तू सहज मला पाहिले Tu Sahaj Mala Pahile

तू सहज मला पाहिले, मी सहज तुला पाहिले
पहाण्याचे मग क्षणात अपणा व्यसन पुरे लागले

तव पहाण्याचा अर्थ कळेना मला
मम पहाण्याचा अर्थ कळेना तुला
लावायाचा अर्थ केवी दोघांनी ठरविले

होऊ लागल्या चोरून भेटी, अर्थ लावण्यासाठी
विलग अक्षरे करून बांधली नजरेच्या गाठी
हासू लागले या वेडाला तुझे न्‌ माझे डोळे

बघायचे मी जरा टाळता आलीस भेटायाला
म्हणालीस तू चला बसू या, अर्थ लावण्याला
लावायाचा अर्थ काय तो ? सर्व काही कळले

Lyrics - पी. सावळाराम P Savlaram
Music - वसंत प्रभू Vasant Prabhu
Singer - Bhalchandra Patekar भालचंद्र पाटेकर
Movie / Natak / Album -

त्वरा करा नाथा,Tvara Kara Natha

त्वरा करा नाथा, तुझिया नावा मळवितो राहू खरा ॥

जगविल आशा मजला नच आता, गमविता वेळ जरा ॥

त्यानीच छेडिले ग,Tyanich Chedile Ga

त्यानीच छेडिले ग, माझ्या मनी न होते
ओढून ओढणीला, दारी उभी मि होते

करपाश तोचि आले, कंठी गडे तयांचे
भारावल्या मनाने, मी ग अबोल होते

अपराध काहि नसता, शिक्षा मला मिळाली
माझ्याच मंदिरी ग, मी बंदिवान होते

दिनरात साजणाचे, बेबंद वागणे हे
असते सुखात जर का, मी बालिकाच होते

त्याची धून झंकारली,Tyachi Dhoon Jhankarali

त्याची धून झंकारली रोमारोमांत
उमलून जीव आला माझ्या डोळ्यांत

चांदण्यांची लुकलुक झुले गगनी

बासरीने भारावून गेली रजनी
रासरंग उधळला कोनाकोनांत

दूर यमुनेच्या काठी पाय वाजले
दिशांच्या गर्भात झाली निळी वादळे
चैतन्याचे वारे आले वाळवंटात

सावळ्याची खूण सखे, टाळी वाजली
धावू लागे मन आता आनंदमेळी
नुरले ग माझेपण माझ्या देहांत

त्यागभाग सांग,Tyagbhag Sang

त्यागभाग सांग तव दीन कोणता ? ॥

पूर्ण विरागी निजसुख भोगी ।
परानुरागी होसि देवता ।।


विश्वपित्यासी चिंता न अशी ।
गणि सृष्टीशी । तोहि भिन्नता ॥

त्या सावळ्या तनूचे,Tya Savalya Tanuche

त्या सावळ्या तनूचे
मज लागले पिसे ग
न कळे मनास आता
त्या आवरू कसे ग !

ये ऐकण्यास जेव्हा
त्याचा सुरेल पावा
चोहीकडे बघे मी
परि ना कुठे दिसे ग !

हलतो तरू-लतांत
हा खोडसाळ वात
आलाच वाटतो 'तो'
मी सारखी फसे ग !

खुपते तनूस शेज
क्षणही न येत नीज
डोळ्यांस तो दिसावा
हृदयात जो वसे ग !

त्या व्याकुळ संध्यासमयी,Tya Vyakul Snadhya Samayi

त्या व्याकुळ संध्यासमयी
शब्दांचा जीव वितळतो.
डोळ्यांत कुणाच्या क्षितिजे
मी अपुले हात उजळतो.


तू आठवणीतुन माझ्या
कधि रंगित वाट पसरशी,
अंधार-व्रताची समई
कधि असते माझ्यापाशी .....

पदराला बांधुन स्वप्ने
तू एकट संध्यासमयी,
तुकयाच्या हातांमधला
मी अभंग उचलुन घेई .....


तू मला कुशीला घ्यावे
अंधार हळू ढवळावा .....
संन्यस्त सुखाच्या काठी
वळिवाचा पाऊस यावा !

