रूप पाहतां लोचनीं,Roop Pahata Lochani

रूप पाहतां लोचनीं । सुख जालें वो साजणी ॥१॥

तो हा विठ्ठल बरवा । तो हा माधव बरवा ॥२॥

बहुतां सुकृतांची जोडी । म्हणुनि विठ्ठलीं आवडी ॥३॥

सर्व सुखाचें आगर । बाप रखुमादेवीवर ॥४॥

मुंगी उडाली आकाशीं,Mungi Udali Aakashi

मुंगी उडाली आकाशीं ।
तिणें गिळीलें सूर्याशीं ॥१॥

थोर नवलाव जांला ।
वांझे पुत्र प्रसवला ॥२॥

विंचु पाताळाशी जाय ।
शेष माथां वंदी पाय ॥३॥

माशी व्याली घार झाली ।
देखोनी मुक्ताई हांसली ॥४॥

नवल वर्तले गे माये,Naval Vartale Ge Maye

नवल वर्तले गे माये, उजळला प्रकाशु
मनाचिये अंधाराचा, होतसे विनाशु

हास्यचि विलेसे ओठी, अद्भुतची झाले गोठी
रातिचिये स्वप्नी आला, कोवळा दिनेशु

पहाटली आशा नगरी डुले पताका गोपुरी
निजेतुनी जागा झाला, राउळी रमेशु

चैत वाऱ्याची वाहणी, आली देहाची अंगणी
अंग मोहरुनी आले, जसा का पलाशु

चिंता क्रोध मागे,Tati Ughada Dnyaneshwara

चिंता क्रोध मागे सारा
ताटी उघडा ज्ञानेश्वरा

योगी पावन मनाचा
साही अपराध जनाचा
विश्व रागें झाले वन्ही
संती सुखें व्हावें पाणी
शब्द शस्त्रें झालें क्लेश
संती मानावा उपदेश
विश्व पट ब्रह्मदारा
ताटी उघडा ज्ञानेश्वरा

ब्रह्म जैसें तैशा परी
आम्हा वडील भूतें सारी
अहो क्रोधें यावें कोठे
अवघे आपण निघोटे

जीभ दातांनी चाविली
कोणें बत्तीशी तोडीली
मन मारुनी उन्मन करा
ताटी उघडा ज्ञानेश्वरा