विराट ज्ञानी हा कोंदटला,Virat Dnyani

विराट ज्ञानी हा कोंदटला सुमनीं ॥

सुमन रेणु चराचर भुवनीं
परि तें कृष्ण जाण
कणकण असे महाजन
कारण मागे उभा धनी ॥

लहानपण देगा देवा,Lahanpan Dega Deva

लहानपण दे गा देवा ।
मुंगी साखरेचा रवा ॥१॥

ऐरावत रत्‍न थोर ।
त्यासी अंकुशाचा मार ॥२॥

जया अंगी मोठेपण ।
तया यातना कठीण ॥३॥

तुका म्हणे बरवे जाण ।
व्हावे लहानाहून लहान ॥४॥

महापूरे झाडे जाती ।
तेथे लव्हाळ वाचती ॥५॥

प्रेम केले काय हा,Prem Kele Kaay Ha

प्रेम केले, काय हा झाला गुन्हा ?
अंतरीची भावना सांगू कुणा ?

भोगिली शिक्षा पुरी मी प्रीतिची
साहवेना ती सुखाची वेदना

साक्ष द्याया बोलके झाले मुके
जीभ चावूनी टळे का वंचना

रंगवीतो चित्रलेखा प्रेमला
अनिरुद्ध स्वप्नी ये उषेच्या मीलना

बोलुनी केलीस ही जाहीर चोरी
हसशी का, रे गुन्हेगारा, पुन्हा

नच पार नाद निधिला,Nach Paar Naad Nidhila

नच पार नाद निधिला ।
विधितनया वीणा वाही, तरुनि जावया ।
पैलतीर परि ना दिसला ॥


ब्रम्हनाद नटवी गानकला श्रुति पंचम जी, श्रुतिसि गोचर ।
स्वरलेखनि जरि बांधिली तिला ।
हीननाद होई स्वरमाला ॥

कोणा कशी कळावी,Kona Kashi Kalavi

कोणा कशी कळावी, वेडात काय गोडी !
ती प्रेममूढतेची, सुटती न गूढ कोडी !

सोडून नावगावा
शोधावया विसावा
तुडवीत कंटकांची, ती वाट नागमोडी !

लहरीवरी फिरावे
जळि घेत हेलकावे
जाणोनि लोटिली मी, या वादळात होडी !

दिसती अजाण भोळे
परि हे फितूर डोळे
माझ्या मनोगताची, करितील ग चहाडी !

हसले कुणी हसू दे
रुसले कुणी रुसू दे
राही कबूतरांची दारा-घरात जोडी !

अंध बिचारी मी जरी बाला,Andha Bichari Mi Jari Bala

अंध बिचारी मी जरी बाला
पाहिले न कधी शशीसूर्याला
वाण नसे परी आनंदाला
कारण अंध अशि मी बाला ॥

कळ्या फुलांचा रंग तजेला
कसा दिसावा अभागिनीला
परी ते देती सुगंध मजला
कारण अंध अशि मी बाला ॥

पक्षांच्या नभी उडत्या लीला
कुठुन पहाणे या जन्माला
मला ऐकविती परी गानाला
कारण अंध अशि मी बाला ॥

प्रेमाचे मधुबोल हे जगीं
देवाची अंधास देणगी
सकल बोलती प्रेमळ बोला
कारण अंध अशि मी बाला ॥

उठि उठि गोपाला,Uthi Uthi Gopala

मलयगिरीचा चंदनगंधित धूप तुला दाविला
स्वीकारावी पूजा आता, उठि उठि गोपाला

पूर्व दिशेला गुलाल उधळुन ज्ञानदीप लाविला
गोरस अर्पुनि अवघे गोधन गेले यमुनेला
धूप दीप नैवेद्य असा हा सदुपचार चालला


रांगोळ्यांनी सडे सजविले रस्त्यारस्त्यातुन
सान पाउली वाजति पैंजण छुन छुनुन छुन छुन
कुठे मंदिरी ऐकू येते टाळांची किणकिण
एकतानता कुठे लाविते एकतारिची धून
निसर्ग मानव तुझ्या स्वागता असा सिद्ध जाहला


राजद्वारी झडे चौघडा शुभःकाल जाहला
सागरतीरी ऋषीमुनींचा वेदघोष चालला
वन वेळूंचे वाजवि मुरली, छान सूर लागला


तरुशिखरावर कोकिलकविने पंचम स्वर लाविला

अजुनी रुसून आहे, Ajuni Rusun Aahe

अजुनी रुसून आहे, खुलता कळी खुले ना
मिटले तसेच ओठ, की पाकळी हले ना !

समजूत मी करावी, म्हणुनीच तू रुसावे
मी हास सांगताच, रडताहि तू हसावे
ते आज का नसावे, समजावणी पटे ना

धरिला असा अबोला, की बोल बोलवेना !

का भावली मिठाची, अश्रूंत होत आहे
विरणार सागरी ह्या जाणून दूर राहे ?
चाले अटीतटीने, सुटता अढी सुटेना
मिटवील अंतराला, ऐसी मिठि जुटे ना !

की गूढ काहि डाव, वरचा न हा तरंग
घेण्यास खोल ठाव, बघण्यास अंतरंग ?
रुसवा असा कसा हा, ज्या आपले कळेना ?
अजुनी रुसून आहे, खुलता कळी खुले ना !

आज अचानक गाठ पडे, Aaj Achanak Gatha Pade

आज अचानक गाठ पडे

भलत्या वेळी भलत्या मेळी
असता मन भलतीचकडे

नयन वळविता सहज कुठेतरि
एकाएकी तूच पुढे

नसता मनिमानसी अशी ही
अवचित दृष्टिस दृष्ट भिडे

दचकुनि जागत जीव नीजेतच
क्षणभर अंतरपट उघडे

गूढ खूण तव कळुन नाकळुन
भांबावुन मागे मुरडे

निसटुनि जाई संधीचा क्षण
सदा असा संकोच नडे