सांज झाली तरी माथ्यावरी,Sanj Jhali Tari Mathyavari

सांज झाली तरी माथ्यावरी उन्हाचे भरते !
अशी एकाकी मी .... माझी मला .... माझी न मी उरते !

घाई जगण्याची, अशी दाटली गर्दी भवती
आणि रसत्यात, भर उन्हात तुझा हात सुटला
थकले मी धावुनी, सावलीचा पाठलाग करते
सांज झाली तरी माथ्यावरी उन्हाचे भरते !

धागे तुटले जरी स्वप्ने तुझी विणता-विणता
ती वीण आजही छातीतली निरगाठ आहे
ही नजर आजही तू नेलेल्या दिवसात भिडते
सांज झाली तरी माथ्यावरी उन्हाचे भरते !