फांद्यांवरी बांधिले FANDYAWARI BANDHILE

फांद्यांवरी बांधिले ग मुलिंनि हिंदोले
पंचमिचा सण आला डोळे माझे ओले

श्रावणाच्या शिरव्यांनी आनंदली धराराणी
माझे पण प्राणनाथ घरी नाही आले

जळ भरे पानोपानी संतोषली वनराणी
खळाखळा वाहतात धुंद नदीनाले

पागोळ्या गळतात बुडबुडे पळतात
भिजलेल्या चिमणीचे पंख धन्य झाले

आरशात माझी मला, पाहू बाई किती वेळा
वळचणीची पाल काही भलेबुरे बोल

Lyrics -ग. दि. माडगूळकर G. D

Music -गजानन वाटवे GAJANAN WATAWE

Singer -गजानन वाटवे GAJANAN WATAWE
Movie / Natak / Album -भक्तिगीत BHAKTIGEET

हळू हळू बोल कृष्णा,Halu Halu Bol Krishna

हळू हळू बोल कृष्णा, हळू हळू बोल

सासू दळते पलीकडे, तिला लागेल कानोसा
नणंद बसली माजघरी, तिला लागेल कानोसा
येतिल केव्हा माडीवरी, नाही त्याचा भरोसा

अजून सूरज नाही मावळला
तोच आलास चोर पावला
आणि ढळता पदर माझा धरला; जीव माझा घाबरला

आभाळात चमकू दे चंद्राला
सगळ्यांचा लागल्यावरी डोळा
रिझवाया येइन तुला अलबेला, कृष्णा, वचन देते तुला

स्वप्न माझ्या जीविताचे,Swapna Majhya Jivitache

स्वप्न माझ्या जीविताचे तुज सवे साकारले

साजणा रे नेत्र आता लागले पैलतिरी
एक आशा ही परंतु जागते माझ्या ऊरी

पौर्णिमेचा चांद करू दे चांदण्याची वृष्टी रे
रोमरोमी गोड काटा मंद वारा फुलवू दे

बिलगुनी मी तुज बसावे मान वक्षी टेकुनी
अन्‌ मिटावे मी सुखाने नेत्र माझे त्या क्षणी

सुरांनो जाऊ नका रे,Surano Jau Naka Re

मावळतीचे रंग पुसटले भरून आला ऊर
सुरांनो जाऊ नका रे दूर

इथवर संगे आलात माझ्या
आठवणी या मनात ताज्या
तुमच्यावीण हे जीवन सारे होईल रे बदसूर

संगत माझी करीत आला
दोन पाऊले आणखी चाला
आरतीस या तुम्हीच लावा शेवटचा कापूर

तिन्हिसांज रे झाली आता
रात कलावी गाणे गाता
जोवर तुम्ही गळ्यात तोवर राहिल माझा नूर

जिथे वेचले माणिक मोती
तिथेच पुसली अवघी नाती
फिरेल शोधित जग हे माझ्या राखेमधले सूर

साहु कसा वनवास,Sahu Kasa Vanvas

साहु कसा वनवास, प्रियतमे ?
क्षणाक्षणाला आठवतो तव, मयुरपंखि सहवास

सांज उतरता क्षितीजावरती
गडद सावल्या मनी दाटती
जीवनज्योती तू मालवता, उरे काजळी रास

फुले पहाता वेलीवरती
तुझेच भावुक डोळे हसती
भावभराने ओठ टेकिता, दंश करी आभास

घरि-दारी वा शयनागारी
रूप घुटमळे नाग केशरी
स्पर्शसुखाची स्वप्ने विरता, जळे एकला श्वास

भासासंगे श्वास मिटावे
जळते ओले दु:ख विझावे
रेघ धुराची तुज भेटाया, भिडु दे आभाळास

सारेच हे उमाळे आधीच,Sarech He Umale Aadhich

सारेच हे उमाळे आधीच योजलेले
सारेच हे जिव्हाळे आधीच बेतलेले !

सांभाळतात सारे आपापली दुकाने;
माझेच हे दिवाळे काढून लोक गेले !

