer -सलील कुलकर्णी ,  संदीप खरे SALIL KULAKARNI,SANDIP KHARE
Album -आयुष्यावर बोलू काही AAYUSHYAWAR BOLU KAHI

सरीवर सर,Sarivar Sar

दूरदूर नभपार डोंगराच्या माथ्यावर
निळेनिळे गारगार पावसाचे घरदार
सरीवर सर .... सरीवर सर ....

तडातडा गार गारा गरागरा फिरे वारा
मेघियाच्या ओंजळीत वीज थिजलेला पारा
दूरवर रानभर नाचणारा निळा मोर
मोरपिस मखमल ! उतू गेले मनभर !
सरीवर सर .... सरीवर सर ....

थेंब थेंब मोती ओला थरारत्या तनावर
शहाऱ्याचे रान आले एका एका पानावर
ओल्या ओल्या मातीतुन वीजवेडी मेघधून
फिटताना ओले उन्ह झाले पुन्हा नवथर
सरीवर सर .... सरीवर सर ....

उधळत गात गात पाय पुन्हा परसात
माती मऊ काळी साय, हुळहुळ पावलांत
असे नभ झरताना घरदार भरताना
आले जल .... गेले जल .... झाले जल आरपार
सरीवर सर .... सरीवर सर ....

अशा पावसात सये व्हावे तुझे येणे-जाणे
उमलते ओले रान, रान नव्हे मन तुझे
जशी ओली हुरहुर थरारते रानभर
तसे नाव तरारावे माझे - तुझ्या मनभर !
सरीवर सर .... सरीवर सर ....

वहिनीसाहेब,Vahinisaheb

कुळाचे कौतुक जीवांचा आधार
सुखाचे आगर मायेचे माहेर
देह तुळशीचा वसा चंदनाचा
शब्द करुणेचा शोधी ओठांवर
समई होऊन संसारी नांदते
पक्षीण होऊन पिलांना पाहते
गावाची माऊली वडाची सावली
पोळत्या जीवांना पोटाशी धरते
वहिनीसाहेब !

लागते अनाम ओढ,Lagate Anam Odha

लागते अनाम ओढ श्वासांना, येतसे उगाच कंप ओठांना
होई का असे तुलाच स्मरताना ?

हसायचीस तुझ्या वस्त्रांसारखीच फिकीफिकी
माझा रंग होऊन जायचा उगाच गहिरा
शहाण्यासारखेच चालले होते तुझे सारे
वेड्यासारखे बोलू जायचा माझा चेहरा

एकांती वाजतात पैंजणे, भासांची हालतात कंकणे
कासावीस आसपास बघताना..

संवादांचे लावत लावत हजार अर्थ, घातला होता माझ्यापाशी मीच वाद
नको म्हणून गेलीस तेही किती अलगद, जशी काही कवितेला जावी दाद

मी असा जरी नीजेस पारखा, रात्रीला टाळतोच सारखा
स्वप्न जागती उगाच नीजताना..

सहजतेच्या धूसर तलम पडद्या मागे, जपले नाहीस नाते इतके जपलेस मौन
शब्दच नव्हे मौनही असते हजार अर्थी, आयुष्याच्या वेड्या वेळी कळणार कुठून ?

आजकाल माझाही नसतो मी, सर्वांतून एकटाच असतो मी
एकटेच दूर दूर फिरताना..

मेघ नसता वीज नसता,Megh Nasata Veej Nasata

मेघ नसता वीज नसता मोर नाचू लागले
जाहले इतुकेच होते की तुला मी पाहिले !

गोरट्या गालांवरी का चोरटा हा रक्तिमा ?
तू मला चोरून बघताना तुला मी पाहिले !

एवढे नाजुक आहे वय तुझे माझ्या फुला
रंगदेखील पाकळ्यांवर भार वाटू लागले !

लाख नक्षत्रे उराशी, नभ तरीही हळहळे
हे तुझे नक्षत्रवैभव का धरेवर राहीले ?

पाहता तुज रंग उडूनी होई गजरा पांढरा
शल्य हे त्याच्या उरातील बघ सुगंधू लागले !

भर पहाटे मी फुलांनी दृष्ट काढून टाकली
पाहती स्वप्नी तुला जे भय तयांचे वाटले !

मी हजार चिंतांनी हे,Mi Hajar Chintani He

मी हजार चिंतांनी हे डोके खाजवतो
तो कट्ट्यावर बसतो, घुमतो, शीळ वाजवतो !

