सवतचि भासे मला,Savatachi Bhase Mala

सवतचि भासे मला । दूती नसे ही माला ॥
नच एकांती सोडी नाथा । भेटू न दे हृदयाला ॥

बहुत छळियलें नाथा,Bahut Chaliyale Natha

बहुत छळियलें नाथा व्यर्थ शिणविलें ॥

लावियलें तुम्हां घ्यायाला ।
यतिवेषा ऐशा वीरा आणिलें निंदास्पदतेला ।
तें सारेंही विसरुनी शेवटीं सौख्य दाविलें ॥

बलसागर तुम्हि वीरशिरोमणि,Balsagar Tumhi Veer

बलसागर तुम्हि वीरशिरोमणि कोठें तरि रमलां ।
आश्वासन जिस दिलें तिला कां विसरुनियां गेलां ॥


पेरियलें जें प्रीतितरूचें बीज हृदयिं त्याला ।
अंकुर येउनि सुदृढ त्याचा वृक्ष असे झाला ।

सुंदर तुम्ही मूर्तिमान तच्छायेला बसलां
चित्र असे हृदयांत कोंदतां ठाव न अन्याला ॥

पांडुकुमारा पार्थ नरवरा, राखा वचनाला ।
निश्चय माझा नढळे जरि हा कंठ कुणीं चिरला ॥

पाही सदा मी परि केवि,Pahi Sada Mi Pari Kevi

पाही सदा मी परि केवि नाथ भासे मला नवोनव ॥

स्वरूपगर्वा करि अदय धावा ।
दे भूषणसहाया हतबलहृदया डाव हा मांडिला ॥

अजि राधा बाला मीच, Aji Radha Bala Meech

अजि राधा बाला मीच गोपाला ॥

आले चारायाला धेनूंना; मोहिले कंठ-मधुबले कृष्णाला ॥