ही चाल तुरुतुरु HI CHAL TURUTURU

ही चाल तुरुतुरु
उडती केस भुरुभुरु
डाव्या डोळ्यांवर बट्ट ढळली
जशी मावळत्या उन्हात
केवड्याच्या बनात
नागीन सळसळली ! २ !
इथ कुणी आसपास ना
डोळ्यांच्या कोनात हास ना
तु जरा मा़झ्याशी बोल ना
ओठांची मोहर खोलना
तु लगबग जाता
माग वळुन पाहता
वाट पावलात अडखळली
जशी मावळत्या उन्हात
केवड्याच्या बनात नागीन सळसळली !!
उगाच भुवयी ताणुन उगाचा रुसवा आणुन
पदर चाचपुण हाताण
ओंठ जरा दाबीशी दातान
हा राग जीवघेना
होता खोटा तो बहाना
आता माझी मला भुल कळलीझिणि
जशी मावळत्या उन्हात
केवड्याच्या बनात नागीन सळसळली !!
ही चाल तुरुतुरु
उडती केस भुरुभुरु
डाव्या डोळ्यांवर बट्ट ढळली
जशी मावळत्या उन्हात
केवड्याच्या बनात नागीन सळसळली !!



Lyrics -शान्‍ता शेळके SHANTA SHELAKE
Music -देवदत्त साबळे DEVDATT SABALE
Singer -जयवंत कुलकर्णी JAYANT KULAKARNI
Movie / Natak / Album -

सुंबरान गावू चला,Sumbaran Gavu Chala

सुंबरान गावू चला सुंबरान गावू रे
या शेकोटीच्या उबिला गा रातभर ऱ्हाऊ रे

भल्याभल्यास्नी सोसंना ही जवानीची आग
काय करामत सांगू हिची लई न्यारी धग
ऋषीमुनी बी पोळलं असा इश्कबाजीचा संग
भली भली भुलली गा कथा त्याची लावू रे
(बिरोबाच्या नावानं चांगभलं)
सुंबरान गावू चला सुंबरान गावू रे
या शेकोटीच्या उबिला गा रातभर ऱ्हाऊ रे

विश्वामित्र बसला व्हता भगवंताच्या जपाला
डोळं मिटून ध्यान लावं रानावनात तपाला
आली मेनका नाचत तिच्या भुलला रूपाला भुलला रूपाला
तवाच्या गा येळेचा ह्यो पडताळा दावू रे
(बिरोबाच्या नावानं चांगभलं)
सुंबरान गावू चला सुंबरान गावू रे
या शेकोटीच्या उबिला गा रातभर ऱ्हाऊ रे

गौतम ऋषीची होती अहिल्या बाईल
राजा इन्द्रानी तिला डोळं भरून पाहिलं
पतिरूप घेऊन तिला एकांती त्यानं भोगलं त्यानं भोगलं
मोठंपणा घसरला याद त्याची ठेवू रे
(बिरोबाच्या नावानं चांगभलं)
सुंबरान गावू चला सुंबरान गावू रे
या शेकोटीच्या उबिला गा रातभर ऱ्हाऊ रे

असा व्हता पराशर मुनी त्याला दिसली मत्स्यगंधा
साधुपणाला झाली गा तिथं कशी मदनाची बाधा
तिला भिजली बगुन तिच्या लागला की नादा लागला की नादा
किती किती उदारणं सांगा अशी देवू रे
(बिरोबाच्या नावानं चांगभलं)
सुंबरान गावू चला सुंबरान गावू रे
या शेकोटीच्या उबिला गा रातभर ऱ्हाऊ रे

नर-नारीची घातली अशी जल्माची गाठ
किसनदेवाच्या बायका सोळा हजार एकशे आठ
तिच्या शिणगाराचा छंद उभ्या दुनियेला पाठ दुनियेला पाठ
पुराणाचा दाखला ह्यो कलियुगी घेऊ रे
(बिरोबाच्या नावानं चांगभलं)
सुंबरान गावू चला सुंबरान गावू रे
या शेकोटीच्या उबिला गा रातभर ऱ्हाऊ रे