त्या मदनमनोरमरूपीं,Tya Madan Manoram Rupi

त्या मदनमनोरमरूपीं, मन माझें गुंतुनि गेलें ।
कधिं वाहिन काया त्यासी, प्रेमें ही ऐसें झालें ॥

दिवस तो पूर्ण सौख्याचा, येइल मज कवण्या काळें ! ॥

गुणरूपचिंतनीं पाही । झोंप मज नाहीं ।
शयनिं मी निजलें । किति तरंग हृदयीं उठले ॥

त्या फुलांच्या गंधकोषी,Tya Phulanchya Gandha

त्या फुलांच्या गंधकोषी, सांग तू आहेस का ?
त्या प्रकाशी तारकांच्या, ओतिसी तू तेज का ?
त्या नभांच्या नीलरंगी हो‍उनीया गीत का ?
गात वायूच्या स्वरांने, सांग तू आहेस का ?

मानवाच्या अंतरीचा प्राण तू आहेस का ?
वादळाच्या सागराचे घोर ते तू रूप का ?
जीवनी या वर्षणारा, तू कृपेचा मेघ का ?
आसमंती नाचणारी तू विजेची रेघ का ?

जीवनी संजीवनी तू, माउलीचे दूध का ?
कष्टणाऱ्या बांधवांच्या रंगसी नेत्रात का ?

मूर्त तू मानव्य का रे, बालकांचे हास्य का ?
या इथे अन्‌ त्या तिथे रे, सांग तू आहेस का ?

त्या प्रेमाची शपथ तुला,Tya Premachi Shapath Tula

ज्या अनुभुतीच्या स्पर्शाने अर्थ लाभला जगण्याला
त्या प्रेमाची शपथ तुला

सहवासातील खोटे रुसणे

अबोल्यातले ते झुरणे
मौनामधुनी मोहरणारे अहेतुकाचे ते हसणे
त्या हसण्याची, त्या रुसण्याची, त्या झुरण्याची शपथ तुला

मनोगतांची अधुरी गीते
मनोरथांची नि:श्वासिते
ती वचने त्या आणा-शपथा सारे का फसवे होते

त्या श्वासांची, त्या गीतांची, त्या शपथांची शपथ तुला

ज्या अनुभुतीच्या स्पर्शाने अर्थ लाभला जगण्याला
त्या प्रेमाची शपथ तुला

त्या पैलतिरावर मिळेल मजला,Tya Pailtiravar Milel Majala

त्या पैलतिरावर मिळेल मजला थारा
सुहृदांची प्रेमळ सोबत आणि उबारा

इकडच्या तटावर झाले ध्वस्त निवारे
जळतात पावलांखाली क्रुद्ध निखारे
मी तळमळताही निर्विकार जन सारे
पण तिथे वाहतो प्रसन्न शीतल वारा !

ऐकली न येथे आपुलकीची बोली
बहरली न आशा मनात अंकुरलेली
सारखी विफलता व्यथा माझिया भाली
पलिकडे हासतो जीवन-श्रेय-फुलोरा !

पलिकडे मनोमय स्वप्नांचा संसार !
पलिकडे सुगंधित गीतांचा झंकार !
संतप्त उरास्तव वत्सल अमृतधारा !
बहरला मळ्यांनी वैभवपूर्ण किनारा !

त्या तुझिया चिंतनात,Tya Tujhiya Chintanat

त्या तुझिया चिंतनात मन माझे गुंतु दे
गीताच्या एकसरी भावफुले गुंफु दे

श्रवणी ये नाम जसे
मूर्ती पुढती विलसे
रूप मनी आठवुनी नित्य तुला पाहु दे

भाव एक नवनवा
गंध धुंद करि जीवा
जीवशीव संगतीत, मन कलिका उमलू दे

छंद तुझा क्षणोक्षणी
बरवा मज दिनरजनी
गीत तुझे आठवूनी तुजसाठी गाउ दे

त्या तिथे पलिकडे तिकडे,Tya Tithe Palikade Tikade

त्या तिथे, पलिकडे, तिकडे
माझिया प्रियेचे झोपडे !

गवत उंच दाट दाट
वळत जाइ पायवाट
वळणावर अंब्याचे
झाड एक वाकडे

कौलावर गारवेल
वाऱ्यावर हळु डुलेल
गुलमोहर डोलता
स्वागत ते केवढे !

