मोहरले मस्त गगन,Moharale Mast Gagan

मोहरले मस्त गगन
सळसळतो धुंद पवन
प्रीतीचे गाइ कवन
भिरभिरते बावरी, देहाची भिंगरी !

मंथर अनोखे हे पुकारे
भोवताली दाटले
छंदी अनंगाचे इषारे
रोमरोमी नाचले
नजरेची कस्तुरी दरवळली अंतरी
थरथरली शर्वरी रे साजणा !

चंचल नशेचे हे उखाणे
लोचनांनी छेडिले
फंदी तरंगांचे पिसारे
अंतरंगी रंगले
श्वासांची मोहिनी लखलखली अंबरी
धुंदी ही वादळी रे साजणा !

नाते जुळले मनाशी,Nate Julale Manashi

नाते जुळले मनाशी मनाचे
फुले गीत ओठी, अनोख्या सुरांचे

कशी मूर्त केली खुळ्या लोचनांनी
तुझ्या अंतरीची अबोली कहाणी ?
ही अबोली कहाणी
कसे फूल झाले, दिवाण्या कळीचे ?

जुळे ही मिठी बावऱ्या लोचनांची
जशी भेट होते नदी-सागराची
नदी-सागराची
मनी नाचती हे, रंग अमृताचे

उरो ध्यास भवती नुरो भान काही
सुगंधात न्हाल्या दिशा धुंद दाही
या दिशा धुंद दाही
क्षणी रूप दिसले, मला नंदनाचे

अंधाराची खंत तू,Andharachi Khant Tu

अंधाराची खंत तू कशाला करिसी रे ?
गा प्रकाशगीत !

रोज नवी ही उषा उगवते
कवच भेदुनी अंधाराचे
कळीकळीच्या कोषामधुनी
निसर्ग गातो गीत उद्याचे
संजीवन हसते नाशामधुनी, हीच जगाची रीत !


दु:ख निराशा दूर सारुनी
सदा पडावे पाउल पुढती
गतकाळाची कशास भीती ?
भविष्य अपुले अपुल्या हाती
फुलव निराळे तुझ्या मुठीतुनी, तूच तुझे संचीत !