सनई वाजे मंजूळ नादे,Sanai Vaje Manjul Nade

सनई वाजे, मंजूळ नादे, चौघड झडला समयाला
दोन मनांचे होते मीलन लग्न म्हणती या विधीला

वात्सल्याची ममता वेडी, जीव जगवितो जीवाला
शुभ मुहूर्तावर शुभमंगल हे वासरू तोडिती गाईला

धन्य आपुली माता-पिता हो जयांनी अपणां जन्म दिला
सार्थक व्हावे, असेची करावे मिळवू आपण कीर्तीला

तुम्हांसाठी सर्वच झटतील सर्वांसाठी तुम्ही झटला
एकदिलाने नांदेल अपुल्या सुख-समृद्धी देशाला

या कातरवेळी (२),Ya Katarveli (2)

या कातरवेळी,
पाहिजेस तू जवळी

एकटि मी दे अधार
छेड हळू हृदय-तार
ऐक आर्त ही पुकार
सांजवात ये उजळी

रजनीची चाहुल ये
उचलुनिया अलगद घे
पैलतिरी मजला ने
पुसट वाट पायदळी

शिणले रे, मी अधीर
भवती पसरे तिमीर
व्याकुळ नयनांत नीर
मीलनाची आस खुळी

महाराज गवरीनंदना,Maharaj Gavari Nandana

महाराज गवरीनंदना अमरवंदना दैत्यकंदना हे मंगलमूर्ती ।
ठेव कृपा दृष्टी एकदंत दीनावर पुरती ॥

हे स्वयंभू शुभदायका हे गणनायका गीतनायका अढळ दे स्फूर्ति ।
भवसमुद्र जेणेंकरून सहजगति तरती ।
महाराज गौरीनंदना हो महाराज गौरीनंदना ॥

म्हणऊन लागतो चरणी हे गजमुखा ।
दे देवा निरंतर स्मरणींच्या मज सुखा ।
दूर करी अंत:करणीच्या बा दु:खा ।
जय हेरंब लंबोदरा स्वरूपसुंदरा स्वामीसहोदरा हे विघ्ननिवारी ।
मज रक्षीं रक्षीं सहकुटुंब सहपरिवारीं ॥

तिन्ही त्रिकाळ गणगंधर्व न करितां गर्व साधुनी पर्व सर्व देवांनी ।
आळविली तुला गाऊन मधूर ही गाणी ।
महाराज गौरिनंदना हो महाराज गौरिनंदना ॥

हे प्राणी प्राण तव स्मरणाने जगवती ।
शशिसूर्य तुझ्या बळ भरणाने उगवती ।
हे धन्य धन्य अन्नपूर्णे श्री भगवती ।
कविराज असा हा दक्ष सेवेमध्ये लक्ष तयाचा पक्ष धरुन मज तारीं ।
महादेव प्रभाकर रक्षीं या अवतारीं ।
महाराज गौरिनंदना हो महाराज गौरिनंदना ॥

दर्शन देरे देरे भगवंता,Darshan De Re Bhagavanta

दर्शन देरे देरे भगवंता
किती अंत आता पहासी अनंता

माय पित्याची सेवा पुंडलिकाची
भक्ति पाहिली तू गोऱ्याकुंभाराची
तैसे येणे व्हावे तुझे कृपावंता

ऐकताच वाणी संत चोखोबाची
साक्षात प्रगटे मूर्ति विठ्ठलाची

ऐसे दान देसी तुझ्या प्रीय संता

तूच जन्मदेता तूच विश्वकर्ता
मन शांत होई तुझे गुण गाता
हीच एक आशा पुरवी तू आता

तुच सुखकर्ता तुच दु:खहर्ता,Tuch Sukhakarata Tuch

तुच सुखकर्ता तुच दु:खहर्ता, अवघ्या दीनांच्या नाथा
बाप्पा मोरया रे, बाप्पा मोरया रे, चरणी ठेवितो माथा


पहा झाले पुरे एक वर्ष, होतो वर्षाने एकदाच हर्ष
गोड अन्नाचा होतो रे स्पर्श, घ्यावा जाणुनी हा परामर्श
पुऱ्या वर्षाची, साऱ्या दु:खाची, वाचावी कशी मी गाथा
बाप्पा मोरया रे, बाप्पा मोरया रे, चरणी ठेवितो माथा

पहा आली कशी आज वेळ, कसा खर्चाचा बसावा मेळ
गुळ-फुटाणे-खोबरं नि केळ, साऱ्या प्रसादाची केली भेळ
कर भक्षण आणि रक्षण तूच पिता अन्‌ तूच माता
बाप्पा मोरया रे, बाप्पा मोरया रे, चरणी ठेवितो माथा