सावध हरिणी सावध,Savadha Harini Savadha

सावध हरिणी सावध ग, करील कुणी तरी पारध ग

रसरसलेली तुझी ग ज्वानी, चंचल नयनी गहिरे पाणी
घातक तुजला तुझी मोहिनी, सावध

उन्मादाचे अंगी वारे, पिसाट फिरता उरी कापरे
थरथर काळीज हलते रमणी, सावध

मादक धुंदी तुझीच सगळी, दिशात भरुनी नभात चढली
मोहाच्या क्षणी झापड नयनी, सावध

वाट संपता संपेना,Vaat Sampata Sampena

वाट संपता संपेना कुणी वाटेत भेटेना
कुठे आलो असा कसा कुणी काहीच सांगेना

लांब लांब उंच घाट वाट वाकडी तोकडी
दूर दूर अंधारात एक दिसते झोपडी
सूर येती अंधारती कुणी गीतही म्हणेना

दिसे प्रकाश अंधुक नभी ताrऱ्यांचा कंदील
अंतर दोन मैलांचे आता गाठीन मंझील
आकाशात रात्र फुले चंद्र काहीच ऐकेना

राम कृष्ण गोविंद,Ram Krishna Govind

राम कृष्ण गोविंद नारायण हरी ।
केशवा मुरारी पांडुरंगा ॥१॥

लक्ष्मीनिवासा पाहें दिनबंधु ।
तुझा लागो छंदु सदा मज ॥२॥

तुझे नामीं प्रेम देईं अखंडित ।
नेणें तप व्रत दान कांहीं ॥३॥

तुका म्हणे माझें हें चि गा मागणें ।
अखंड ही गाणें नाम तुझें ॥४॥

मंगल देशा पवित्र,Mangal Desha Pavitra

मंगल देशा, पवित्र देशा, महाराष्ट्र देशा
प्रणाम घ्यावा माझा हा श्रीमहाराष्ट्र देशा

राकट देशा, कणखर देशा, दगडांच्या देशा
नाजुक देशा, कोमल देशा, फुलांच्याहि देशा
अंजन कांचन करवंदीच्या काटेरी देशा
बकुलफुलांच्या प्राजक्तीच्या दळदारी देशा
भावभक्तिच्या देशा आणिक बुद्धीच्या देशा
शाहीरांच्या देशा कर्त्या मर्दांच्या देशा
ध्येय जे तुझ्या अंतरी, निशाणावरी, नाचते करी;
जोडी इह पर लोकांसी, व्यवहारा परमार्थासी,
वैभवासि, वैराग्यासी
जरिपटक्यासह भगव्या झेंड्याच्या एकचि देशा
प्रणाम घ्यावा माझा हा श्रीमहाराष्ट्र देशा ॥१॥

अपार सिंधुच्या भव्य बांधवा, महाराष्ट्र देशा
सह्याद्रीच्या सख्या, जिवलगा, महाराष्ट्र देशा
पाषाणाच्या देही वरिसी तू हिरव्या वेषा
गोदा, कृष्णा, भीमा तुझिया ललाटिंच्या रेषा
तुझिया देही करी प्रतिष्ठा प्रथम प्राणांची
मंगल वसती जनस्थानिंची श्रीरघुनाथांची
ध्येय जे तुझ्या अंतरी ..... ॥२॥

मी पतंग तू दोरा,Mi Patang Tu Dora

मी पतंग तू दोरा
तू तुषार मी जलधारा

तुझे शिल्प हे घडविताना
असेल प्रभूची छान कल्पना
तुझ्या रूपाचा अनुपम नमुना
वेड लावी भ्रमरा
मी पतंग तू दोरा

स्पर्श तुझा तो होता अवचित
सर्वांगाला करी रोमांचित
प्रेम आपुले करितो पुलकित
लाजरा शहारा
तू पतंग मी दोरा

मौनातून हुंकार उमटला
स्वप्नातून आकार उमलला
मीलनात मज अर्थ उमजला
प्रीत येई बहरा
तू पतंग मी दोरा

मी तर आहे मस्त कलंदर,Mi Tar Aahe Mast Kalandar

जे जे सुंदर ते माझे घर
मी तर आहे मस्त कलंदर,
मस्त कलंदर !