मी हा भिकारडा अन्‌ माझी भिकार दु:खे;
त्यांचे हुशार अश्रू आधीच गाजलेले !

माझी जगायची आहे कुठे तयारी ?
त्यांच्या नकोत युक्त्या जे जन्मताच मेले !

माझ्या शिळ्या भुकेची उष्टी कशास चर्चा ?
जे घालतात भिक्षा तेही उभे भुकेले !

आता कुणाकुणाचे मी घाव आठवावे ?
येतात जे दिलासे तेही उगाळलेले !

सखी बघ अघटित,Sakhi Bagha Aghateet

सखी बघ अघटित घडले ग
स्वप्नामधल्या निशिगंधाची अवचित हो‍ऊन गेले ग !

मजला काहि न कळले ग
संथ शांत ह्या सरितेचे जळ, आज खळाळून उठले ग !

वादळ वारे सुटले ग
श्रावण मेघापरी बरसला, सचैल पुरती न्हले ग !

गगन धरेवर झुकले ग
सुध बुध सारी राधे परि मी, पुरती हरवून बसले ग !

तेज रवीचे झरले ग
पान पान ह्या माणलतेचे, लाज लाजुनी लवले ग !

वारा फोफावला,Vara Phophavala

वारा फोफावला, दरिया उफाळला
माझं ग तारू, कसं हाकारू
सजणे समिंदरात ?

लाटेवर लाट, पाठोपाठ
थयथय दरिया, नाचे काठोकाठ
तुफानाची खुणगाठ !

वाऱ्यानं शीड करी फडाफडा
छातीत होई धडाधडा
माझी काय छाती नाय्‌ वल्हवायला !

हे बघ कललं उजवीकडं
क्षणात झुकलं डावीकडं
फेसाळ पाणी होडीत आलं, थोडं थोडं !

वळणावरुनी वळली गाडी,Valanavaruni Valali Gadi

वळणावरुनी वळली गाडी आज सोडलं गाव
तुझ्याच आई, अश्रूसंगे पुसले पहिले नाव !

नवनावाचं लेवुनी कुंकू जाते माझ्या घरा
वेडी माया झरते नयनी भिजवित सारी धरा !

"सांभाळुन जा, सुखी रहा तू जातिस भरल्या घरा"
बोलातुन या भिजल्या आला धीर तुझ्या पाखरा !

पाखर आई, तव मायेची उदंड लाभो मला
जायाच्या ग, अशाच लेकी तोडुनि ममता लळा

तूच पाहुनी 'ठेव' सुखाची दिलीस माझ्या करी
तेज मुखावर बघशिल येता भेटायाला घरी !

रानात सांग कानात,Ranat Sang Kanat

रानात सांग कानात आपुले नाते
मी भल्या पहाटे येते
पाण्यात निळ्या गाण्यांत भावना हलते
हळुहळु कमलिनी फुलते

आभाळ जगाचे भाळ मळवटी नटते
उगवतीस हासू फुटते
ज्या क्षणी विरहि पक्षिणी सख्याला मिळते

हरभरा जिथे ये भरा शाळु सळसळते
वाऱ्यात शीळ भिरभिरते,
त्या तिथे तुला सांगते, हरळिणी देते
बोलावुन तुजसी घेते, हा घेते, हा घेते

आनंद पुढे पाणंद, सभोवती शेते
पूर्वेस बिंब तो फुटते, हा फुटते, हा फुटते
त्या तिथं तुला सांगते, हरळिणी देते
बोलावुन तुजसी घेते, हा घेते, मी घेते

राधे तुझा सैल अंबाडा,Radhe Tujha Sail Ambada

कसा ग गडे झाला ? कुणी ग बाई केला ?
राधे, तुझा सैल अंबाडा !

पृथ्वीच्या पेल्यात गाळिली, रजनीच्या बागेतिल द्राक्षे
भुलवुनि तुजला वनात नेली, रसरसलेली रात्र रंगली
वाजविता बासरी,
कचपाशांचा नाग उलगडी फडा !