नाव काढू नको तांदुळाचे, केले मोदक लाल गव्हाचे
हाल ओळख साऱ्या घरांचे, कधी येतील दिवस सुखाचे ?
सेवा जाणुनी, गोड मानुनी, द्यावा आशीर्वाद आता
बाप्पा मोरया रे, बाप्पा मोरया रे, चरणी ठेवितो माथा

जैसे ज्याचे कर्म तैसे,Jaise Jyache Karma Taise

जगी जीवनाचे सार घ्यावे जाणूनी सत्वर
जैसे ज्याचे कर्म तैसे फळ देतो रे ईश्वर

क्षणीक सुखासाठी अपुल्या, कुणी होतो नितीभ्रष्ट
कुणी त्यागी जीवन अपुले दुःख जगी करण्या नष्ट
देह करी जे जे काही आत्मा भोगितो नंतर
जैसे ज्याचे कर्म तैसे फळ देतो रे ईश्वर

ज्ञानी असो की अज्ञानी, गती एक आहे जाण
मृत्यूला न चुकवी कोणी थोर असो अथवा सान
सोड सोड माया सारी आहे जग हे नश्वर
जैसे ज्याचे कर्म तैसे फळ देतो रे ईश्वर

मना खंत वाटूनी ज्याचे, शुद्ध होई अंतःकरण
क्षमा करी परमेश्वर त्या जातो तयाला जो शरण
अंत पृथ्वीचा मग आला युगे चालली झरझर
जैसे ज्याचे कर्म तैसे फळ देतो रे ईश्वर

जेजुरीच्या खंडेराया जागराला,Jejurichya Khanderaya

यळकोट यळकोट जय मल्हार
जेजुरीच्या खंडेराया जागराला या या
वाईच्या तू गणराया जागराला या या
पसरणीच्या भैरी देवा जागराला या या
जेजुरगडा वाजे चौघडा वाजे चौघडा
पुणं धर्ती ही पलिकडं, गड जेजुरी अलिकडं
रूप दावून बानू गेली, स्वारी देवाची येडी झाली
बानूबाईचं याड लागलं, मल्हारी देव मल्हारी
इसरून गेला कुण्या झाडाला भंडारी देव भंडारी
येळकोट येळकोट बोलती हो नितकाय भंडार उधळती
नवलाख पायरी गडाला हो, चिरा जोडिला खडकाला
अवं बोला हो तुम्ही बोला, अवं म्हाळसा नारीला
भंडार वाहू देवाला हो मल्हारी रायाला
मल्हारी मल्हारी माझा कैवारी देव मल्हारी
गळा घालितो भंडारी देव मल्हारी
मल्हारी मार्तंड मल्हारी मार्तंड

फू बाई फू Phu Bai Phu

फू बाई फू, फुगडी फू

दमलास काय माझ्या गोविंदा तू



आत पोकळ, बाहेर पोकळ डोंबाऱ्याचा वेळू

म्हतारपणी नवरा केला तोही पोरखेळू



माय-लेकी गोष्टी सांगे त्यांची प्रीत मोठी


लुगडं सोडून देऊ लागली जावयाच्यासाठी



नवी नवी नवरी तवा शेवरीवाणी लाजं

आता झाली चिली-पिल्लं कोंबडीवाणी झुंजं



काजळ ल्याली, कुंकु ल्याली, टिकली दावी लोका

देवाजीचा संग नाही रंग झाला फिका



संतांची निंदा केली, निंदा नाही बरी

तुकाराम शरण गेले सद्गुरू पायी

चंद्रभागेच्या तिरी उभा,Chandrabhagechya Tiri

चंद्रभागेच्या तिरी, उभा मंदिरी, तो पहा विटेवरी
(विठ्ठल विठ्ठल जयहरि जय विठ्ठल विठ्ठल जयहरि )

दुमदुमली पंढरी, पांडुरंग हरि, तो पहा विटेवरी
(विठ्ठल विठ्ठल जयहरि जय विठ्ठल विठ्ठल जयहरि )


जगी प्रगटला तो जगजेठी, आला पुंडलिकाच्या भेटी
पाहुन सेवा खरी, थांबला हरि, तो पहा विटेवरी
(विठ्ठल विठ्ठल जयहरि जय विठ्ठल विठ्ठल जयहरि )

नामदेव नामात रंगला, संत तुका किर्तनी दंगला
टाळ घेऊन करी, चला वारकरी, तो पहा विटेवरी
(विठ्ठल विठ्ठल जयहरि जय विठ्ठल विठ्ठल जयहरि )

संत जनाई ओवी गाई, तशी सखु अन्‌ बहिणाबाई
रखुमाई मंदिरी, एकली परी, तो पहा विटेवरी
(विठ्ठल विठ्ठल जयहरि जय विठ्ठल विठ्ठल जयहरि )

