हा उनाड अवखळ वारा,Ha Unad Avakhal Vara

हा उनाड अवखळ वारा, या टपोर श्रावणधारा
फुलवून पिसारा सारा तू नाच आज रे मोरा

हे कुंतल-काळे मेघ डोळ्यांत नाचते वीज
अंगावर फुलुनी आली ही यौवनातली लाज
चालीतुन माझ्या भरला हरिणीचा नाजूक नखरा

हातावरी माझ्या रंगे कोवळ्या कळ्यांची मेंदी
सुमगंध सोडुनी भुंगे लागलेत माझ्या नादी
बांधिते अशी पदराशी गंधीत फुलांच्या नजरा

बहराच्या हिर्व्या रानी परदेशी आला रावा
भुलवून जीवाला बाई तो नेई दूरच्या गावा
मधुबोल तयाचे रुजवी अंगावरि गोड शहारा

रे क्षणाच्या संगतीने,Re Kshanachya Sangatine

रे क्षणाच्या संगतीने मी अशी भारावले
वेड वेडे घेउनी मी मागुती तव धावले

ध्यास लागे सारखा आभास होती या जिवा
अंतरी तुजला स्मरावे छंद लागे हा नवा
या जगाच्या निंदकांचे मी हलाहल प्राशिले

संपदा लाभो करी वा दैन्य कोरांटीपरी
तृप्त मी होईन नाथा दो करांच्या कोटरी
आवरीता आवरेना झिंगलेली पाउले

ना भिती जन-नीतिची मज, तू उभा मागेपुढे
रे नको मज स्वर्ग जेथे लाभ देवाचा घडे
तारि आता तूच, माझ्या देहि भिनली वादळे

राया मी रंभा की,Raya Mi Rambha Ki

चंद्रकलेची घडी मोडली, सांगा हो दिसते कशी ?
राया मी रंभा की उर्वशी ?

अवखळ चंचल माझे यौवन
अंगावरती आले बहरून
अर्ध्याराती उरात माझ्या होई कासाविशी
राया मी रंभा की उर्वशी ?

दुनियेत साऱ्या माझ्यावानी
गावंल का हो दुसरं कोनी
चुकुन पडलं तुमच्या हाती सोनं बावनकशी
राया मी रंभा की उर्वशी ?

मनासारखं माझ्या घडु द्या
जळतिल त्यांना खुशाल जळु द्या
नजरेमधला भाव निराळा तुम्हांस दावू कशी ?
राया मी रंभा की उर्वशी ?

या झोपल्या जगात,Ya Zopalya Jagat

या झोपल्या जगात, नाही कुणीच जागे
बिलगूनिया धरेला आकाश गूज सांगे

माळून हार डोई रानातल्या फुलांचा
ल्याली वसुंधरा ही अभिसार चांदण्याचा
मधुवंतीचा सुवास वाऱ्यावरी तरंगे

स्वप्नील लोचनांत झुकता हळूच चांद
देहातुनी सुरेल घुमला मधूर नाद
निःशब्द रात्र जाई गुंफीत प्रीतिधागे

आली फुलून काया कंपीत गात्र झाले
बेबंद बरसणारे मन मेघ मेघ झाले
होती भल्या पहाटे ती एकरूप दोघे

बरस रे घना,Baras Re Ghana

बरस रे घना
तूच आज शमवी तृषीत माझिया मना

पवन अति दाहक हा
छळी मजला तूच पहा

रात्र रात्र लोचनात नीज येईना

चिंब चिंब भिजव मला
झुलवीत तारुण्य झुला
तुजवाचून जाणी कोण सर्व वेदना

प्रेम हे माझे-तुझे,Prem He Majhe Tujhe bolayache nahi kadhi

प्रेम हे माझे-तुझे बोलायचे नाही कधी
भेटलो आता परि भेटायचे नाही कधी

तू उभी जवळी अशी, खुणवी जरी एकांत हा
कालच्या सलगीतुनी बिलगायचे नाही कधी

या जगी माझे-तुझे दुरुनीच नाते शोभते
त्या जुन्या स्मरुनी खुणा जागायचे नाही कधी

होतसे सारेच का अपुल्या पसंतीसारखे
यापुढे शहरात या बहरायचे नाही कधी

जाउ दे ही पालखी माझी तुझ्या दारातुनी
तू तुझे आयुष्य हे उधळायचे नाही कधी

तळ्यात पाही पुनव चांदवा,Talyat Pahi Punav

तळ्यात पाही पुनव चांदवा होऊन गोरामोरा
आणि तरीही सतार घेऊन नील घन छेडी तारा

वेलीवरल्या मुक्या कळीला जाग हळू ही आज
जलवंतीच्या जळात भिजतो गंधवतीचा साज
दवबिंदूंचे उधळीत मोती भणंग होई वारा


निवांत निजली नगरी सारी जागत बसले दिवे
हिरव्या रानी रात्र खेळवी फूलपाखरी थवे
रात्र चांदणी चोर पाऊली उजळी घन अंधारा

अशाच वेळी कळी अवतरतो जडते अनाम बाधा
जडता अनाम बाधा होई लाट तळ्यातील राधा
भरास येता भरती बुडतो बेहोषीत किनारा

डार्लिंग डार्लिंग काय म्हनतोस Darling Darling Kay Mhantos

डार्लिंग डार्लिंग काय म्हनतोस ?

अरे भलताच बाईल येडा दिसतोस !



रूप बावळं झिपरं केस

हिप्पीवानी सारा वेष

घर ना दार

भुईला भार


घरावर चकरा काय मारतोस ?



दारु-मटक्याचा नाद तुला

चोरीचीही ठाव कला

पत्त्याचा इमला

तुला ना जमला

महालाची बात आता काय करतोस ?



नार मी मोठ्या घरची रं

बापही माझा पाटील रं


साधुन मोका

मारतोस धक्का

हातात इस्तव काय धरतोस ?