तिथेच वृत्ति गुंगल्या
चांदराति रंगल्या
कल्पनेत स्वर्ग जो
तिथे मनास सापडे

त्या तरुतळी विसरले गीत,Tya Taru Tali Visarale Geet

त्या तरुतळी विसरले गीत
हृदय रिकामे घेउनि फिरतो, इथे तिथे टेकीत

मुक्या मना मग भार भावना

स्वरातुनी चमकते वेदना
तप्त रणे तुडवीत हिंडतो, ती छाया आठवीत

विशाल तरु तरी फांदी लवली

थंडगार घनगर्द सावली
मनिंची अस्फुट स्मिते झळकती, तसे कवडसे तीत

मदालसा तरुवरी रेलुनी

वाट बघे सखी अधिर लोचनी
पानजाळि सळसळे, वळे ती, मथित हृदय कवळीत

पदर ढळे, कचपाश भुरभुरे
नव्या उभारित ऊर थरथरे
अधरी अमृत उतू जाय परि, पदरी हृदय व्यथीत

उभी उभी ती तरुतळि शिणली
भ्रमणी मम तनु थकली गळली
एक गीत, परी चरण विखुरले, द्विधा हृदय-संगीत

त्या चित्त-चोरट्याला का,Tya Chitta Choratyala Ka

त्या चित्त-चोरट्याला का आपुले म्हणू मी ?
स्मृतिजाल आसवांचे दिनरात का विणू मी ?

सहजी करी धरावे, नख लावुनी खुडावे
की फूल मालतीचे बागेतले जणू मी !

नजरेत नीट आले, मी घेतले निशाण

हलताच पापणीचा हुकला अमोघ बाण
ते मीन-केतनाचे ग मोडिले धनु मी !

आले मनात माझ्या, किति साळसूद बाई
मी पाहिले तरीही, ते पाहणार नाही
राजीवलोचनाला ग वाहिली तनू मी !

त्या गावी त्या तिथवर,Tya Gavi Tya Tithavar

त्या गावी, त्या तिथवर, चल झरझर मना पुन्हा !

ती निरुंद पायवाट
वळत वळत जाय आत
ते शिवार, ती विहीर, पुढे एक लिंब जुना !

अजुन उभे त्या तिथेच
ते सखिचे घर तसेच
ते अंगण, ती तुळशी, त्या तिथल्या मधुर खुणा !

ते यौवन, ती प्रीती
ती ओळख, ती भीती
त्या शपथा, ती रुसणी, ते समेट क्षणाक्षणा !

रंगविले गोड सूख
तिथे उभे अजुनी मूक
अपुरे ते चित्र तिथे पुरे करील कल्पना !

त्या कोवळ्या फुलांचा,Tya Kovalya Phulancha

त्या कोवळ्या फुलांचा बाजार पाहिला मी
पैशात भावनेचा व्यापार पाहिला मी

अंधार वेदनांनी आक्रंदतो तरीही

नजरेत वासनेचा श्रृंगार पाहिला मी

रस्ते उन्हात न्हाले, सगळीकडे परंतु
वस्तीतुनी दिव्यांच्या अंधार पाहिला मी

थोडा उजेड ज्याला मागावयास गेलो
तो सूर्य ही जरासा लाचार पाहिला मी

तूंचि दिव्यांगना,Tuchi Divyangana

तूंचि दिव्यांगना भारिसी जीवना ॥

तव हा मुखचंद्र । उदित मम मंदिरी ।
जणु भाग्यपूर्णेंदु । जिवाला उरे ॥

Tu Majhi Mauli, तूं माझी माउली

तूं माझी माउली तूं माझी साउली ।
पाहतों वाटुली पांडुरंगे ॥१॥

तूं मज येकुला वडील धाकुला ।
तूं मज आपुला सोयरा जीव ॥२॥

तुका म्हणे जीव तुजपाशीं असे ।
तुजविण ओस सर्व दिशा ॥३॥

तूं पापी अधमाधम,Tu Papi Adhamadham

तूं पापी अधमाधम खलकषाय, निंद्य जगिं तुज काय ।
मूर्तिमंत तूं अपाय, संग्रहघट कुमतीचा हा त्वदीय काय ॥


करुनि विविध पातकांस । भोगिति जे नरकवास ।
प्रमुख त्यांत व्हावयास । कोण तुजशिवाय ॥