मी जुनाट दारापरी किरकिरा, बंदी
तो सताड उघड्या खिडकीपरी स्वच्छंदी
मी बिजागरीशी जीव गंजवीत बसतो
तो लंघून चौकट पार निघाया बघतो !

डोळ्यांत माझिया सूर्याहूनी संताप
दिसतात त्वचेवर राप, उन्हाचे शाप !
तो त्याच उन्हाचे झगझगीत, लखलखते
घडवून दागिने सूर्यफुलांवर झुलतो !!

मी पायी रुतल्या काचांवरती चिडतो
तो त्याच घेऊनी नक्षी मांडून बसतो
मी डाव रडीचा खात जिंकतो अंती
तो स्वच्छ मोकळ्या मुक्त मनाने हरतो !

मी आस्तिक ! मोजत पुण्याईची खोली
नवसांची ठेवून लाच, लावतो बोली !
तो मुळात येतो इच्छा अर्पून साऱ्या
अन्‌ 'धन्यवाद' देवाचे घेऊन जातो !!

मज अध्यात्माचा रोज नवा शृंगार
लपतो न परी चेहरा आत भेसूर !
तो फक्त ओढतो शाल नभाची तरीही
त्या शामनिळ्याच्या मोरपिसापरी दिसतो !!

मी मोर्चा नेला नाही,Mi Morcha Nela Nahi

मी मोर्चा नेला नाही ..... मी संपही केला नाही
मी निषेधसुद्धा साधा कधी नोंदवलेला नाही

भवताली संगर चाले तो विस्फारून बघताना
कुणी पोटातून चिडताना कुणी रक्ताळून लढताना
मी दगड होऊनि थिजलो रस्त्याच्या बाजूस जेव्हा
तो मारायाला देखिल मज कुणी उचलले नाही

नेमस्त झाड मी आहे, मूळ-फांद्या जिथल्या तेथे
पावसात हिरवा झालो, थंडीत झाडली पाने
पण पोटातून कुठलीही खजिन्याची ढोली नाही
कुणी शस्त्र लपवले नाही, कधी गरूड बैसला नाही

धुतलेला सात्विक सदरा, तुटलेली एकच गुंडी
टकलावर अजून रुळते अदृश्य, लांबशी शेंडी
मी पंतोजींना भ्यालो, मी देवालाही भ्यालो
मी मनातसुद्धा माझ्या कधी दंगा केला नाही

मज जन्म फळाचा मिळता मी केळे झालो असतो
मी असतो जर का भाजी तर भेंडी झालो असतो
मज चिरता चिरता कोणी रडले वा हसले नाही
मी कांदा झालो नाही ! आंबाही झालो नाही !

मी पप्पाचा ढापून फोन,Mi Pappacha Dhapun

मी पप्पाचा ढापून फोन, फोन केले एकशे दोन !
’हॅलो, हॅलो’ बोलतंय्‌ कोण ?

"आमचे नाव खेलाशेठ, डोंगराएवढे आमचे पेट
विकत बसतो साजूक तूप, साला चापून खातो आम्हीच खूप
तुम्ही कोण ? काय तुमचे नाव ? बोला झटपट कुठलं गाव ?"

"कसले नाव नि कसला गाव, राँग नंबर लागला राव !"

मी पप्पाचा ढापून फोन, फोन केले एकशे दोन !
’हॅलो, हॅलो’ बोलतंय्‌ कोण ?

"लक्षुमबाई मी जोशांघरची, चोरून खाते अंडाभुर्जी
वरती कपभर दूध अन्‌ साय, घरात आत्ता कोनी नाय
तुम्ही कोण ? काय तुमचे नाव ? बोला झटपट कुठलं गाव
?"

"कसले नाव नि कसला गाव, राँग नंबर लागला राव !"

मी पप्पाचा ढापून फोन, फोन केले एकशे दोन !
’हॅलो, हॅलो’ बोलतंय्‌ कोण ?

"मी तर आहे अट्टल चोर, चंद्राची मी चोरून कोर
झालो अंधारात पसार, तारे उरले फक्त हजार
तुम्ही कोण ? काय तुमचे नाव ? बोला झटपट कुठलं गाव ?"

"कसले नाव नि कसला गाव, राँग नंबर लागला राव"

मी पप्पाचा ढापून फोन, फोन केले एकशे दोन !
’हॅलो, हॅलो’ बोलतंय्‌ कोण ?