अडलेल्यांना देतो हात
एकाकाची करितो साथ
सुखदु:खी मी शांत राहतो
पुढेच जातो, गाणी गातो,
श्रमुन कमवितो माझी भाकर
मी तर आहे मस्त कलंदर,
मस्त कलंदर !

जीवन म्हणजे केवळ वाट
केव्हा उतरण केव्हा घाट
ध्येय ध्येयसे वाटे लोका
चुकुन लाभते कोणा एका,
म्हणून चालतो असा निरंतर
मी तर आहे मस्त कलंदर,
मस्त कलंदर !

सह पथिकांनो डरता काय
उगीच डोळे भरता काय
चाले त्याचे भाग्य चालते
थांबे त्याचे दैव थांबते,
उचला पाऊल उचला सत्वर
मी तर आहे मस्त कलंदर,
मस्त कलंदर !

माझ्या मामाची रंगीत,Majhya Mamachi Rangit

माझ्या मामाची रंगीत गाडी हो
तिला खिल्लाऱ्या बैलांची जोडी हो

कशी दौडत दौडत येई हो
मला आजोळी घेऊन जाई हो
नाही बिकट घाट,
सारी सपाट वाट,
मऊ गालीचे ठायी ठायी हो

शीळ घालून मंजूळ वाणी हो
पाजी बैलांना ओहोळ पाणी हो
गळा खुळखुळ घुंगुर माळा हो
गाई किलबील विहंग मेळा हो
बाजरीच्या शेतात,
करी सळसळ वात,
कशी घुमली अंबेराई हो

कोण कानोसा घेऊन पाही हो
कोण लगबग धावून येई हो
गहिवरून धरून पोटी हो
माझे आजोबा चुंबन घेती हो
लेक एकुलती,
नातू एकुलता,
किती कौतुक कौतुक होई हो

मनाच्या धुंदीत लहरीत,Manachya Dhundit Laharit

मनाच्या धुंदीत लहरीत ये ना
सखे ग साजणी ! ये ना !
जराशी सोडून जनरीत ये ना
सखे ग साजणी ! ये ना !

चांदणं रूपाचं आलंय भरा
मुखडा तुझा ग अति साजरा
माझ्या शिवारि ये तू जरा
चारा घालीन तुज पाखरा
माझे डोळे शिणले ग, तुझी वाट पाहुनी, ग ये
गुलाबी गालांत हासत ये ना
सखे ग साजणी ! ये ना !
जराशी लाजत मुरकत ये ना
सखे ग साजणी ! ये ना !

आता कुठवर धिर मी धरू ?
काळिज करतंय बघ हुरहुरू
सजणे नको ग मागे फिरू
माझ्या सुरांत सुर ये भरू
माझे डोळे शिणले ग, तुझी वाट पाहुनी, ग ये
बसंती वाऱ्यात, तोऱ्यात ये ना
सखे ग साजणी ! ये ना !
सुखाची उधळीत बरसात ये ना
सखे ग साजणी ! ये ना !

