Showing posts with label मानिनी (१९६१). Show all posts
Showing posts with label मानिनी (१९६१). Show all posts

वनवास हा सुखाचा,Vanavas Ha Sukhacha

वनवास हा सुखाचा, सुखाचा, सुखाचा
दिनरात लाभताहे सहवास राघवाचा

हाते उभारलेली ही रम्य पर्णशाला
छायेत नांदता या आनंद ये निराळा
भूमीवरी जणू हा संसार पाखरांचा

खांबास चार वेळू, शाकारणी तृणांची
कानी सुरेल वाणी माझ्याच कंकणांची
कष्टे कमावलेला हो आस्वाद अमृताचा

हे सौख्य काय देती साकेत राजधानी ?
प्रीतीरसात न्हाती सुख-दुःख भाव दोन्ही
प्रीती मिळो पतीची हा स्वर्ग स्वामिनीचा

मन वढाय वढाय,Man Vadhay Vadhay

मन वढाय वढाय
उभ्या पीकातलं ढोर
किती हाकला हाकला
फिरी येतं पिकांवर

मन मोकाट मोकाट
याच्या ठाई ठाई वाटा
जशा वाऱ्यानं चालल्या
पान्यावऱ्हल्या रे लाटा

मन लहरी लहरी
त्याले हाती धरे कोन ?
उंडारलं उंडारलं
जसं वारा वहादनं

मन पाखरू पाखरू
याची काय सांगू मात ?
आता व्हतं भुईवर
गेलं गेलं आभायात

मन जह्यरी जह्यरी
याचं न्यारं रे तंतर
अरे, इचू, साप बरा
त्याले उतारे मंतर !

मन चपय चपय
त्याले नही जरा धीर
तठे व्हयीसनी ईज
आलं आलं धर्तीवर

मन एवढं एवढं
जसा खाकसंचा दाना
मन केवढं केवढं ?
आभायात बी मायेना

देवा, कसं देलं मन
आसं नही दुनियांत !
आसा कसा रे तू योगी
काय तुझी करामत !

देवा आसं कसं मन ?
आसं कसं रे घडलं ?
कुठे जागेपनी तूले
असं सपनं पडलं !



धरित्रीच्या कुशीमधे,Dharitrichya Kushimadhye

धरित्रीच्या कुशीमधे
बियबियाणं निजली
वर पसरली माती
जशी शाल पांघरली

बीय डरारे भुईत

सर्व कोंब आले वर
गहिवरलं शेत जसं
अंगावरती शहारं

ऊनवाऱ्याशी खेळता
एका एका कोंबांतून

प्रगटली दोन पानं
जसे हात ते जोडून

टाळ्या वाजवती पानं
दंग देवाच्या भजनी
जशी करती करुणा
होऊ दे रे आबादनी

दिसमासा होय वाढ
रोप झाली आता मोठी
आला पिकाला बहर

झाली शेतामध्ये दाटी

कशी वाऱ्यानं डोलती
दाणे आले गाडी गाडी
देव अजब गारुडी
देव अजब गारुडी