काय आणितोसी वेड्या,Kaay Aanitosi Vedya

काय आणितोसी वेड्या डोळियांत पाणी
दु:ख-सौख्य सारे अंती एकरूप मानी

जन्मजात तितुका आहे जीव मात्र एक
भोग भोगताहे ज्याचा जसा कर्मलेख
सारखेच असती, नाही उच्चनीच कोणी

कुठे एक माती धरुनी भिन्न भिन्न रंग
भिन्नभिन्न दिसती डोळां जळीचे तरंग
लाटलाट विरता राही तळी एक पाणी

रजतरूप दावुनि भुलवी शिंपली उन्हात
सर्परूप दिसता रज्जू कापसी मनात
भवाकार खोटा अवघा, ब्रम्ह सत्य जाणी