सुकुनी गेला बाग,Sukuni Gela Baag

सुकुनी गेला बाग !
आठवणींच्या मुक्या पाकळ्यां, पडल्या जागोजाग !

आज फुलांतुन सुगंध उडले
पाचोळ्यातच पाउल बुडले
जुन्या हरवल्या पाउलवाटा, कसा काढणे माग ?

त्या तरुखाली एकामेकां
दिल्या घेतल्या आणाभाका
पानांसंगे आशा जाळित, ये ग्रीष्माची आग !

पालवीतली विटली नक्षी
झाडांवरती मुकेच पक्षी
गीत गळ्यातच गुदमरले त्या, पुन्हा न येई जाग !

वहिनी माझी हसली ग,Vahini Majhi Hasali Ga

वहिनी माझी हसली ग, वहिनी माझी हसली
आजवरी जी दादावरती उगाच होती रुसली !

वहिनी हसता कणकण हासे
भवति सांडले सोनकवडसे
घरदाराला फुटले हासू, नवीन शोभा दिसली !

वहिनी हसता हसले अंगण
अंगणातले अन्‌ वृंदावन
वहिनी पाणी घालु लागता तुळस कशी रसरसली !

वहिनी हसता हसले घुसळण
ताकावर ये लोणी उसळून
खुदुखुदु हसतो भात चुलीवर, उकळी फुटली कसली ?

हासत हासत पदर बांधुनी
भरभर कामे करते वहिनी
तो शकुनाचा हात लागता घरी लक्षुमी दिसली !

हसू वहिनीच्या गाली दिसता
दादा हसला वहिनी हसता
हरवुन गेली होती गंमत फिरुनी आज गवसली !

मी आळविते जयजयवंती,Mi Aalavite Jayjayvanti

जिवलग माझे मज सांगाती
मी आळविते जयजयवंती !

चंद्र उगवला वर पुनवेचा
चांदण्यास ये गंध जुईचा
प्राणांमधुनी कंप सुखाचा
आलापांतून भाव रंगती
मी आळविते जयजयवंती !

या असल्या चंदेरी रात्री
बिंब तयांचे माझ्या नेत्री
रोमांचित मी अवघ्या गात्री
स्वरांतुनी दरवळते प्रीती
मी आळविते जयजयवंती !

बाळ गुणी तू कर अंगाई,Baal Guni Tu Kar Angai

बाळ गुणी तू कर अंगाई
जोजविते रे, तुजला आई !

तुझा चंदनी लाल पाळणा
जाईजुईचा मऊ बिछाना

झुलती वरती राघूमैना
मागेपुढती झोका जाई

बाळ गुणी तू कर अंगाई !

निजले तारे, निजले वारे
शांत झोपली रानपाखरे

जग भवतीचे निजले सारे
चंद्रहि करतो गाई गाई
बाळ गुणी तू कर अंगाई !

मंद पाऊली येते रजनी
शिणले डोळे जागजागुनी

अजुनी मिटेना कशी पापणी ?

निज, लडिवाळा, निज लवलाही
बाळ गुणी तू कर अंगाई !

तळमळतो मी इथे तुझ्याविण,Talamalato Mi Ithe Tujhyavin

तळमळतो मी इथे तुझ्याविण
शून्य जाहले अवघे जीवन !

गीत उमलले माझ्या ओठी
गाइलेस तू ते मजसाठी
जुळता जुळता रेशीमगाठी
तुटले अवचित कोमल बंधन !

माळ ओघळे फूल ओविता
कवन भंगले शब्द गोविता
स्वप्न लोपले बघता बघता
असह्य आता हे जागेपण !

कळे मलाही तुझीवेदना
साद परी मी देउ शकेना
झाले गेले विसर साजणा !

चंद्र दोन उगवले,Chandra Don Ugavale

चंद्र दोन उगवले जादू काय ही तरी ?
एक चंद्र अंबरी, एक मंचकावरी !

मेघ सावळे तया टाकतात झाकुनी

केस रेशमी मुखा पाहतात वाकुनी
अमृत ओति भूवरी चंद्र तो नभातुनी
अमृतबिंदू तेच या खेळती ओठांवरी


शीतल जरि चंद्रमा तो तनूस पेटवी
चंद्र पाहताच हा दाह शांत हो उरी
तो शशांक राहिला लक्ष योजने दुरी

सहज लाभला मला चंद्र हा इथे घरी