हले झुलत डुले पाळणा,Hale Jhulat Dule Palana

हले, झुलत डुले पाळणा
प्राणफुला झोपी जा ना
जो जो रे

नीजला गंध वारा, झोपला नभी तारा
पेंगुळला पानावरी कळ्या-फुलांचा तुरा

पुनवा रात बोले, मीट तू बाळा डोळे
झोका देते रे, नीज
लाडक्या, चिमण्या, छकुल्या, राजीवा

पाळणा मंद होतो, आईला आलिंगतो
काळजाचे पांघरूण घालिते आई तुला

सुखद या सौख्याहुनि,Sukhad Ya Saukhyahuni

सुखद या सौख्याहुनि वनवास
राजगृही या सौख्य कशाचे, सौख्याचा आभास ॥

गोदातटीची पंचवटी ती, आठवते मज पर्णकुटी ती
प्रिय रघुनंदन, प्रिय जानकी, एकामेका जवळ सारखी
कपोत युगुलापरी लाभला रात्रंदिन सहवास ॥

येथ घेरिती तया प्रजाजन
दुरावती मज जानकी-जीवन
भरजरी वसने, रत्‍नकंकणे, असह्य मज ही राजभूषणे
रावणसे हे राज्ञीपद का कारण हो विरहास ॥

शुक शुक मन्या,Shuk Shuk Manya

शुक शुक मन्या, जातोस की नाही, का पाठीत घालू लाटणं ?
नको ग मने, तुला न शोभे, तुझ्या मन्याला असं हे हाकलून देणं !

निवांत आहे अवतीभवती तू संधी शोधली नामी
तुझ्या प्रीतिच्या लोण्यासाठी चोरून आलो ना मी !
बसेल बडगा पाठीत मिस्टर, भंगून जाईल स्वप्न
आता घालू का पाठीत लाटणं ?

बिलगाया मी तुजला येता उडवुनि का लाविसी ?
किती लोचटा, मागे मागे करुनी घोटाळसी ?
बरं नव्हे हं, मने प्रियतमे, फिस्कारून बोलणं
आता घालू का पाठीत लाटणं ?

भेटीगाठीला सोकावून तू फारच गेलास मन्या
काय करू मी, चैन पडेना, मुळिच मला तुजविना
मनात प्रीती तुझ्या खरं ना, वरवर रागावणं ?
शुक शुक !!

वारियाने कुंडल हाले,Variyane Kundal Hale

वारियाने कुंडल हाले
डोळे मोडित राधा चाले

राधा पाहून भुलले हरी
बैल दुभवी नंदाघरी

फणस जंबिर कर्दळी दाटा
हाति घेऊन नारंगी फाटा

हरि पाहून भुलली चित्ता
राधा घुसळी डेरा रिता

ऐसी आवडी मिनली दोघा
एकरूप झाले अंगा

मन मिळालेसे मना
एका भुलला जनार्दना

लाविते ग सांजदिवा,Lavite Ga Sanj Diva

मावळत्या किरणाचं पडे पाऊल दारात
झाली बाई सांजवेळ आल्या छाया अंगणात
परतला घरट्यात रानपाखरांचा थवा
लाविते ग सांजदिवा

चिमण्यांची चिविचव येई गोड चिंचेतून
रुणझुण वाजती ग संध्यादेवीचे पैंजण
जोजवितो मंद वारा अंकावरी बाळ जीवा
लाविते ग सांजदिवा

इवले हे निरांजन उजळते वृंदावन
तुळशीमाई वाहते ग भावभक्तिने हे मन
जोडुनिया दोन्ही हात आळविते जिवाभावा
लाविते ग सांजदिवा

माझ्या सुखी संसारात तूच मला भरवसा
लपिन ग तुझ्या कुशी तुला आईचा वारसा
ऊनपावसात आई मला जीवाचा विसावा
लाविते ग सांजदिवा

लख लख चांदणं, Lakha Lakha Chandana

लख लख चांदणं कोजागिरीचं
टपोरं डोळ्यांनी बघायचं रं,
रातभर सजणा जागायचं रं !

