घबाड मिळू दे मला,Ghabad Milu De Mala

घबाड मिळू दे मला रे खंडोबा घबाड मिळू दे मला
अरं भंडार वाहीन तुला रे खंडोबा घबाड मिळू दे मला


( घबाड मिळू दे ह्याला रे खंडोबा घबाड मिळू दे ह्याला)

बारा कोसावर एक वाळी आहे, तिथं एक मारावाळी आहे,
त्याचा मोठा वाळा आहे, अन्‌ त्यावर महादरो आहे
आता पाहू दे मणभर सोनं मला रं भंडार वाहीन तुला

( घबाड मिळू दे ह्याला रे खंडोबा घबाड मिळू दे ह्याला)

मणभर सोनं ह्याले पाहिजे

( कोणासाठी ?... स्वत:साठी ..)
अन्‌ खंडोबाले देणार काय ?
हयद नुसती दोन चिमटी !
( बाप्पा हा सौदा झाला )

लेकरू होऊ दे मले ग मरिमाई लेकरू होऊ दे मले
बकरू कापीन तुले ग मरिमाई लेकरू होऊ दे मले

( लेकरू होऊ दे हिला ग मरिमाई बकरू कापील तुला )

मी अन्‌ माह्या दोन सवती कोन्या एकीलेही नाई संतती
त्याहींच्या आंधी कुरपा कर माह्यावरती
लोटांगण घालतो तुह्या पायावरती

( लेकरू होऊ दे हिला ग मरिमाई बकरू कापील तुला )

दगडाचा देव घेत नाही देत नाही
पापाची साथ कुणी करत नाही
नवसानं पोर कोणाले होत नाही
माणुस खादाळ देव काही मांगत नाही
देव म्हनता का धोंड्याला ?

धान म्हनता का कोंड्याला ?
( जय जय विठ्ठल जय हरी विठ्ठल )

गोपाला गोपाला देवकीनंदन,Gopala Gopala Devaki

गोपाला गोपाला देवकीनंदन गोपाला
सांभाळ ही तुझी लेकरं पुण्य समजती पापाला

ही धोंड्याला म्हणती देवता, भगत धुंडती तया जोगता
स्वत:च देती त्यास योग्यता, देव म्हणूनी कुणी न भजावे
फुका शेंदरी दगडाला


कुणी न रहावे खुळे अडाणी, शिक्षण घ्यावे व्हावे ज्ञानी
ह्यासाठी ही झिजते वाणी, मी जातीचा धोबी देवा
धुवीन कपडा मळलेला

जिकडे तिकडे तूच नांदसी, अणुरेणुतून हरी विहरसी
तूच तारिसी तूच मारिसी, पोटासाठी विसरतात ही
तुला जगाच्या पापाला

हेच मागणे तुला श्रीहरी, घाम गाळी त्या मिळो भाकरी
कुठेच कोणी नको भिकारी, कुणी कुणाचा नको रिणकरी
कुणी न विटो नर जन्माला