ढग दाटूनी येतात DHAG DATUNI YETAT

ढग दाटूनी येतात, मन वाहूनी नेतात
ऋतु पावसाळी सोळा थेंब होऊनी जातात

झिम्मड पाण्याची, अल्लड गाण्याची
सर येते, माझ्यात..

माती लेऊनीया गंध, होत जाते धुंद धुंद
तिच्या अंतरात खोल अंकुरतो एक बंध
मुळे हरखूनी जातात, झाडे पाऊस होतात
ऋतु पावसाळी सोळा थेंब होऊनी गातात

झिम्मड पाण्याची, अल्लड गाण्याची
सर येते, माझ्यात..

सुंबरान गाऊ या रं सुंबरान गाऊ या
झिलरी झिलरी आम्ही तुम्ही सुंबरान गाऊ या
सुंबरान गाऊ या रं सुंबरान गाऊ या

जीव होतो ओला चिंब, घेतो पाखराचे पंख
सार्‍या आभाळाला देतो एक ओलसर रंग
शब्द भिजूनी जातात अर्थ थेंबांना येतात
ऋतु पावसाळी सोळा थेंब होऊनी गातात

झिम्मड पाण्याची, अल्लड गाण्याची
सर येते, माझ्यात..

Lyrics -सौमित्र SAUMITR
Music -अशोक पत्की ASHOK PATKI
Singer -साधना सरगम SADHANA SARAGAM
Movie / Natak / Album -आई शप्पथ AAI SHAPATH

सांज झाली तरी माथ्यावरी,Sanj Jhali Tari Mathyavari

सांज झाली तरी माथ्यावरी उन्हाचे भरते !
अशी एकाकी मी .... माझी मला .... माझी न मी उरते !

घाई जगण्याची, अशी दाटली गर्दी भवती
आणि रसत्यात, भर उन्हात तुझा हात सुटला
थकले मी धावुनी, सावलीचा पाठलाग करते
सांज झाली तरी माथ्यावरी उन्हाचे भरते !

धागे तुटले जरी स्वप्ने तुझी विणता-विणता
ती वीण आजही छातीतली निरगाठ आहे
ही नजर आजही तू नेलेल्या दिवसात भिडते
सांज झाली तरी माथ्यावरी उन्हाचे भरते !

वहिनीसाहेब,Vahinisaheb

कुळाचे कौतुक जीवांचा आधार
सुखाचे आगर मायेचे माहेर
देह तुळशीचा वसा चंदनाचा
शब्द करुणेचा शोधी ओठांवर
समई होऊन संसारी नांदते
पक्षीण होऊन पिलांना पाहते
गावाची माऊली वडाची सावली
पोळत्या जीवांना पोटाशी धरते
वहिनीसाहेब !

या सुखांनो या (२),Ya Sukhano Ya (2)

तांबडं फुटलं आभाळ भरलं
मायेचं सूखही त्यातच दडलं
भिरभिर तरी मन हे का रे हाकारिते
या सुखांनो या .....
या सुखांनो या .....

आनंद लहरी येती नि जाती
जोडून देती नाती नि गोती
मृगजळ परि चंदेरी हे हाकारिते
या सुखांनो या .....
या सुखांनो या .....

या बाइ या,Ya Bai Ya

या बाइ या,
बघा बघा कशि माझि बसलि बया.

ऐकु न येते,
हळुहळु अशि माझि छबि बोलते.

डोळे फिर्वीते,
टुलु टुलु कशि माझि सोनि बघते.

बघा बघा ते,
गुलुगुलु गालातच कशि हसते.

मला वाटते,
इला बाइ सारे काहि सारे कळते.

सदा खेळते,
कधि हट्ट धरुनि न मागे भलते.

शहाणि कशी,
साडिचोळि नवि ठेवि जशिच्या तशी.

दिस चार झाले मन,Dis Char Jhale Man

दिस चार झाले मन, पाखरू होऊन
पानपान आर्त आणि झाड बावरून

सांजवेळी जेव्हा येई आठव आठव
दूर कुठे मंदिरात होई घंटारव
उभा अंगावर राही काटा सरसरून

नकळत आठवणी जसे विसरले

वाटेवर इथे तसे ठसे उमटले
दूर वेडेपिसे सूर सनईभरून

झाला जरी शिडकावा धुंद पावसाचा
आता जरी आला इथे ऋतु वसंताचा
ऋतु हा सुखाचा इथला गेला ओसरून

ढग दाटूनि येतात Dhag Datun Yetat

ढग दाटूनि येतात, मन वाहूनी नेतात

ऋतु पावसाळी सोळा थेंब होऊनी जातात




झिम्मड पाण्याची, अल्लड गाण्याची

सर येते ...... माझ्यात !




माती लेऊनीया गंध, होत जाते धुंद धुंद

तिच्या अंतरात खोल अंकुरतो एक बंध

मुळे हरखूनि जातात, झाडे पाऊस होतात

ऋतु पावसाळी सोळा थेंब होऊनी गातात




झिम्मड पाण्याची, अल्लड गाण्याची

सर येते ...... माझ्यात !




सुंबरान गाऊ या रं सुंबरान गाऊ या

झिलरी झिलरी आम्ही तुम्ही सुंबरान गाऊ या

सुंबरान गाऊ या रं सुंबरान गाऊ या




जीव होतो ओला चिंब, घेतो पाखराचे पंख

साऱ्या आभाळाला देतो एक ओलसर रंग

शब्द भिजूनि जातात अर्थ थेंबांना येतात

ऋतु पावसाळी सोळा थेंब होऊनी गातात




झिम्मड पाण्याची, अल्लड गाण्याची

सर येते ...... माझ्यात !

घर परतीच्या वाटेवरती,Ghar Paratichya Vatevarati

घर परतीच्या वाटेवरती धूसर धूसर धूळ उडे
अंधूक होते नजर आणखी थकलेले पाऊल अडे

घर परतीच्या वाटेवरती पडल्या-झडल्या शीण खुणा
मावळतीच्या किरणांमधुनी क्षण झळझळुनि उठती पुन्हा

घर परतीच्या वाटेवरती पायांवाचून पाय-ठसे
अश्रूंत चाहूल येते कानी एक हुंदका, एक हसे

घर परतीच्या वाटेवरती आभासांचे दाट धुके
सावलीत सावली मिसळते अन्‌ पुटपुटती ओठ मुके

घर परतीच्या वाटेवरती मलूल, वत्सल, सांज उन्हे
कुरवाळीती मज स्नेहभराने विसरून माझे लाख गुन्हे

ओंजळीत माझ्या माझे उसासे,Onjalit Majhya Majhe Usase

ओंजळीत माझ्या माझे उसासे
आणि भोवताली आभाळ भासे !

कंठात हुंकार परतून गेले
तळ्व्यात अश्रू किती वेचलेले
कसे मीच माझे अवसान होते
स्वप्नास माझ्या माझे दिलासे
आणि भोवताली आभाळ भासे !


दिशा थांबलेल्या आणि बंद वाटा
जगणेच आहे इथे साचलेले
किती प्रश्न भवती आणि मन रिकामे
कशाचे करावे स्वत:शी खुलासे
आणि भोवताली आभाळ भासे !