शाळा सुटली पाटी फुटली,Shala Sutali Pati Phutali

शाळा सुटली, पाटी फुटली
आई, मला भूक लागली

शाळा सुटता धावत सुटले
ठेच लागुनी मी धडपडले
आई मजला नंतर कळले
नवीन कोरी पाटी फुटली

धम्मक लाडू चापट पोळी
नको देउ मज हवीच गोळी
किंवा दे ग, खमंग चकली
दे ना लवकर, भूक लागली

सायंकाळी जाउ दे मला
पटांगणावर खेळायाला
तिथे सोबती वाट पाहती
दे ना खाऊ, भूक लागली

प्रीतिचा पारिजात फुलला,Preeticha Parijat Phulala

प्रीतिचा पारिजात फुलला
सुगंध त्याचा तुझ्या नि माझ्या हृदयी दरवळला

पहिली ओळख, स्पर्शही पहिला
हर्ष तयाचा असे आगळा
हृदयवीणेवर आज कुणीतरी अनुरागची छेडिला

हळुच येउनी स्वप्नमंदिरी

वाजविता तू प्रीत-बासरी
स्वरास्वरांचा कैफ माझिया नयनांवर दाटला

नयनकडांवर लाज दाटता
अवघडले तुजकडे पाहता
कधी चुकुनी लोचन जुळता मन्मथ झंकारला

निळासावळा नाथ,Nila Savala Nath

निळासावळा नाथ, तशीही निळी सावळी रात
कोडे पडते तुला शोधिता कृष्णा अंधारात

तुडवूनि वन, धुंडुनी नंदनवन
शोधुनि झाले अवघे त्रिभुवन
एक न उरले गोपीचे घर हाकेच्या टप्प्यात

नील जळी यमुनेच्या साची
होडि सोडिली मी देहाची
गवसलास ना परि तू कान्हा लाटांच्या रासांत

गमाडि गंमत जमाडि,Gamadi Gammat Jamadi

गमाडि गंमत जमाडि जंमत, ये ग ये सांगते कानात
बोलायचं नाहि पण, सांगायचं नाहि कुणी
हसायचं नाहि ग गालात

गच्चिवर चल, जिन्याखाली चल, चला ग जाऊ बागेत
मागिल दारी, पुढच्या दारी, इथंच सांगते कानात

पण बाई शप्पत, गळ्याची शप्पत, नाही कुणाला बोलायचं
खरंच सांगते, दिलं वचन ते, नाही कुणी ग मोडायचं

काय झालं बाई, किनई ग, बाई
इश्श ग बाई, बोलू कसं ?
आमची किनई, मनी किनई

बाई बाई सांगू कसं ?
दोन नी तीन, तीन नी दोन
पिटुकलि पिल्लं झाली तिला
अशि बाई, गंमत गमडि गंमत, चला गडे ग, बघा चला

अभिमानाने मीरा वदते,Abhimanane Meera Vadate

अभिमानाने मीरा वदते
हरिचरणाशी माझे नाते

गोकुळातला मुरलीवाला
मुरली घुमवित स्वप्नी आला

जादुगार तो श्याम सावळा
त्याच्यासाठी मीहि नाचते

रुणुझुणु रुणुझुणु पैंजण बोले
जिवाशिवाचे नातेजुळले

सुखदु:खाचे बंधन तुटले
सरले माझे इथले नाते

उपहासाने खुशाल बोला
अमृत गमते जहरहि मजला

भजनि गायनी जीव रंगला
मूक भावना अर्थ शोधते