मथुरेला कृष्ण निघाला,Mathurela Krishna Nighala

मथुरेला कृष्ण निघाला कंस भेटीला
दु:ख काळजाला, साऱ्या गोकुळाला

यशोदेस वाटे चिंता
दृष्ट झाली या भगवंता
कंस तुला लाविल बाळा दुष्ट सापळा
दु:ख काळजाला, साऱ्या गोकुळाला

जवळ जाऊनिया माता
लडिवाळ कुरवाळिता
माऊलिस समजावितो. श्याम सावळा
दु:ख काळजाला, साऱ्या गोकुळाला

निळे गगन निळी धरा,Nile Gagan Nili Dhara

निळे गगन निळी धरा निळे निळे पाणी
ही आगळी कहाणी, ही वेगळी कहाणी

माती ही मायमाऊली

गंधाने चिंब नाहली
वारसा तिचा, खरा दास मी तिचा
नाती ही आमुची पुराणी

हिरवळ ही मुक्या मनाची
पांघरते शाल उन्हाची
झाड डोलते, हळू पान बोलते
फांदीवरी कुहूकुहू गाणी

हुंदडती गायवासरे
बागडती चिमण पाखरे
मुलाफुलांची, अशी चिलापिलांची
दुनिया ही भाबडी अडाणी

आनंदी जिणे जगावे
अंतर उजळून निघावे
प्रेम लुटावे, असे गात सुटावे
सोडवीत सुखाची उखाणी

नाते जुळले मनाशी,Nate Julale Manashi

नाते जुळले मनाशी मनाचे
फुले गीत ओठी, अनोख्या सुरांचे

कशी मूर्त केली खुळ्या लोचनांनी
तुझ्या अंतरीची अबोली कहाणी ?
ही अबोली कहाणी
कसे फूल झाले, दिवाण्या कळीचे ?

जुळे ही मिठी बावऱ्या लोचनांची
जशी भेट होते नदी-सागराची
नदी-सागराची
मनी नाचती हे, रंग अमृताचे

उरो ध्यास भवती नुरो भान काही
सुगंधात न्हाल्या दिशा धुंद दाही
या दिशा धुंद दाही
क्षणी रूप दिसले, मला नंदनाचे

नाच लाडके नाच,Nach Ladake Nach

नाच लाडके नाच
जगापासुनी दूर राहूया नको जनांचा जाच

तुझे नाचणे, माझे गाणे
आपण दोघे धुंद दिवाणे
तुझ्या संगती फुलुनी येती अंगावर रोमांच

तुझी नि माझी अखंड संगत
प्रिती दैवत प्रीतच दौलत
तुझ्या नर्तनी धूळ उडे ती हिरे-माणके-पाच

जीवन गगन मी पाखरू,Jivan Gagan Mi Pakharu

जीवन गगन मी पाखरू
स्वच्छंद लागे संचरू
झेपावते आसावते
त्याला कसे आवरू ?

हाती तुझा दे हात गे
ओठांवरी दे ओठ गे
ये साजणी, नाही कुणी
आता नको बावरू !

दोघे प्रवासी प्रीतीचे
खोट्या जगाच्या नीतीचे
थोडे धुके, सारे फिके
ही शाल ये पांघरू

एकांत काली भेटलो
मी रोमरोमी पेटलो

बेधुंद मी, बेधुंद तू
साऱ्या जगा विस्मरू

चल रं शिरपा,Chal Ra Shirpa

चल रं शिरपा, द्येवाची किरपा, झालीया औंदा छान
गाऊ मोटं वरचं गानं

चल माज्या राजा, चल रं सर्जा बिगी बिगी
बिगी बिगी डौलानं.. डौलानं..
गाऊ मोटं वरचं गानं

मोट चालली मळ्यात माज्या, चाक वाजतंय कुई कुई
पाटाचं पानी, झुळझुळवानी फुलवीत जातंय जाईजुई
धरती माता, येईल आता, नेसून हिरवं लेनं रं लेनं
गाऊ मोटं वरचं गानं

गाजर मुळा नी केळी राताळी माघातला हरभरा
पडवळ काकडी वांगी वालपापडी मक्याचा डुलतोय तुरा
कोथमिर घेवडा सुवासी केवडा उसाचं लावलंय बेनं रं बेनं
गाऊ मोटं वरचं गानं

