संसारी या माझ्या अवघा,Sansari Ya Majhya Avagha

श्रीरघुनंदन तुझेच चिंतन सदैव मुखी तव नाम
संसारी या माझ्या अवघा तूच प्रभू श्रीराम !

तूच निर्मिले सुंदर हे घर, नभ मायेची त्यावर पाखर
रूप आगळे तुझे धनुर्धर, विश्वचि हे निज धाम
संसारी या माझ्या अवघा तूच प्रभू श्रीराम !

तुझिया चरणि अर्पुन तनमन, भावभक्तिचे हृदयी पूजन
मीच विसरते माझे मीपण, तुझेच अवघे भान
संसारी या माझ्या अवघा तूच प्रभू श्रीराम !

जीवनात या राम असावा, जन्मोजन्मी नित्य भजावा
तुझा लाभू दे मला विसावा हेच हवे वरदान
संसारी या माझ्या अवघा तूच प्रभू श्रीराम !

भाग्य पांगळे भोग,Bhagya Pnagale Bhog

भाग्य पांगळे भोग भोगते, न्याय आंधळा भाळी
पाप-पुण्य मग असो कुणाचे दैव दुजाला जाळी

कधी न कळते दैव कुणाचे
काळ सांगतो ज्याचे त्याचे
वेळ साधुनी दैव वाढते सुख-दु:खाची थाळी

फूल चढे कधी प्रभुचरणावर
रडे कधी ते शवसरणावर
अपंग सगळे, हसे कुणी तर कुणी आंसवे ढाळी

दैवाचे हे उलटे फासे
फिरता घर मग फिरती वासे
ना ये सांगून कधी कुणाची येते अवचीत पाळी

कशी रे आता जाऊ घरी,Kashi Re Aata Jau Ghari

कशी रे आता जाऊ घरी, सांग मला श्रीहरी
कशी मी आता जाऊ घरी रे ?

तव मुरलीने होता व्याकूळ

आले धावून निजता घरकूल
झाले गाता जागे गोकूळ तुझ्यासवे मी तरी

गूज निशेचे अजून नयनी
लपवू कसे बघ मिटे पापणी
ओळखिले रे दवबिंदूंनी या भिजल्या प्रहरी

राधा तव ही सासुरवाशिण
संसाराचे भवती रिंगण
भान न त्याचे तुझेच चिंतन करित राहिले ऊरी