चंदेरी फुलांच्या गोफुन माळा,
चल ये सजणे घाल माझ्या गळा
झिमझिम शिंपीत प्रितीचं चांदणं,
जोडीनं गोडीनं फिरायचं रं
टपोरं डोळ्यांनी बघायचं रं,
रातभर सजणा जागायचं रं !

कुणी नाही इथं हिरव्या रानात,
गुलाबी गुपीत सांग माझ्या कानात
खसखस पिकली पिंपळ पानात
खुदकन मनात हसायचं रं,
टपोरं डोळ्यांनी बघायचं रं,
रातभर सजणा जागायचं रं !

तेजाचा पाऊस भुईवर पडतोय,
प्रितीचा पारवा नभात उडतोय
फेर धरी चांदवा नाचते पुनवा,
रंगात ढंगात नाचायचं रं,
टपोरं डोळ्यांनी बघायचं रं,
रातभर सजणा जागायचं रं !

मी राधा मीच कृष्ण,Mi Radha Meech Krishna

मी राधा मीच कृष्ण एकरूप झाले

मी गोकूळ मी यमुना
मीच गोप व्रज-ललना
जसुमती मी, मीच नंद वैर ते निमाले

नव विकसीत कमल मीच
पुष्पगंध मी विमल मीच
मीच पवन उपवनी जो मंद मंद चाले

मी मधुवन मी मुरली
कुंजवनी जी भरली
एकातुनी मी अनेक वेष नटुनी आले

मी पुन्हा वनांतरी फिरेन,Mi Punha Vanantari Phiren

मी पुन्हा वनांतरी फिरेन हरिणीवाणी
ओठात घोळविन रामप्रीतिची गाणी

पुसतील कुशल मज लता, कर्दली, केळी
मोगरा, मालती फुलतिल भलत्या वेळी
देईल साद मज दुरुनि श्यामाराणी

देतील ओंजळी भरून जांभळी, बोरी
येतील पाडसे दबत हळू शेजारी
चुंबीन त्यास मी भरविन चारापाणी

पाहीन दुरुन मी यज्ञधुमाची रेखा
जाईन तपोवनि अवचित कोण्या एका
तरुतळी बसुनिया ऐकिन मुनीची वाणी

मानसी राजहंस पोहतो,Manasi Rajhans Pohato

मानसी राजहंस पोहतो
दल दल उघडित नवनवलाने कमलवृंद पाहतो ।

नील जलावर धवल विहग तो,
जलवलयांसह खेळ खेळतो ।
श्रीरामांच्या वक्षस्थळि जणू,
मौक्तिकमणि डोलतो ॥

दिवास्वप्न की भास म्हणू हा,
वनवासाचा ध्यास जणू हा ।
मनी वसे ते नयनांपुढती,
सजिवपणे रेखितो ॥

माझ्या वडिलांची मिरासी,Majhya Vadilanchi Mirashi

माझ्या वडिलांची मिरासी गा देवा ।
तुझी चरण सेवा पांडुरंगा ॥१॥

उपवास पारणे राखिला दारवंटा ।
केला भोगवटा आम्हा लागी ॥२॥

वंश परंपरा दास मी अंकिता ।
तुका मोकलिता लाज कोणा ॥३॥

मज नकोत अश्रू घाम,Maj Nakot Ashru Gham

मज नकोत अश्रू घाम हवा
हा नव्या युगाचा मंत्र नवा !

होते तैसी अजून उते मी
सधन अन्नदा सुवर्णभुमी
खंडतुल्य या माझ्या धामी
का बुभुक्षितांचा रडे थवा ?

अपार लक्ष्मी माझ्या पोटी
का फिरसी मग माझ्या पाठी
एक मूठभर अन्नासाठी,
जगतोस तरी का भ्याड जीवा ?

काय लाविसी हात कपाळी
फेकून दे ती दुबळी झोळी
जाळ आळसाची तव होळी
तू जिंक बळाने पराभवा !