"ढगामधून बोलतोय बाप्पा, चल मारू थोड्या गप्पा"

"बाप्पा बोलतोयस, मग जरा थांब
सगळ्यात आधी एवढं सांग
कालच सांगत होता पप्पा, तिकडे आलेत आमचे अप्पा
एकतर त्यांना धाडून दे, नाही तर फोन जोडून दे
तुला सांगतो अगदी स्पष्ट, अर्धीच राहिली आमची गोष्ट
त्यांना म्हणाव येऊन जा, गोष्ट पुरी करून जा
म्हणले होते जाऊ भूर्र, एकटेच गेले केवढे दूर !
Detail सगळा सांगतो पत्ता, तिकडे पाठव आमचे अप्पा
बाप्पा.. बाप्पा बोला राव, सांगतो माझं नाव न्‌ गाव"

कसले नाव नि कसले गाव, राँग नंबर लागला राव !

प्रत्येकाची रात्र थोडी,Pratyekachi Ratra Thodi

प्रत्येकाची रात्र थोडी आतून आतून वेडी
प्रत्येकाच्या पायामध्ये एक तरी बेडी !

प्रत्येकाच्या मनातून कुठला तरी राग
प्रत्येकाच्या चंद्रावर कसला तरी डाग
प्रत्येकाच्या मनातून काही तरी खोडी !

प्रत्येकाच्या मनामध्ये स्वप्नातला देश
प्रत्येकाच्या तळव्याला नशिबाची रेष
प्रत्येकाची छाती करे रोज तडजोडी !

फिटावीत जरा तरी जगण्याची देणी
एक तरी ओळ अशी लिहावी शहाणी
प्रत्येकाच्या पानी कशी रोज खाडाखोडी ?

नसतेस घरी तू जेव्हा,Nasates Ghari Tu Jevha

नसतेस घरी तू जेव्हा
जीव तुटका तुटका होतो
जगण्याचे विरती धागे
संसार फाटका होतो

नभ फाटून वीज पडावी
कल्लोळ तसा ओढवतो
ही धरा दिशाहीन होते
अन्‌ चंद्र पोरका होतो

येतात उन्हे दाराशी
हिरमुसून जाती मागे
खिडकीशी थबकुन वारा
तव गंधावाचून जातो

तव मिठीत विरघळणाऱ्या
मज स्मरती लाघववेळा
श्वासाविण हृदय अडावे
मी तसाच अगतिक होतो

तू सांग सखे मज काय
मी सांगू या घरदारा ?
समईचा जीव उदास
माझ्यासह मिणमिण मिटतो

ना अजून झालो मोठा
ना स्वतंत्र अजुनी झालो
तुजवाचून उमगत जाते
तुजवाचून जन्मच अडतो !

देवा मला रोज एक अपघात,Deva Mala Roj Ek Apaghat

देवा मला रोज एक अपघात कर
आणि तिच्या हातांनीच जखमा या भर !

कधीतरी कुठेतरी बसावी धडक
कळ मला यावी तिला कळावे तडक
घायाळाला मिळो एक घायाळ नजर !

अपघाती सोंग माझे वाटावे खरे
तिला येता प्रेम मला वाटावे बरे
दवा-दारूमध्ये कुठे असतो असर !

खरी व्यथा तेव्हा मग सांगेन तिला
विचारेल जेव्हा, "कुठे दुखते तुला ?"
जरा डावीकडे जरा पोटाच्या या वर !

टेकवता छातीवर डोके एकवार
ठोका घेई झोका उडे आभाळाच्या पार
व्यथांचाच काय ? पडे जगाचा विसर !

देते कोण देते कोण,Dete Kon Dete Kon

चिमुकल्या चोचीमधे आभाळाचे गाणे
मातीतल्या कणसाला मोतियाचे दाणे
उगवत्या उन्हाला या सोनसळी अंग

पश्चिमेच्या कागदाला केशरीया रंग
देते कोण देते कोण देते कोण देते ?

सूर्यासाठी उषा आणि चंद्रासाठी निशा
घरी परतण्यासाठी पाखरांना दिशा
मध खाते माशी तरी सोंडेमधे डंख
चिकटला कोळी त्याच्या पायाखाली डिंक
देते कोण देते कोण देते कोण देते ?

नागोबाच्या फण्यावर दहाचा आकडा
खेकड्याच्या प्रवासाचा नकाशा वाकडा
करवंदाला चिक आणि अळूला या खाज
कुणी नाही बघे तरी लाजाळूला लाज
देते कोण देते कोण देते कोण देते ?

आभाळीच्या चंद्रामुळे रात होते खुळी
पाण्या नाही रंग तरी नदी होते निळी
भुईतून येतो तरी नितळ हा झरा
चिखलात उगवून तांदूळ पांढरा
देते कोण देते कोण देते कोण देते ?

