Showing posts with label S-प्रभाकर कारेकर. Show all posts
Showing posts with label S-प्रभाकर कारेकर. Show all posts

स्वार्थी पसारा सारा जगि,Swarthi Pasara Sara Jagi

स्वार्थी पसारा सारा जगि या ।
रवि चंद्र तारा ।
उडति त्या अमरा ॥

घनदाट अंधार पसरे निराशा ।
झुंजार वारा न जीवा निवारा ॥

सुरसुखखनि तू विमला,SurSukhKhani Tu Vimala

सुरसुखखनि तू विमला । सगुणा कविबाला ।
वदनमणि मज रमणी । अचुक दावी मार्गाला ॥

देवयानि देह धरे । अमर विभवगुण सारे ।
सकलकला कवितनुजा । चरण मला बाला ॥

सुखाने रमाया जरि,Sukhane Ramaya Jari

सुखाने रमाया जरि सांडि न विभवा । रीत अभिनवा समदशा धना ।
गमते वासना ही धन दाही ॥

सदा कामना जवळी विलय आणि । आस करी नाश ही धन दाही ॥

सुखद जगि राजा,Sukhad Jagi Raja

सुखद जगि राजा । शास्ता बलवान ।
जो झटत दिन रात । उचित जन काजा ॥

या रणी साह्यार्थ । हा बलि महाराष्ट्र ।
राजकाज तलवार । कां न यश मम ध्वजा ।

माता वचन दे सदा देशा,Mata Vachan De Desha

माता वचन दे सदा देशा । तुडवी परकीय पाशा ।
राष्ट्रधर्म नव जीवशिवाचा । ऐक्याविना न आशा ॥

बा महाराष्ट्रा । जागा होई । ग्वाहि देत तुज माय भवानी ।
स्वातंत्र्या साधाया देशा । ऐक्याविना न आशा ॥

नभ मेघांनीं आक्रमिलें,Nabha Meghani Aakramile

नभ मेघांनीं आक्रमिलें ।
तारागण सर्वहि झांकुनि गेले ॥

कड कड कड कड शब्द करोनी ।
लखलखतां सौदामिनी ।
जातातचि हे नेत्र दिपोनी ।
अति विरही जन ते व्याकुळ झाले ॥

धूलियता पदिं तुझ्या,Dhuliyata Padi Tujhya

धूलियता पदिं तुझ्या पापनाश या जनांत ॥

नाहि दुजी कांहि वासना । ठाव चरणि विभव मजसि ।

दैवहता हीच भावना । दैव दिसलि सदय रमणी ।

धवल लौकिका,Dhaval Laukika

धवल लौकिका । मलिन करीत मम जनता ॥

विमला मम कांता । जी जगता दे शुचिता ॥

पतियश नाशील ती का ॥

धन्य आनंददिन पूर्ण मम,Dhanya Aanand Din Purna

धन्य आनंददिन पूर्ण मम कामना ।
मुदित कुलदेवता सफल आराधना ॥

लाभ व्हावा जिचा लोभ धरिला महा ।
प्राप्त मज होय ती युवति मधुरानना ॥

तेचि पुरुष दैवाचे,Techi Purush Daivache

तेचि पुरुष दैवाचे । धन्य धन्य जगिं साचे ॥

अंगें भिजली जलधारांनीं । ऐशा ललना स्वयें येउनी ।
देती आलिंगन ज्यां धांवुनि । थोर भाग्य त्यांचें ॥

गगना गंध आला,Gagana Gandh Aala

गगना गंध आला
मधुमास धुंद झाला
फुलले पलाश रानी
जळत्या ज्वाला
मधुमास धुंद झाला !


आले वनावनात
सहकार मोहरून
भ्रमरास मंजिरीची
चाहूल ये दुरून
भरला मरंद कोषी
भरला प्याला

मधुमास धुंद झाला !

वेलीस अंकुरांची
वलये किती सुरेख !
लिहितात अंगुलींनी
वाऱ्यांत प्रेमलेख

संदेश प्रेमिकांना
दुरुनी आला
मधुमास धुंद झाला !

अभिमान सांडुनीया
अनुराग सज्ज झाला
अभिसारिका निघाल्या
भेटावया प्रियाला
का मीनकेतना ही
करिसी लीला ?
मधुमास धुंद झाला !

कैसे करूं ध्यान,Kaise Karu Dhyan

कैसे करूं ध्यान कैसा पाहों तुज ।
वर्म दावीं मज याचकासी ॥१॥

कैसी भक्ति करूं सांग तुझी सेवा ।

कोण्या भावें देवा आतुडसी ॥२॥

कैसी कीर्ती वाणूं कैसा लक्षा आणूं ।
जाणूं हा कवण कैसा तुज ॥२॥


कैसा गाऊं गीतीं कैसा ध्याऊं चित्ती ।
कैसी स्थिती मती दावी मज ॥३॥

तुका म्हणे जैसें दास केले देवा ।
तैसें हें अनुभवा आणीं मज ॥४॥

करितां विचार सांपडलें,Karita Vichar Sapadale

करितां विचार सांपडलें वर्म ।
समूळ निश्रम परिहाराचें ॥१॥

मज घेऊनिया आपणांसी द्यावें ।
साटी जीवें जीवें नारायणा ॥२॥

उरी नाहीं मग पडदा कां आला ।
स्वमुखें चि भला करितां वाद ॥२॥


तुका म्हणे माझें खरें देणें घेणें ।
तुम्ही साक्षी जाणें अंतरीचें ॥३॥