Showing posts with label भिंतीला कान असतात (१९६२). Show all posts
Showing posts with label भिंतीला कान असतात (१९६२). Show all posts

सुटले वादळ झाड,Sutale Vadal Jhad

सुटले वादळ, झाड थरथरे, कोसळले घरटे
पाखरू फडफडते एकटे

बळ पंखातिल अजुन कोवळे
चोचीमधुनि रक्त ओघळे
मुके बापुडे हाक न त्याच्या वाणीतुन उमटे

दिशा न दिसती वाट कळेना
घरी स्वत:च्या दार मिळेना
निराधार वर घरकुल लोंबे अधांतरी उलटे

सर्व जाणत्या अगा ईश्वरा
अंध होसी की होसी बहिरा
अगाध करुणा तुझी हरपली आजच काय कुठे

कळे मनोगत तुज मुंगीचे
कळे न का मग या बाळाचे
अनाथ नाथा ब्रीद होतसे आज तुझे खोटे

यशवंत हो जयवंत हो,Yashvant Ho Jayavant Ho

मुकेपणाने करिसी सेवा, तूच एकला मला विसावा
दुवा काय मी तुजला द्यावा, यशवंत हो, जयवंत हो !

दुबळ्यापोटी जन्मलास तू, नकोस दुबळा ठरू परंतु
पुरेच कर तू माझे हेतू, यशवंत हो, जयवंत हो !

बाळपणी तुज छळिते विपदा, थोरपणी तू मिळव संपदा
धनवंताना जिंक दहादा, यशवंत हो, जयवंत हो !

व्यर्थ जन्म रे विद्येवाचुन, ज्ञान जगातील घेई वेचुन
कीर्ति आण तू पायी खेचुन, यशवंत हो, जयवंत हो !

तू अंधाच्या हाती काठी, तू कुलदीपक आईपोटी
तूच एक मज पुढती पाठी, यशवंत हो, जयवंत हो !