Showing posts with label M-व्ही. डी. अंभईकर. Show all posts
Showing posts with label M-व्ही. डी. अंभईकर. Show all posts

सांजवात लाविते,Sanjvat Lavite

सांजवात लाविते
आई, स्मरण तुझे होते

मिटल्या नयनी तुझीच मूर्ती
येउन सांगे शुभंकरोती
गहिवरुनी अश्रू म्हणती
भरचुड्याचे कर जोडिते

सुखी संसारी, तुझ्या कृपेने
कौतुक करण्या नाहीस तू पण,
पोरकीच ना आता तुजविण
लेक लाडकी हाक मारिते

बघण्या तुजला एकदाच ते
माहेराला चालत येते
कुशीत शिरूनी आई म्हणते
भीक घाल तू मातृदेवते

लावियले नंदादीपा,Laviyale Nandadipa

लावियले नंदादीपा तुवा मंदिरात
भक्तिभाव धरुनी केली आणि तेलवात

तिमिरगूढ गाभाऱ्यात पाजळता दीपज्योत
हसे तिथे मांगल्याचे तेज मूर्तिमंत

जीर्ण परि देव्हाऱ्यात तुझी तुला दिसता मूर्त
मालविला दीपक का तू, कोपलीस व्यर्थ

रामचंद्र मनमोहन नेत्र,Ramchandra Manmohan

रामचंद्र मनमोहन, नेत्र भरुनि पाहिन काय ?

सतत रमवि जे मनास, ज्यात सकल सुखनिवास
सुधाधवल विमल हास, अनुभवास येईल काय ?

आई अंबे वसुंधरे, क्षमा नाम धरिसी खरे
मम मानस-राजहंस, पुनरपि मज देशिल काय ?

जाउ तरी कोणास शरण, करील कोण दु:ख हरण
मजवरि होऊन करुण, प्रभुचं चरण दावील काय ?

अशनि राम, पाणि राम, वदनि राम, नयनी राम
ध्यानी मनी एक राम, वृत्ती राम जाणिल काय ?