Showing posts with label L-मधुकर जोशी. Show all posts
Showing posts with label L-मधुकर जोशी. Show all posts

हले हा नंदाघरी पाळणा,Hale Ha Nandaghari Palana

हले हा नंदाघरी पाळणा
त्यात देखणा गोजिरवाणा
हसतो गोकुळ-राणा

ओठ लाल ते डोळे चिमणे
हास्यातुन त्या फुले चांदणे
स्वरूप सुंदर लोभसवाणे
मोहुन घेई मना

बोल बोबडे ते भाग्याचे
शब्द वाटती ते वेदांचे
रुणझुणताती घुंगुरवाळे
ये धेनूंना पान्हा

नंद-यशोदा करिती कौतुक
आनंदाचे अमाप ते सुख
मायपित्याविण कसे कळावे
सौख्य तयाचे कुणा ?

सूर जुळले शब्दही जुळले,Sur Julale Shabdahi Julale

सूर जुळले शब्दही जुळले
जुळले मधुमय गीत
कधी पण जुळेल अपुली प्रीत ?

सात स्वरांची सुरई भरता
नयनी येई काव्य धुंदता
वाजे वीणा निघती ताना
भावही हो पुलकित
कधी पण जुळेल अपुली प्रीत ?

चमचा घेऊनी ताल साधला
कसा करू पण भाव मोकळा
अबोल झाले शब्द आगळे
प्रीतिसुम रंजित
कधी पण जुळेल अपुली प्रीत ?

दिसे चांदणे का चंद्राविण ?
प्रीतीवाचून कुठले यौवन
काव्यासह हे कधी व्हायचे
प्रीतीचे संगीत
कधी पण जुळेल अपुली प्रीत ?

रंगरेखा घेउनी मी,Rangrekha Gheuni Mi

रंगरेखा घेउनी मी भावरेखा रेखिते
सावळे ते रूप नाथा, लोचनी मी पाहते !

श्यामकांती पाहता ती, आसवे ती दाटती
उर्मिलेच्या भावऊर्मी, अंतरी हेलावती
अंतरीची आर्तता ती, आज गीते छेडिते !

आपुल्या हो संगती ते, राम आणि जानकी
प्रीतीने विरही परंतु, एकटी मी मंचकी
आसवांची मालिका मी, श्यामकंठी घालते !

आपुल्या मी दर्शनाला, आज झाले पारखी
भेट होता आपुली ती, जन्म होई सार्थकी
एक आशा मीलनाची, लोचनी या जागते !

या लाडक्या मुलांनो,Ya Ladakya Mulano

या लाडक्या मुलांनो तुम्ही मला अधार
नवहिंदवी युगाचे तुम्हीच शिल्पकार

आईस देव माना, वंदा गुरूजनांना
जगि भावनेहुनी ते कर्तव्य थोर जाणा
गंगेपरी पवित्र ठेवा मनी विचार

शिवबापरी जगात दिलदार शूर व्हावे
टिळकांपरी सदैव ध्येयास त्या पुजावे
जे चांगले जगी या त्यांचा करा स्विकार

शाळेत रोज जाता, ते ज्ञानबिंदू मिळवा
हृदयात आपुल्या त्या देशाभिमान ठेवा
कुलशील छान राखा ठेवू नका विकार

मंत्र वंदे मातरम्‌ हा,Mantra Vande Mataram Ha

या कळ्यांनो या फुलांनो या मुलांनो या जरा
मंत्र वंदे मातरम्‌ हा घोष गर्जा अंबरा !

आणिले स्वातंत्र्य आम्ही झुंजूनि शत्रूसवे
हाती तुमच्या देतसे ते शुभ नव्या भाग्यासवे
रक्षणे स्वातंत्र्य आता कार्य हे इतुके करा
मंत्र वंदे मातरम्‌ !

राहू द्या बंदूक तुमची सज्ज त्या शत्रूवरी
लक्ष असू द्या आईसम या थोर त्या शेतावरी
मातीतून त्या मोती पिकवा येउ द्या लक्ष्मी घरा
मंत्र वंदे मातरम्‌ !

शिवप्रभूचा लाभला हा आज तुम्हा वारसा
टिळक गांधी शास्त्री यांचा जीवनाचा आरसा
नेहरू अन्‌ इंदिराही सांगती या सागरा
मंत्र वंदे मातरम्‌ !

माती सांगे कुंभाराला,Maati Sange Kumbharala

माती सांगे कुंभाराला पायी मज तुडविसी
तुझाच आहे शेवट वेड्या माझ्या पायाशी !

मला फिरविसी तू चाकावर
घट मातीचे घडवी सुंदर
लग्नमंडपी कधी असे मी, कधी शवापाशी !

वीर धुरंधर आले गेले
पायी माझ्या इथे झोपले
कुब्जा अथवा मोहक युवती, अंती मजपाशी !

गर्वाने का ताठ राहसी ?
भाग्य कशाला उगा नाससी ?
तुझ्या ललाटी अखेर लिहिले आहे मीलन माझ्याशी !