उसाचं पीक आलंय जोसात औंदा
अरं देईल बरकत मिरची नी कांदा
वाटाना भेंडी तेजीचा सौदा
खुषीत गातुया शेतकरी दादा

गव्हाची ओंबी वाऱ्याशी झोंबी करतीया पिरमानं पिरमानं
गाऊ मोटं वरचं गानं

गाव असा नि माणसं अशी,Gaav Asa Ni Manase Ashi

हल्या, संबाळ, हल्या
हे हे हल्या, संबाळ, हल्या !
गाव असा नि माणसं अशी
नाती गोती जडतंत कशी !

कुणी कुणाला जीव लावतंय्‌
पाड्तंय्‌ कोणी फशी !

गाव असा नि माणसं अशी
नाती गोती जडतंत कशी !

रूप कुणाचं बिलोरी ऐना
आली भरात माशुक मैना

वय वसंत चैताचा महिना
तरुणपणानं केली तिची दैना

काच अब्रुची फुटून गेली
डाग लागला तिशी

गाव असा नि माणसं अशी !

काय घडून गेलं मागं
कुठे रक्ताचं जुळलं धागं

नव्या अंगात झालं जागं
तेच नव्यानं वारसा सांगं

या गावाचा पोर कुणीसा
ताठ्यानं पिळतोय्‌ मिशी

गाव असा नि माणसं अशी !

अशी उमेद घेऊन आला
नाही गुमान कुणाची त्याला

उंच आभाळयेवढा झाला
केलं ठेंगणं समद्या गावाला

वादळवारा पहाड झेली
छाती त्याची तशी

गाव असा नि माणसं अशी
नाती गोती जडतंत कशी !

अंधाराची खंत तू,Andharachi Khant Tu

अंधाराची खंत तू कशाला करिसी रे ?
गा प्रकाशगीत !

रोज नवी ही उषा उगवते
कवच भेदुनी अंधाराचे
कळीकळीच्या कोषामधुनी
निसर्ग गातो गीत उद्याचे
संजीवन हसते नाशामधुनी, हीच जगाची रीत !


दु:ख निराशा दूर सारुनी
सदा पडावे पाउल पुढती
गतकाळाची कशास भीती ?
भविष्य अपुले अपुल्या हाती
फुलव निराळे तुझ्या मुठीतुनी, तूच तुझे संचीत !

अंतरंगी तो प्रभाती,Antarangi Jo Prabhati

अंतरंगी तो प्रभाती छेडितो स्वरबासरी
नाम त्याचे श्रीहरी रे नाम त्याचे श्रीहरी

डोळियांच्या दोन ज्योती लाविती त्याला कुणी
पाहती देहांत कोणी थोर साधक उन्मनी
सानुल्या बिंदूपरि तो नांदतो संतांघरी
नाम त्याचे श्रीहरी रे नाम त्याचे श्रीहरी

भावना भिजल्या भरांनी अश्रु नयनी दाटले
अस्तिकाचे गीत गाता सार उमजे त्यातले

सर्वसाक्षी श्याम माझा राहतो हृदयांतरी
नाम त्याचे श्रीहरी रे नाम त्याचे श्रीहरी

अजिंक्य भारत अजिंक्य,Ajinkya Bharat Ajinkya

अजिंक्य भारत, अजिंक्य जनता ललकारत सारे
ध्वज विजयाचा उंच धरा रे

मातीमधल्या कणांकणांतुन स्वातंत्र्याचे घुमते गायन
प्रगतीचे रे पाउल पुढले संघटनेचा मंत्र जपा रे

भाग्यवान ते जवान सगळे हासत खेळत रणी झुंजले
स्वातंत्र्यास्तव मरण जिंकले मान राखला मातृभूमीचा रे

इतिहासाच्या पानोपानी बलिदानाची घुमती गाणी
धनदौलत रे देऊ उधळुनि पराक्रमाचे गीत गाउया रे