पहिल्या चंचल भेटीमधली, बाल्याची कबुतरे पळाली
वेणी तिपेडी कुरळी मृदुला, सुटली घालित गंध-सडा !

भ्रमर रंगी हा श्याम सापडे, नीलकमल कचपाशि तव गडे
अरुणोदय होताच उलगडे, पाकळी पाकळी होइ मोकळी
या कोड्याचा झाला उलगडा !

रघुवीर आज घरी,Raghuveer Aaj Ghari

रघुवीर आज घरी येणार
कमलफुलांच्या पायघड्यांवर कमलपदे पडणार

कमलांकित या शय्येवरती कमलनयन मिटणार

कमलेपरी मी बसून पदाशी कमलचरण चुरणार

कमलकळ्यांचे अधर प्रभूचे अधरांनी टिपणार

या धुंद चांदण्यात तू,Ya Dhund Chandanyat Tu

या धुंद चांदण्यात तू संगती हवास
होईल रे सुखाचा तुज संगती प्रवास

नौकेमध्ये बसावे, मृदु चांदणे हसावे,
मी भावगीत गावे, तू त्यात मोहरावे
’मी’ ’तू’ पणा विरावा, जावे सरून भास
होईल रे सुखाचा तुज संगती प्रवास

व्हावास चंद्रमा तू, मी रोहिणी बनावे
त्या चंद्र-रोहिणीला चिडवूनिया हसावे
व्हावा अपूर्व अपुल्या मधुप्रीतिचा विलास
होईल रे सुखाचा तुज संगती प्रवास

वायू असा खट्याळ, सांगे जगास गूज
या चांदण्या तशाच, हसती त्यजून लाज
मी लाजरी लता रे, आधार तू जिवास
होईल रे सुखाचा तुज संगती प्रवास

यमुनाकाठी ताजमहाल,Yamunakathi Taj Mahal

बादशहाच्या अमर प्रीतिचे
मंदिर एक विशाल
यमुनाकाठी ताजमहाल

मूर्तिमंत झोपली प्रीत अन्‌
मृत्यूचे ओढून पांघरुण
जीवन कसले महाकाव्य ते
गाईल जग चिरकाल

नि:शब्द शांती अवतीभवती
हिरे जडविले थडग्यावरती
एकच पणती पावित्र्याची
जळते येथ खुशाल

हळूच या रसिकांनो येथे
नका वाजवू पाऊलाते
दिव्य दृष्टिला होईल तुमच्या
मंगल साक्षात्कार

मोहुनिया तुजसंगे नयन,Mohuniya Tujsange Nayan

मोहुनिया तुजसंगे नयन खेळले जुगार

ओठावरले हासे
फेकियले रे फासे
खेळाचा होय निकर हो जिवलग जादुगार

सहज पडे तुजसि दान
लागले पणास प्राण
मीपणात मन हरले, येइ रे गळ्यात हार

सारिलेस मोहरे
सहज अडविलेस चिरे
बंद जाहली घरे खेळ संपणार पार

पळभर जरि जुग जुळले
कटिवरुनी वरि सरले
एकुलती एक नरद पोटघरी होय ठार

पटावरुन लाजरे
पळे घरात मोहरे
बाजू बिनतोड मला देई चतुर हा खिलार

मैत्रिणिंनो सांगू नका,Maitrinino Sangu Naka

मैत्रिणिंनो, सांगू नका नाव घ्यायला

नका विचारू स्वारि कशी ?
दिसे कशी, अन्‌ हासे कशी ?
कसं पाडलं मला फशी ?
कशी जाहले राजिखुशी ?
नजीक येता मुहूर्तवेळा

नका विचारू गमतीजमती
काय बोललो पहिल्या भेटी ?
कसे रंगले स्वप्न पहाटी ?
कशी रंगली लाली ओठी ?
कसा जाहला जीव खुळा ?