मोल श्रमाचे तुला कळू दे
हात मळू दे, घाम गळू दे
सुखासिनता पूर्ण जळू दे
दैन्यास तुझ्या हा एक दवा !

भारत अमुचा देश,Bharat Amucha Desh

भारत अमुचा देश, भारत अमुचा देव
’भारत अमुचा सत्यधर्म हा’ मंत्र जपू हा एक
भारतीय मी आहे आधी, आपण सारे एक

आम्हि मराठी, आम्ही गुर्जर, मद्रासी, आम्ही हिंदी
प्रांत आमुचा भाषा आमुची श्रेष्ठचि सर्वांमधी
दुराभिमाना देऊ असल्या पूर्ण छेदती रेघ

धर्म-जातिच्या, जुन्या मनूच्या, जुन्या कल्पना सोडू
उच्चनीचता गाडुन टाकू जाचक रुढिंना तोडू
विशाल भारत स्वप्नी त्याचा साकारू आलेख

प्रांत, देश, या पुढेहि जाऊ, पुजु या मानवतेला
मित्र जगाचे साऱ्या होऊ, मित्र करू या त्याला
सत्य, अहिंसा, शांती यांचा संगम साधु सुरेख

प्रीतीचा नव वसंत,Preeticha Nav Vasant fulala hradayat khulala

प्रीतीचा नव वसंत फुलला, हृदयांतरी खुलला
नव्या नवतीचा नवलाईचा, बाग दिलाचा दरवळला

पुरे प्रीतीचा छंद चाळा, जगावेगळा हा असला
नाजुक साजुक गोजिरवाणी, किती ग भोळी तू फुलराणी
प्रणय साज शृंगार साजणी, अंगारच जणू रसरसला

प्रियकर मधुकर धावुन येईल, रसिकराज मधुरुंजी घालिल
मंजुळ गुंजनि सदा रंगविल, ह्या हसऱ्या फुलराणीला

कुटिल भृंग रंगेल वृत्तीचा, लुटिल नवरसरंग नवतीचा
वंचिल चंचल निष्ठुर साचा, लोटिल विरहातमी कलिकेला

प्रेमळ कमळण चतुर धूर्तही, भृंगसख्याला कोंडिल हृदयी
सहजच तो मग अंकित होईल, जिंकित प्रेम जगाला

पहाटेच्या या प्रहरी,Pahatechya Ya Prahari

पहाटेच्या या प्रहरी म्हणा हरि हरि हरि

रात्र शेवटाला गेली उखा आभाळी उदेली
फुलारली झाडे-वेली, जाग वारियासी आली
वेळ शितळ साजिरी पक्षी गाती नाना परि

गेला दिस नाही येत काही करावे संचित

साधा आपुणा रे हीत नाम वाचे उच्चारित
नाम घेता घरिदारी उभा विठ्ठल कैवारि

सरे अंधाराचा पाश झरे मोकळा प्रकाश
मुखे करा नामघोष जाति जळोनिया दोष
तुका म्हणे जन्मावरि ठेवा तुळस मंजिरि

न्याहरी कृष्णाची घेउनी,Nyahari Krishnachi Gheuni

न्याहरी कृष्णाची घेउनी
निघाली गवळण वृंदावनी

वैशाख तापतो, ऊन न लागे तिला
टोचता कळेना काटाही पाऊला
हरीवेडी होउनी-
निघाली गवळण वृंदावनी

आजच्या पहाटे हाक मारल्याविना
श्रीरंग जाई तो घेउनिया गोधना
यमुनातटी चालली-
निघाली गवळण वृंदावनी

एकांत पाहुनी भेटुन मनमोहना
आपल्या करे ती भरवील दध्योदना
हनुवटी कुरवाळुनी-
निघाली गवळण वृंदावनी

नको बावरूनि जाऊ,Nako Bavaruni Jau

एक एक पाउल उचली, चाल निश्चयाने
नको बावरूनि जाऊ नियतीच्या भयाने !

पंख नाहि दिधले मनुजा जरि ईश्वराने
खंत काय धरिली त्याचि कधी मानवाने
अधांतरि उडति त्याच्या यशाचि विमाने
नको बावरूनि जाऊ नियतीच्या भयाने !

