Showing posts with label पिंजरा (१९७७). Show all posts
Showing posts with label पिंजरा (१९७७). Show all posts

मला लागली कुणाची उचकी,Mala Lagali Kunachi Uchaki

आलि आलि सुगि, म्हणून चालले बिगि बिगि
गोष्ट न्हाइ सांगण्याजोगि
कुनी गालावर मारली टिचकी
मला लागली कुणाची उचकी

( कुणाची गं कुणाची ? ह्याची का त्याची ? लाजू नको, लाजू नको )

तरणीताठी, नार शेलाटी, चढले मी बांधावर
अटकर बांधा, गोरा गोरा खांदा, पदर वाऱ्यावर
फडामध्ये चाहुल, वाजलं त्याचं पाउल
माझ्या उरात भरली धडकी

निजले डाव्या कुशी, हाताची उशी, करुन मी कशी
वाऱ्याच्या लाटा, थंडीचा काटा, मनात न्यारी खुषी
सपनात आला, त्यानं छेडलं बाई मला
त्याच्या डोळ्याची नजर तिरकी

उठून सकाळी, ल‍इ येरवाळी, गेले पानोठ्यावरी
उन्हात बसले न्हात, अंगाला पानि गुदगुल्या करी
पाण्यामध्ये दिसं, त्याचं लागलं मला पिसं
त्यानं माझीच घेतली फिरकी

रात दिसं जागते, वाट त्याची बघते, किती मी घालू साद
झोप माझी उडली, जादू कशी घडली, जाई ना त्याची याद
भेटीसाठी आले मनी, कासाविस झाले मी, माझी मलाच परकी

मला इष्काचि इंगळी डसली,Mala Ishkachi Ingali Dasali

मी एकलीच निजले, रातीच्या अंधारात
नको तिथंच पडला, अवचित माझा हात
हाताखालती नांगा काढुन, वैरिण ती बसली
ग बाई मला, इष्काचि इंगळी डसली
बाई ग, बाई ग

मारलि किंकाळी कळ ल‍इ आली
उरि घामानं भिजली चोळी
अंगाअंगाची काहिली झाली
सांगा ही कळ कसली

साऱ्या घरात फिरले बाई ग
मला औशिद गावलं न्हाई ग
तंवर कुणाची चाहूल आली
खूण खुणेला पटली

ह्या इंगळीचा कळला इंगा
खुळ्यावानि मी घातला पिंगा
मंतर घाला हलका हलका
नार चुकुन फसली



नका तोडू पावणं जरा,Naka Todu Pavana Jara

डेरेदार बहरलं झाड, लागला पाड
पानाच्या आड, खुणावतो आंबा
नका तोडू, पावणं जरा थांबा

अहो टोपीवाले तुम्ही फेटेवाले
टकमक टकमक बघू नका हो
मागं मागं लागू नका

भलत्याच गोष्टी करू नका
नका तोडू, पावणं जरा थांबा

वान अस्सल तांबूस पिवळा
टचटचून रसानं भरला
हिरवट गोडी आंबट थोडी
सालीत मऊमऊ गाभा
नका तोडू, पावणं जरा थांबा

भार देठाला सोसत न्हाई
आली झुळुक हेलकावा खाई
नजरा सावरा थोडक्यात आवरा
कईकांनी धरला दबा
नका तोडू, पावणं जरा थांबा

आधी वाजवत होता चुटक्या
आता कशाला मारतोय मिटक्या
लघळपणाला लागाम घाला
गावात होईल शोभा
नका तोडू, पावणं जरा थांबा



दे रे कान्हा चोळी,De Re Kanha Choli

अहो ऐका चतुरा अध्यात्माची कहाणी
किसनाने भुलविल्या यमुनेवर गौळणी

ऐन दुपारी गौळण नारी आल्या यमुनेवरी
खुशाल सोडून दिल्या जळावर नक्षीच्या घागरी
वसने सुटली अलगद पडली ओल्या काठावरी

ठुमकत गोपी जळात शिरल्या उठली का शिर्शिरी

गोपी न्हाण्यात होत्या दंग
तोच आला सखा श्रीरंग

गोळा करुन वस्त्रं सारी
बसला चढून कळंबावरी

नको न्याहाळू नितळ काया ओलेती उघडी
दे रे कान्हा, चोळी अन्‌ लुगडी

बालपणीची अल्लड नाती
मला कवळिले तू एकांती
अजून का तुज त्या खेळाच्या, छंदाची आवडी ?

ऐन वयाची किमया सारी
लाजवंति मी भोळि बावरी
कशि येऊ मी काठावरती, मदनाची लालडी ?

तूच दिली ही यौवनकांती
कशी लोचने आतुर होती
देहाहुन ही मुक्त भावना, शरणागत बापुडी !

हात जोडिता बंधन तुटले
अता जिवाला मीपण कुठले ?
आत्म्याने जणु परमात्म्याला, अर्पण केली कुडी !



दिसला ग बाई दिसला,Disala Ga Bai Disala

ज्वानीच्या आगीची मशाल हाती, आले मी अवसंच्या भयाण राती
काजवा उडं, किर्किर किडं, रानात सुरात गाती

दिलाचा दिलवर, जिवाचा जिवलग
कुठं दिसंना मला, ग बाई बाई, कुठं दिसंना मला
कुठं दिसंना, इथं दिसंना, तिथं दिसंना
शोधु कुठं, शोधु कुठं, शोधु कुठं ?

दिसला ग बाई दिसला
मला बघून गालात हसला ग बाई हसला

गडी अंगानं उभा नी आडवा
त्याच्या रूपात गावरान गोडवा
तेजाळ मुखडा, सोन्याचा तुकडा
काळजामंदी ठसला, ग बाई बाई काळजामंदी ठसला

माझ्या राजाचा न्यारा डौल
डाव्या डोळ्याचा देतोय्‌ कौल
लहरी पटका, मानेला झटका
भाला उरी घुसला ग बाई बाई भाला उरी घुसला

अंगा-अंगाची करते अदा
आग आगीवर झाली फिदा
उडंल भडका, चढंल धुंदी
जीव जीवा फसला, ग बाई बाई जीव जीवा फसला



तुम्हांवर केलि मि मर्जि,Tumhavar Keli Mi Marji

तुम्हांवर केलि मि मर्जि बहाल
नका सोडुन जाऊ, रंगमहाल

पापण्यांचि तोरणं बांधुन डोळ्यांवरती
ही नजर उधळिते काळजातली पिर्ती
जवळी यावं, मला पुसावं, गुपीत माझं खुशाल

हुरहुर म्हणु की ओढ म्हणू ही गोड
या बसा मंचकी, सुटंल गुलाबी कोडं
विरह जाळिता मला, रात ही पसरी मायाजाल

लाडे-लाडे अदबिनं तुम्हा विनविते बाई
पिरतिचा उघडला पिंजरा तुमच्या पायी
अशीच ऱ्हावी रात साजणा, कधी न व्हावी सकाळ