चिकना चिकना म्हावरा,Chikana Chikana Mhavara

घेऊनशी जा रं ताजा ताजा दादा ताजा ताजा
चिकना चिकना म्हावरा माझा

इस्वास ठेव रं सांगतंय्‌ नक्की

याचे पुरती कोंबरी फिकी
अंगानं जोर येईल कामकाजा दादा कामकाजा
चिकना चिकना म्हावरा माझा

दिसतंस मेल्या बोंबलावनी
खाशील तर होशील भोपल्यावानी
ताकदीच्या दव्याचा ह्यो राजा दादा ह्यो राजा
चिकना चिकना म्हावरा माझा

तलूनशी खा जरा गरम गरम
मिटुनशी जाईल सगला भरम
वाजंल खुषीचा बेंडबाजा दादा बेंडबाजा
चिकना चिकना म्हावरा माझा

चल ग सखे पंढरीला,Chal Ga Sakhe Pandharila

चल ग सखे चल ग सखे पंढरीला
तू ध्यानी जरा ठेव, जिथे भाव तिथे देव
चल भेटू विठ्ठल रखुमाईला


चंद्र्भागा नदी-तीरावर
मंदीर विठ्ठलाचे सुंदर
देव आहे उभा वीटेवर
ठेऊनी दोन्ही कर कटेवर
ते पाहू त्यांचे रूप, लावू ऊद आणि धूप
करु वंदन प्रभूच्या मूर्तीला

देवाच्या दारी कुणा ना बंदी
दु:खि पीडित होती आनंदी
दुर्जन होती भक्तीचे छंदी
आली चालून छान ही संधी
तू दे हातात हात, उद्या चल ग धरु वाट

पाहू डोळे भरूनी जगजेठीला

वाली गरिबांचा पंढरपूरात
दर्शन घेऊ जोडूनी हात
तो देईल संकटी साथ
नांदू संसारी दोघे सुखात
तुला सांगतो त्रिवार, नको देऊ तू नकार
आज दत्तात्रयाच्या वाणीला

गोमू तुझे नादानं गो,Gomu Tujhe Nadana Go

गोमू तुझे नादानं गो नादानं गो नादानं बांधलाय्‌ बंगला
गोमू तू होशील का होशील का होशील काय गो नाखवीन


गल्यान्‌ची बोरमाल तुला मी करीन
पायांचे वाले तुला मी हाणीन
होशील का होशील का होशील गावची पाटलीन
गोमू तुझे नादानं गो नादानं गो नादानं बांधलाय्‌ बंगला

गोमू तुझे डोक्यानं गो ह्यो गजरा न्‌ पोरांच्या लागल्यान्‌ नजरा
गोमू आपले दोघांचा गो ह्यो जोरा न्‌ दिसेल सोबून बरा
माथ्यान्‌ जाईजुईचा ह्यो झेला, काय बोलतो ह्यो मेला
गोमू तुझे नादानं गो नादानं गो नादानं बांधलाय्‌ बंगला

अंबर नंबर बोलते शंभर नंबर तुझे लुगऱ्याला
लागलाय्‌ डांबर तुझे लुग-याला लागलाय्‌ डांबर
आवर सावर मेल्या बघतंयस कवार पोरी जेसनन गो

हायेस सुंदर पोरी जेसनन गो हायेस सुंदर
तुझे चोलीला सोन्याची जर पोरी, चाललेन्‌ गो
पहिला नंबर पोरी चाललेन्‌ गो पहिला नंबर
तुझे नादानं गो नादानं गो नादानं बांधलाय्‌ बंगला
गोमू तुझे नादानं गो नादानं गो नादानं बांधलाय्‌ बंगला

गाडी चालली घुंगराची,Gadi Chalali Ghungarachi

गाडी चालली घुंगराची, वाट बाई डोंगराची
वेळ कडक नि बाराची, वाट बाई डोंगराची

पहिल्यानं गाडीत बसले मी आज
कोकणात आहे माहेर माझं
आईबाप माझं दर्याचं राजं
मला सवय बंदराची, वाट बाई डोंगराची


दणक्यावर दणका बसतो ग बाई
दणक्यानं जीव हा व्याकूळ होई
तिकडच्या स्वारीला पर्वाच नाही
ह्या भयाण जंगलाची, वाट बाई डोंगराची

घरात वागे तशी दारात
रात्रीचा दिसं करी दिसाची रात
भारी उताविळ ही पुरुषाची जात
आहे लबाड मुलखाची, वाट बाई डोंगराची

समोर दिसतंय्‌ आपुलं गाव
कसं वाटं ना तुम्हाला भ्यावं

पुरे पुरे आता भास्करराव
ओढाताणी ही पदराची, वाट बाई डोंगराची

खेड्यामधले घर कौलारू (२),Khedyamadhale Ghar (2)

