अरसिक किती हा शेला Arasik Kiti Ha Shela

अरसिक किती हा शेला ।
त्या सुंदर तनुला सोडूनि आला ॥

प्रेमें प्राणपतीला । मी संतोषें हा अर्पण केला ।
दुर्मिळ जें स्थळ मजला । तें सहज मिळुनि या दुर्भाग्याला ।
तेथुनि कां हा ढळला । त्या सत्संगतिला कैसा विटला ।
कोंडुन ठेविन याला । मज दृष्टिस नलगे निष्ठुर मेला ॥


L - अण्णासाहेब किर्लोस्कर
M - अण्णासाहेब किर्लोस्कर
S - बालगंधर्व
नाटक - M सौभद्र (१८८२)

अति कोपयुक्त होय परी Ati Kop Yukt Hoy Pari

अति कोपयुक्त होय परी सुखविते मला ।
भृकुटि वक्र करुनि बघत ।
गाल लाल सर्व होत ।
थरथर तनु कांपवीत इंदुवदनिं घर्म सूटला ॥

जणु कनकाची मूर्ति अग्निमाजिं तावली ।
कीं नभ सोडुनि वीजचि ती खालिं उतरली ।
कीं ज्वलनाची ज्वाला कुंडात पेटली ॥

एक जगिं पद न ठरत ।
हृदय भरत रिक्त होत ।
अधरबिंब काय फुटत तेंवि वरी दंत रोंविला ॥


L - अण्णासाहेब किर्लोस्कर
M - अण्णासाहेब किर्लोस्कर
S - छोटा गंधर्व

अर्जुन तर संन्यासि हो‍उनी Arjun Tar Sanyasi Houni

अर्जुन तर संन्यासि हो‍उनी रैवतकीं बसला ।
झालि सुभद्रा नष्ट असा ग्रह त्याच्या मनिं ठसला ।
वैराग्याचा पुतळा केवळ सांप्रत तो बनला ।
तत्वनिष्ठ वेदान्ती हो‍उनि तुच्छ मानितो विषयाला ।
प्राणायामें कुभंक करुनी साधित योगाला ।
सुभद्रेची मूर्ती हृदयीं धरुनि करितसे ध्यानाला ।
ही एक गोष्ट मज अनुकूलचि जाहली ।
कीं ढोंग नसुनि खरि वृत्ति यतिस साधली ।
नासिकाग्र दृष्टी सर्वकाल लागली ।
भोळे अमुचे दादा तेथें जाति दर्शनाला ।
तरी खचित सांगतो तयाच्या लागति नादाला ।


L - अण्णासाहेब किर्लोस्कर
M - अण्णासाहेब किर्लोस्कर