अर्थ उलगडे समरसतेचा
सुटे उखाणा संसाराचा
छंद लागला मजला त्यांचा
धुंद बने बुल्बूल जिवाचा
घरी यायची झाली वेळा

मी निरांजनातील वात,Mi Niranjanatil Vaat

मी निरांजनातील वात
माझ्या देवापाशी जळते
हासत देवघरात

माझ्या प्रभूस माझी पारख
माझ्या देवाचे मज कौतुक
प्रभा प्रभूच्या सहवासाची,
फुलली या हृदयात

प्रशांत नीरव या एकांती
शुचिर्भूतता सारी भवती
पवित्र दर्शन सदा लोचना
लाभतसे दिन रात

कणाकणातून प्रभा उधळिता
पटे जिण्याची मज सार्थकता
उषा फुलविता भयाण रात्री
भासे रवि तेजात

आस एकली अंत:करणी
वास मिळावा नित तव चरणी
नको मना या अन्य विलोभन
गुंताया मोहात

तुमची करण्यासाठी सेवा
प्राणाहुती ही माझी देवा
प्रकाशपूजन माझे घ्या हो,
जे प्राणा प्राणांत

मी काय तुला वाहू,Mi Kay Tula Vahu

मी काय तुला वाहू ?
तुझेच अवघे जीवितवैभव
काय तुला देऊ ?

नक्षत्रांच्या रत्‍नज्योति
तुझिया ओटीवर झळझळती
दीप रविचे घरी तुजपुढती
वात कशी लावू ?

चतुर फुलारी वसंत फुलवित
तुजसाठी सुमसंचय अगणित
कशी लाजरी अर्ध सुगंधित
कळी करी ठेवू ?

झुलती तव सदनाच्या दारी
सांज-उषेचे पट जरतारी
विणतो विभु अंबर चंदेरी
वसन कुठे पाहू ?

एकच आहे माझी दौलत
नयनी जो हा अश्रू तरंगत
मानवतेचे ज्यात मनोगत
तोच पदी वाहू

माझ्या मनात विणिते नाव,Majhya Manat Vinite Naav

माझ्या मनात विणिते नाव ग,
कसं सांगू ? अमोल त्याचा भाव ग

नाव त्यांचं नाजुक मोरपीस,
छळिते मला ग लाजरीस
काळजाचा नवखा गोड घात ग

माझ्या मनात लाखदा मी घोकते
ओठातून फुटेना बाई गुज ते
माझा भारीच लाजरा स्वभाव ग

त्यांच्या नावात आगळा आनंद ग
वेड लावी हा पुनवेचा चांद ग
कशि दावू मोलाचि माझि ठेव ग

मस्त रात्र ही मस्त,Masta Ratra Hi Masta

मस्त रात्र ही, मस्त पवन हा, मस्त चंद्र हा, मस्त चांदणे
धुंद या क्षणी धुंद हो‍उनी धुंद जिवांचे धुंद वागणे !

डोंगरमाथे उभे पलिकडे, नदी खळखळे अशी अलिकडे
तिथेच वळत्या नदीतिरावर, एक शिवालय उभे तेवढे
भवती हिरवागार किनारा, हिरवळिचे ते मंद डोलणे !

झुळुक चुळबुळे लाट खळखळे, पाण्याखाली जाय पायरी
खुशाल भिजती त्यात पाउले, उन्मादक अन्‌ गोरी गोरी
भिजेल म्हणुनी वस्त्र रेशमी, मधेच थोडे वर आवरणे !

वडीलधारे गाव बिचारे, वरल्या अंगा झोपी गेले
पल्याडली ती पाटिलवाडी, तिनेहि आता डोळे मिटले
कानी म्हटले कुणी कुणाच्या, "कुणी न आता इकडे येणे" !

जागे नव्हते तिसरे कोणी, जागे दोन्ही जीव तेवढे
हातामधले कंकण हलके, किणकिणले मग मधेच थोडे
एकांतावर अद्भुत जादू वरुन पसरली त्या चंद्राने !

मध्यरात्रिचा थंड गारवा, सुंदर त्यातुन रात्र चांदणी
नाजुक बोटे, कणखर मनगट याचे हरपे भान त्या क्षणी
निसर्ग निर्दय, मानव दुर्बळ, कुणी कुणाला मग सावरणे ?