मधुवंतीच्या सुरासुरांतुन,Madhuvantichya Surasuratun

मधुवंतीच्या सुरासुरांतुन आळविते मी नाम
एकदा दर्शन दे घनश्याम !

नयनी माझ्या गोकुळ वसले
यमुनेचे जळ गाली झरले
राधेपरि मी सर्व वाहिले सुखशांतीचे धाम !

वसंतातले सरले कूजन
तुझ्याविना हे उदास जीवन
शोधित तुजला फिरते वणवण, नाहि जिवा विश्राम

दासी मीरा ये दाराशी
घे गिरिधारी, तव हृदयाशी
या पायाशी मथुरा काशी, तीर्थापरि हे नाम !



प्रीतिचा पारिजात फुलला,Preeticha Parijat Phulala

प्रीतिचा पारिजात फुलला
सुगंध त्याचा तुझ्या नि माझ्या हृदयी दरवळला

पहिली ओळख, स्पर्शही पहिला
हर्ष तयाचा असे आगळा
हृदयवीणेवर आज कुणीतरी अनुरागची छेडिला

हळुच येउनी स्वप्नमंदिरी

वाजविता तू प्रीत-बासरी
स्वरास्वरांचा कैफ माझिया नयनांवर दाटला

नयनकडांवर लाज दाटता
अवघडले तुजकडे पाहता
कधी चुकुनी लोचन जुळता मन्मथ झंकारला

प्रीत ही डोळ्यांत माझ्या,Preet Hi Dolyat Majhya

प्रीत ही डोळ्यांत माझ्या गीत ते ओठांवरी
मी तुझ्या हृदयात आहे तू असावे अंतरी

भावना दाटून आल्या दाटुनी संवेदना
कल्पनांनी जाणुनी घे अंतरीच्या या खुणा
काय बोलावे सुचेना मूक झाली वैखरी

भरुनी आली का तुझी ती पावसाळी लोचने
का तुझ्या अश्रूत भिजले केशरी ते चांदणे
सोड वेडे हा अबोला वेल का तू लाजरी


मी फुलावे मी हसावे सांगते माझ्या मना
चंदनाच्या चांदण्यांनी गंध येतो जीवना
सप्तरंगी जीवनाचे गंध उधळू अंबरी

प्रभातकाळी तुझे ईश्वरा,Prabhat Kali Tujhe Ishwara

प्रभातकाळी तुझे ईश्वरा, नाम मुखी येई
तूच माउली, तूच साउली, सावळे विठाई

नक्षत्रांचे दीप लोपले

विश्वकमळ हे पहा उमलले
चराचरावर अंधाराची, होते ही अस्ताई

एकतारि ही हाती घेउन
तुझेच करिते मंगल चिंतन
वाहियले हे जीवन माझे, प्रभु तुझ्या पायी

पुंडलिकाची पाहुनी भक्ती
उभा तूच या वीटेवरती
दासि जनी तुज शरण येतसे, जवळ तिला घेई

पिवळी पिवळी हळद लागली,Pivali Piavali Halad Lagali,

पिवळी पिवळी हळद लागली भरला हिरवा चुडा
वधु लाजरी झालीस तू ग सांगे तो चौघडा !

बाजुबंद त्या गोठ-पाटल्या बिलवर नक्षीदार
तुझ्या हृदी ग कुणी छेडिली रतिवीणेची तार
सांग कुणी ग अंगठीत या तांबुस दिधला खडा !

मुंडावळि या भाळी दिसती काजळ नयनांगणी
करकमळापरी कुणी गुंफिले सुवासिनीचे मणी

आठवणींचा घेउन जा तू माहेराचा घडा !

स्वप्नफुलांसह रमत रहा तू प्रेमळ संसारी
भाग्यवेल ही मोहरेल ग उद्या तुझ्या दारी
सौख्य पाहता भिजु दे माझ्या डोळ्यांच्या या कडा !

पाषाणातुनी वेड्या का तू,Pashanatuni Vedya Ka Tu

पाषाणातुनी वेड्या का तू बघसी रे श्रीराम
अंतरी आहे आत्माराम

त्या देहाच्या देव्हाऱ्यातुन ज्योती उजळत नयनदळातून
दोन करांची माला वाहुन कर भक्ती निष्काम

निर्मल गंगा करुन मनाची कावड न्यावी पावित्र्याची
मन कमळावर तुझ्याच आहे प्रभू जानकी-राम

वेदाहुन ते पवित्र सुंदर हृदय असू दे सदा निरंतर

आसवातही वाट भक्तिची त्यातच मेघ:श्याम

निळ्या नभातून नील,Nilya Nabhatun Neel

निळ्या नभातून नील चांदणे निथळे मार्गावरी
स्वप्नरथातुन तुज भेटाया आले तव मंदिरी

पापण्यांच्या पडद्यामधुनी
तुझीच दिसते मूर्ती नयनी
मंद मंद या वाऱ्यावरुनी
स्वरवेलींची गोड ऐकु ये मादक तव बासरी

श्यामल कांती तुझी माधवा
स्वर्ग-सुखाचा ओठी पावा
अर्थ त्यातला मजला ठावा
वर्षव देवा या राधेवरि अमृत प्रीती-सरी

नको ताई रुसू,Nako Tai Rusu

नको ताई रुसू, कोपऱ्यात बसू
येउ दे ग गालात खुदकन हसू

इवल्याशा नाकावर मोठा मोठा राग

देऊ काय तुला, हवे ते ग माग
नवरा हवा का, लठ्ठ हवी सासू ?