सूर्य चंद्र नसता गगनि काजळे धरित्री
प्रकाशास कोंडी मानव वीज काचपात्री

तारकास लाजविते ते दीप शामदाने
नको बावरूनि जाऊ नियतीच्या भयाने !

तुझ्या मागुति मी यावे असे स्वप्न होते
पुढे हो‍उनिया आता तुला हात देते
ऊठ चाल बघसि का रे असा विस्मयाने
नको बावरूनि जाऊ नियतीच्या भयाने !

दूर व्हा सजणा येऊ नका,Dur Vha Sajana Yeu Naka

दूर व्हा सजणा येऊ नका पुढे
मन माझे सजणी तुजवरी जडे

भिंतीला कान या बोलू नका बाई
नजरेनं सांगा हितगूज काही
धरु नका हात माझा पिचतील ना चुडे
मन माझे सजणी तुजवरी जडे

लालरंगी फूल तुझ्या गालावरी फुले
पहिली वहिली लाज माझी पाकळीत खुले
बघु नका डोळियांत पापणी ही उडे
मन माझे सजणी तुजवरी जडे

पाठमोरी नागीन ही केसाळ काळी
चाफ्याच्या मोहानं धुंदफुंद झाली
नका येऊ मागेमागे येऊ नका पुढे
मन माझे सजणी तुजवरी जडे

गोड तुझी मूर्त अशी एकदाच पाहू दे
पाहू नको मोहुनीया सोड मला जाऊ दे
बंडखोर पदर तुझा सोडू कसा गडे
मन माझे सजणी तुजवरी जडे

दहा वीस असती त्या रे,Daha Vees Asati Tya Re

दहा वीस असती त्या रे, मने उद्धवा !
एक मात्र होते ते मी दिले माधवा

पाच इंद्रियांचा मेळा दास त्या मनाचा
तना-मना एकच माझ्या ध्यास मोहनाचा
कुणितरी मेघःश्यामा इथे आणवा

नसे देव ठावा मजला, राव द्वारकेचा
बाळकृष्ण ओळखते मी, सखा राधिकेचा
फेर धरा यमुनातिरी, गोप नाचवा

एक स्पर्श व्हावा, यावा, वास कस्तुरीचा
एक हाक द्यावी प्यावा सूर बासरीचा
लोचनांस माझ्या यावा पूर आसवां

तुला बघुन पदर माझा,Tula Baghun Padar Majha

तुला बघुन पदर माझा पडतो
डोळ्याचा पारवा उडतो

शालू हिरवा फुलांचा साज
तुझ्यासाठी केला मी आज
आली वयात पहिली लाज
रंग गुलाबी गाली चढतो

अडविता प्रीतिने वाटा
गोऱ्या अंगि कोवळा काटा
जाता गळून मनाचा ताठा
रूप गुणाचा उजेड पडतो

तुझ्या नयनाचा घेऊन ऐना
आली जीवाची हासत मैना
नाचता बांधुनी पैंना
देहाचा मोर बाई डुलतो

तुझ्या कांतिसम रक्तपताका,Tujhya Kantisam Rakta

तुझ्या कांतिसम रक्तपताका पूर्वदिशी फडकती
अरुण उगवला, प्रभात झाली, ऊठ महागणपती

सूर्याआधी दर्शन घ्यावे तुझे मूषकध्वजा
सुभग सुमंगल सर्वाआधी तुझी पाद्यपूजा
छेडुनि वीणा जागविते तुज सरस्वती भगवती


आवडती तुज म्हणुनि आणिली रक्तवर्ण कमळे
पाचुमण्याच्या किरणासम ही हिरवी दुर्वादळे
उभ्या ठाकल्या चवदा विद्या घेउनिया आरती

शुर्पकर्णका, ऊठ गजमुखा, उठी रे मोरेश्वरा
तिन्ही जगांचा तुच नियंता, विश्वासी आसरा
तुझ्या दर्शना अधीर देवा हर, ब्रम्ह, श्रीपती