साद कोकिळ घालतो,Saad Kokil Ghalato

साद कोकिळ घालतो कधी वसंत येईल
पान गळल्या तरूला नवी पालवी देईल

कसा मोहराच्या आधी चोहिकडे परिमळ
वाऱ्यातून तरंगत येई वसंत चाहूल

शोधीत गाव आलो,Shodhit Gaav Aalo

शोधीत गाव आलो स्वप्नात पाहिलेले
किती रंग जीवनाला व्यापून राहिलेले

कधी ऊन झेलले अन्‌ कधी तृप्त चांदण्यात
साऱ्या ऋतूत जपला हृदयातला वसंत

दिस मावळेल आता उजळेल चांदरात
जाता सरून रजनी येते नवी पहाट
चाले अखंड पुढती ऋतुचक्र हे अनंत

शब्दाविना ओठांतले,Shabdavina Othatale

शब्दाविना ओठांतले कळले मला, कळले तुला
शब्दाविना कळले मला
ओठांतले कळले मला

डोळ्यांतुनी हृदयातले कळले मला, कळले तुला
डोळ्यांतुनी कळले मला
हृदयातले कळले मला

जुळले कधी धागे कसे जडले तुझे मजला पिसे
रात्रंदिनी ध्यानी मनी मूर्ति तुझी हसरी दिसे
घडली कशी जादू अशी स्वप्नातला झुलता झुला
झुलतो झुला स्वप्नातला
स्वप्नातला झुलतो झुला

तू छेडियल्या तारांतुनी जन्मास या स्वर लाभले
माझ्या तुझ्या प्रीतीतुनी गाणे नवे झंकारले
दाही दिशा भरुनी उरे आनंद या जगण्यातला
आनंद या जगण्यातला
कळले मला, कळले तुला

वळण वाटातल्या झाडीत,Valan Vatatalya

वळण वाटातल्या झाडीत हिरवे छंद
वाहत्या निर्झरांचे गुंतले भवबंध

अशीच बांधलेली जन्माची नातीगोती
स्वातीच्या नक्षत्रांनी भिजली काळी माती
मातीचा गंध ओला, दरवळ रानभरी
पीकात वेचताना पाऊस ओल्या पोरी

तुरीच्या हारी गच्च, गर्भार ओटीपोटी
ज्वारीच्या ताटव्यांशी बोलती कानगोष्टी
डाळिंबी लालेलाल, रानाला डोळे मोडी
मेंदीच्या पावलांशी लागट लाडीगोडी

कौलारू घरट्यांशी तुळशीवृंदावन
ऊसाच्या सावल्यांशी पांघरू येत मन
आकाश पांघरुनी निर्मळ गाणं गावं
पक्षांच्या पंखांवर माहेरी रोज यावं

युगायुगांचे नाते अपुले,Yuga Yuganche Nate Apule

युगायुगांचे नाते अपुले, नको दुरावा !
सहवासाची ओढ निरंतर, नको दुरावा !

भासे सारे सुने तुझ्यावीण, तुझ्याचसाठी आसुसले मन
तोडून बेड्या सर्व जगाच्या कधी आपुले होईल मीलन
ऊन-सावल्या झेलत हासत जन्म सरावा !

जो तो आहे ज्याचा त्याचा परके झाले सारे जीवलग
देह दोन परी एकच आत्मा कुणा कळावी आपुली तगमग
एकच आशा शेवटचा दिस गोड करावा !

जाईजुईचा गंध,Jai Juicha Gandha

आषाढातल्या पाणकळा, सृष्टी लावण्याचा मळा
दु:ख भिरकावुनी येती शब्द माहेरपणाला
शब्द माहेरपणाला, नवा गांधार जिण्याला
मेघुटांच्या पालखीला, डोळे गेले आभाळाला

जाईजुईचा गंध मातीला
हिर्व्या झाडांचा छंद गीताला

पानावरती सांडले मोती
ओलं आभाळ आलं भेटीला

रूपदेखणी झाडीत कुणी
सर्व्या रानाचा जीव पांगला

आंबेराईत, डोळे मोडीत
कुणी डोळ्यांचा झुला बांधला

जळ डहुळले बिंब,Jal Dahulale Bimba

जळ डहुळले बिंब हरपले
चंद्राला सोडून चांदणे चालले

दाटल्या साऊल्या कातर उदास
गडद धुक्यात कोंदले आकाश

उजळे वाट सोनेरी उन्हात,Ujale Vaat Soneri Unhat

उजळे वाट सोनेरी उन्हात
स्पर्शाची नव्हाळी जागते मनात
ओंजळी मधून गेले जे झरून
क्षण ते सुखाचे शोधावे फिरून !

आलो कुठून कोठे,Aalo Kothun Kothe

आलो कुठून कोठे तुडवीत पायवाट

काटे सरून गेले उरली फुले मनात



प्रत्येक पावलाचे होते नवे इशारे

साऱ्या ऋतूत जपला हृदयातला वसंत