सुख उभे माझिया द्वारी,Sukha Ubhe Majhiya Dwari

सुख उभे माझिया द्वारी घट भरभरुनी
द्वारकाधीश हा माझ्या अर्ध्या वचनी

ती आठवते मज स्वयंवराची वेळा
मी लिहिले होते प्रेमपत्र घननीळा
मी भाग्यवती मज हरिने नेले हरुनी

घालिते भुरळ ती वृंदावनिची राधा
भामेस जाहली प्राजक्ताची बाधा
अभिषिक्त परि मी भगवंताच्या नयनी

सारथी संगरी महारथींचा श्याम
मंदिरी माझिया प्रभुचा परि विश्राम
हर्षात हरवली यदुनाथाची राणी

दशदिशांस पुसतो,Dashdishas Pusato

दशदिशांस पुसतो, पुसतो वेड्या नभा
ती कुठे राजसा माझी प्रियवल्लभा ?

क्षण दिसली, लपली फिरुनी मृगलोचना
का करिसी दैवा क्रूर अशी वंचना ?
ते स्वप्न संपले, स्तिमित इथे मी उभा !

मज क्षणाक्षणाला रूप तिचे भासते
छळतात जिवाला दाहक आभास ते
तिमिरांध सूर्य मी शोधित फिरतो प्रभा !

दर्यावरी रं तरली होरी,Daryavari Ra Tarali Hori

दर्यावरी रं तरली होरी रं
तुझीमाझी जोरी बरी
साजणा होरीतून जाऊ घरी

पान्यावानी पीरत तुझी

झाला माझा जीव राजी
धावलं, मन येड्यापरी
मायेच्या रं घराच्या या वाटंवरी
साजणी आता नको जाऊ दुरी

मासोलीचं डोलं तुझं
जाल्यावानी मन माझं
घावलं, परडी भरली
गोमुच्या ग पिरतीच्या मासोलीनं
साजणा जाऊ नको दुरी

शिडातुनी आयला वारा
होरीला गो न्हाई थारा
नाखवा घोर नको कालजाला
कोलीवाडा अंगाशी रं आता आयला
साजणी होरीतुनी जाउ घरी

जीवन त्यांना कळले हो,Jeevan Tyana Kalale Ho

मीपण ज्यांचे पक्व फळापरि
सहजपणाने गळले हो
जीवन त्यांना कळले हो

जळापरी मन निर्मळ ज्यांचे
गेले तेथे मिळले हो
चराचराचे हो‍उनि जीवन
स्नेहासम पाजळले हो
जीवन त्यांना कळले हो


सिंधूसम हृदयांत जयांच्या
रस सगळे आकळले हो
आपत्काली अन्‌ दीनांवर
घन हो‍उनि जे वळले हो

जीवन त्यांना कळले हो

दूरित जयांच्या दर्शनमात्रे
मोहित हो‍उनि जळले हो
पुण्य जयांच्या उजवाडाने

फुलले अन्‌ परिमळले हो
जीवन त्यांना कळले हो

आत्मदळाने नक्षत्रांचे
वैभव ज्यांनी तुळिले हो
सायासाविण ब्रम्ह सनातन
घरीच ज्यां आढळले हो
उरीच ज्यां आढळले हो
जीवन त्यांना कळले हो