बाहुलीच्या लग्नाचा खेळ गडे खेळू

लग्नात बुंदीचे लाडू आता वळू
नवीन कपड्यात छान छान दिसू

चांदीचे ताट तुला चंदनाचा पाट
केशरीभात केला, आहे मोठा थाट
ओठात आले बाई लडिवाळ हसू

Tu Dur Dur Tethe, तू दूर दूर तेथे

तू दूर दूर तेथे, हुरहूर मात्र येथे
विरहात रात्र मोठी, प्रेमी जनांस वाटे
शब्दात सांगु कैसे, ते दुःख अंतरीचे
ओलावले दवांत, हे काठ पापण्यांचे
भरला स्वरात कंप, कंपात भाव दाटे



मी भाबडी मनाची, आहेच स्वप्नवेडी
विरुनी तुझ्यात जावे, ही एक आस वेडी
राहो अभंग प्रीती, राहो अभंग नाते
भाळावरी असे हे, सौभाग्य लाल कुंकू
विक्राळ काळ येता, दोघे तयास जिंकू
फुलता मनात आशा, ओठांत गीत येते

झिमझिम झरती श्रावणधारा,Jhimjhim Jharati Shravan

झिमझिम झरती श्रावणधारा धरतीच्या कलशात
प्रियाविण उदास वाटे रात

बरस बरस तू मेघा रिमझिम, आज यायचे माझे प्रियतम
आतुरलेले लोचन माझे बघती अंधारात

प्रासादी या जिवलग येता, कमळमिठीमधि भृंग भेटता
बरस असा की प्रिया न जाइल माघारी दारात

मेघा असशी तू आकाशी, वर्षातुन तू कधी वर्षसी

वर्षामागुन वर्षति नयने, करिती नित बरसात

जात्यामधले दाणे रडती,Jatyamadhale Dane Radati

जात्यामधले दाणे रडती सुपातले हसती
कळे न त्यांना मरण उद्याचे भाळी या अंती

भविष्य कळते काय कुणाला
फूल आजचे धूळ उद्याला
निर्माल्याला कधी घेतसे कोणी का हाती

जन्म घेऊनि मृत्यू येतो

मृत्यूसंगे जीव जन्मतो
युगायुगांचे चक्रसारखे फिरते हे भवती

का दुसऱ्याला उगा हसावे
तेच आपुल्या नशिबी यावे
चुकेल का कधी जे लिहिलेले कर्माने अंती

जय जय विठ्ठल रखुमाई,Jay Jay Vitthal Rakhumai

पंढरिच्या ह्या देवमंदिरी गजर एक होई
जय जय विठ्ठल रखुमाई

क्षेत्र असे हे परमार्थाचे
पावन जीवन हो पतितांचे
पुंडलीक तो पावन झाला प्रभु-मंगल-पायी

द्वारावतिचे देवकिनंदन
गोरोबास्तव भरती रांजण

विदुराघरच्या कण्या घेतसे श्याम शेषशायी

आसक्तीविण येथे भक्ती
प्रभू नांदतो त्यांच्या चित्ती
चिंतन करता चिरंतनाचे, देव धाव घेई

जगी ज्यास कोणी नाही,Jagi Jyas Koni Nahi

जगी ज्यास कोणी नाही त्यास देव आहे
निराधार आभाळाचा तोच भार साहे

बाळ सोडुनी ते दिधले कुंतीने जळात
घरी रधिकेच्या परि ते वाढले सुखात
कर्णराज म्हणुनी त्याचे नाव अमर आहे

भक्त बाळ प्रल्हादाला छळीले पित्याने
नारसिंह रूपे त्याला रक्षिले प्रभूने
अलौकिक त्याची महती अजुनी विश्व गाये

साधुसंत कबिराला त्या छळिति लोक सारे
पांडुरंग रक्षी त्याला प्राशुनी निखारे
आसवेच त्यांची झाली दुःखरूप दोहे

चंद्र अर्धा राहिला रात्र,Chandra Ardha Rahila Ratra

चंद्र अर्धा राहिला, रात्र अर्धी राहिली
भेट अर्धी, गीत अर्धे, प्रीत अर्धी राहिली

मोकळे बोलू कसे मी, शब्द ओठी थांबले
लाजऱ्या डोळ्यांत माझ्या चित्र अर्धे रेखिले
ओठ अर्धे विलगले, अर्ध उकले पाकळी

बिलगुनी रमल्या तरूंशी पेंगलेल्या साउल्या
तो निळा एकांत तेथे भावना भारावल्या
धुंद झाल्या दशिदिशा, रात्रही ओलावली


वाकले आकाश खाली दूरच्या क्षितिजावरी
चांदणे चुंबीत वारा झोपला वेलीवरी
भेट घ्याया सृष्टि ही अर्ध झुकली, वाकली