निघाले आज तिकडच्या,Nighale Aaj Tikadachya

निघाले आज तिकडच्या घरी

एकदाच मज कुशीत घेई पुसून लोचने आई
तुझी लाडकी लेक आपुले घरकुल सोडुनि जाई
तव मायेचा स्पर्श मागते अनंत जन्मांतरी

पडते पाया तुमच्या बाबा काय मागणे मागू
तुम्ही मला आधार केवढा कसे कुणाला सांगू
या छत्राच्या छायेखालुन सात पावलांवरी

येते भाऊ, विसर आजवर जे काही बोलले
नव्हती आई तरिही थोडी रागावून वागले
थकले अपुले बाबा आता एकच चिंता उरी

गजाननाला वंदन करूनी,Gajananala Vandan Karuni

गजाननाला वंदन करूनी
सरस्वतीचे स्तवन करोनी
मंगल शिवपद मनी स्मरोनी
सद्भावाने मुदित मनाने

अष्टांगांची करूनि ओंजळ
वाहतो ही दुर्वांची जुडी

अभिमानाला नकोच जपणे
स्वार्थासाठी नकोच जगणे
विनम्र होऊन घालव मनुजा
जीवन हे हर घडी

विघ्न विनाशक गणेश देवा
भावभक्तीचा हृदयी ठेवा

आशिर्वाद हा द्यावा मजला
धन्य होऊ दे कुडी

पार्वती नंदन सगूण सागरा
शंकर नंदन तो दुःख हरा

भजनी पुजनी रमलो देवा
प्रतिमा नयनी खडी

आली दिवाळी दिवाळी, Aali Diwali Diwali

लाविते मी निरांजन तुळशीच्या पायापाशी ।
भाग्य घेऊनिया आली आज धनत्रयोदशी ॥

आली दिवाळी दिवाळी, पहाटेच्या त्या आंघोळी ।
घरोघरी जागविते माय मुले झोपलेली ॥

घरोघरी दीपज्योती वरसाचा मोठा सण ।
क्षणोक्षणी होते आई आज तुझी आठवण ॥

चार वरसांमागे होता हात तुझा अंगावरी ।

कधी नाही जाणवली हिवाळ्याची शिर्शीरी ॥

आज झोंबतो अंगाला पहाटेचा थंड वारा ।
कुठे मिळेल का आई तुझ्या मायेचा उबारा ॥

तुझ्यामागुती बाबांनी दुःख दाखविले नाही ।
त्यांच्या पंखात वाढलो तुझा भाऊ आणि ताई ॥

तुझ्याविना आई घर सुनेसुनेसे वाटते ।
आणि दिवाळीच्या दिशी तुझी आठवण येते ॥


सासरीच्या या संसारी माहेराची आठवण ।
आठवती बाबा भाऊ आणि दारीचे अंगण ॥

अंगणात पारिजात कोण देई त्याला पाणी ।
दारी घालते रांगोळी माझ्यावाचून का कोणी ॥

आई तुझ्या पायापाशी घोटाळते माझे मन ।
जिथे उभे अंगणात तुळशीचे वृंदावन ॥

दारापुढे लिंबावर साद घालतो कावळा ।

कोण येणार पाहुणा आतुरला जीव भोळा ॥

शेजारच्या घरातली दळणाची घरघर ।
अजूनही येती कानी आठवणीतून स्वर ॥

आमच्या ग दारावरनं घोड्यांच्या गाड्या गेल्या ।
भावांनी बहिणी नेल्या बीजेसाठी ॥