मुठभर बुल्बुल, हातभर तान
कोकिळेला गुरू नाही तरी गाई गान
काजव्याच्या पोटातून जळे का रे दिवा
पावसाच्या अगोदर ओली होते हवा
देते कोण देते कोण देते कोण देते ?

भिजे माती आणि तरी अत्तर हवेत
छोट्या छोट्या बियांतून लपे सारे शेत
नाजुकशा गुलाबाच्या भवतीने काटे
सरळशा खोडावर पुढे दहा फाटे
देते कोण देते कोण देते कोण देते ?

दूरदेशी गेला बाबा,Dur Deshi Gela Baba

दूरदेशी गेला बाबा, गेली कामावर आई
नीज दाटली डोळ्यांत तरी घरी कुणी नाही !

कसा चिमणासा जीव, कसाबसा रमवला
चार भिंतीत धावून दिसभर दमवला
"आता पुरे ! झोप सोन्या.." कुणी म्हणतच नाही

नीज दाटली डोळ्यांत तरी घरी कुणी नाही !

कशासाठी कोण जाणे देती शाळेमध्ये सुट्टी ?
कोणी बोलायाला नाही.. कशी व्हावी कट्टी-बट्टी ?
खेळ ठेवले मांडून परि खेळगडी नाही
नीज दाटली डोळ्यांत तरी घरी कुणी नाही !

दिसे खिडकीमधून जग सारे, दिशा दाही
दार उघडून परि तिथे धावायचे नाही
फार वाटे जावे परि मुठीमध्ये बोट नाही
नीज दाटली डोळ्यांत तरी घरी कुणी नाही !

दिवस असे की कोणी माझा,Diwas Ase Ki Koni Majha

दिवस असे की कोणी माझा नाही
अन्‌ मी कोणाचा नाही .....

आकाशाच्या छत्रीखाली भिजतो
आयुष्यावर हसणे थुंकून देतो
या हसण्याचे कारण उमगत नाही
या हसणे म्हणवत नाही ! .....


प्रश्नांचे हे एकसंधसे तुकडे
त्यावर नाचे मनीचे अबलख घोडे
या घोड्याला लगाम शोधत आहे;
परि मजला गवसत नाही .....

मी तुसडा की मी भगवा बैरागी ?
मद्यपि वा मी गांजेवाला जोगी ?
अस्तित्वाला हजार नावे देतो;
परि नाव ठेववत नाही .....

डोळ्यांमधुनी भिरभिर बघतो सगळे
निरर्थकाचे खेळ चालले नकळे !
बघता बघता पाणी दाटून येते;
त्या अश्रू म्हणवत नाही .....

मम म्हणताना आता हसतो थोडे
मिटून घेतो वस्तुस्थितीचे डोळे
या जगण्याला स्वप्नांचाही आता
मेघ पालवत नाही .....

दमलेल्या बाबाची ही,Damalelya Babachi Hi

कोमेजून निजलेली एक परी राणी,
उतरलेले तोंड; डोळा सुकलेले पाणी
रोजचेच आहे सारे काही आज नाही,

माफी कशी मागू पोरी मला तोंड नाही
झोपेतच घेतो तुला आज मी कुशीत,
निजेतच तरी पण येशील खुशीत

सांगायाची आहे माझ्या सानुल्या फुला..
दमलेल्या बाबाची ही कहाणी तुला !

आटपाट नगरात गर्दी होती भारी,
घामाघूम राजा करी लोकलची वारी
रोज सकाळीस राजा निघताना बोले,
गोष्ट सांगायचे काल राहुनिया गेले
जमलेच नाही काल येणे मला जरी,
आज परी येणार मी वेळेतच घरी
स्वप्नातल्या गावामध्ये मारू मग फेरी,
खऱ्याखुऱ्या परी साठी गोष्टीतली परी
बांधीन मी थकलेल्या हातांचा झुला..
दमलेल्या बाबाची ही कहाणी तुला !

ऑफिसात उशिरा मी असतो बसून,
भंडावले डोके गेले कामात बुडून
तास-तास जातो खाल मानेने निघून,
एक-एक दिवा जातो हळूच विझून
अशा वेळी काय सांगू काय काय वाटे,
आठवांसोबत पाणी डोळ्यांतून दाटे
वाटते की उठुनिया तुझ्या पास यावे,
तुझ्यासाठी मीही पुन्हा लहानगे व्हावे
उगाचच रुसावे नी भांडावे तुझ्याशी,
चिमुकले खेळ काही मांडावे तुझ्याशी