आज आचानक एकाएकी
मानस लागे तेथे विहरू
खेड्यामधले घर कौलारू

पूर्वदिशेला नदी वाहते
त्यात बालपण वहात येते
उंबरठ्याशी येउन मिळते
यौवन लागे उगा बावरू

माहेराची प्रेमळ माती
त्या मातीतुन पिकते प्रीती
कणसावरची माणिकमोती
तिथे भिरभिरे स्मृती पाखरू

आयुष्याच्या पाउलवाटा
किती तुडविल्या येता जाता
परि आईची अठवण येता
मनी वादळे होती सुरू

कावळा पिपेरी वाजवतो,Kavala Piperi Vajavato

कावळा पिपेरी वाजवतो
मामा मामीला नाचवतो

लग्नाचा थाट तुम्ही कमी करा
हुंड्याची चाल आता बंद करा
कपड्याची फॅशन आवरा जरा
सुखाचा संसार आपला करा
घुमघुम गावात गाजवतो
मामा मामीला नाचवतो

मामीला झाली पोरं ही फार
खर्चानं झाला मामा बेजार
पोरांचा वाटतो नको हा भार
दोघांना पडला मनी विचार
त्रिकोण निशाण दाखवतो
मामा मामीला नाचवतो

ताडी-दारुला शिवू नका
सोन्याचा संसार बुडवू नका
देशाची दौलत उधळू नका
जनसेवेला विसरू नका
आपल्या देशाला वाचवतो
मामा मामीला नाचवतो

करुया उदो उदो उदो,Karuya Udo Udo Udo

अंबाबाईचा उदो उदो !

करुया उदो उदो उदो अंबाबाईचा
मायेचा वाहे झरा, शहरी कोल्हापूरा
घेऊया लाभ दर्शनाचा, उदो उदो !

साऱ्या जनतेची आई, माता अंबाबाई
हाकेला उभी राही, सारं काही तीच्या ठायी

सत्य डोळ्यांनी पाही, दंड दुष्टांना देई
अनेक रूपे तीही घेई भक्तांच्या पायी
अश्विनी प्रथम दिनी, बसते सिंहासनी

होतो जयघोष माऊलीचा, उदो उदो !

तेथुनी जरा दुरी स्वामीची गगनगिरी
अंश तो परमेश्वरी, भक्ती दत्ताची खरी
गुहेत स्थान जरी, बाजुला खोल दरी
रूप ते त्यांचे जणू शिवशंकरापरी
भेटुया त्यांना चला पाहुया ईश्वरी लीला
भरे दरबार भाविकांचा, उदो उदो !

डोंगरी माथ्यावर जोतिबांचे मंदीर
जुळती दोन्ही कर पहाल मूर्ती जर
असे हे कोल्हापूर नवरात्रीला फार
करिती देवींचा तो उत्सव घरोघर
सोहळा मनोहर, रम्य तो खरोखर
सुटे मधुगंध चंदनाचा, उदो उदो !

आम्ही हाव जातीचे कोली, Aamhi Hav Jatiche Koli

वल्हव रे नाखवा वल्हव वल्हव

दरियावरी आमुची डोले होरी
घेऊन माशांच्या ढोलीन्‌
आम्ही हाव जातीचे कोली

वादलासो वाऱ्यानेतो पावसाच्या धारा
तुफान दरिया लाटांचा मारा
ह्यो कोली ने कोनाच्या धमकीस भिनारा

खंडू देवाचा लावून भंडारा
त्यावर भरवसा ठेवून की सारा
वादल वाऱ्यांशी गाठू किनारा

दर्या सागर हाय आमचा राजा
त्याचे जीवावर आम्ही करताव मजा
नारले पुनवले नारल सोन्याचा
सगले मिलून मान देताव दरियाचा

आता तरी देवा मला, Aata Tari Deva Mala

आता तरी देवा मला पावशील का ?
सूख ज्याला म्हनत्यात ते दावशील का ?

पैसा तो अन्यायाचा करी खळबळ
दावी कुणी मजुराला मारुतीचे बळ
न्यायासाठी मदतीला धावशील का ?
सूख ज्याला म्हनत्यात ते दावशील का ?

चोरी करून चोर दूर पळतो
संशयाने गरिबाला मार मिळतो
लाच घेती त्यांना आळा घालशील का ?
सूख ज्याला म्हनत्यात ते दावशील का ?

दिले निवडून जरी आमुचे गडी
जनता पाठीशी त्यांच्या आहे खडी
भलं आमचं करण्याला सांगशील का ?
सूख ज्याला म्हनत्यात ते दावशील का ?