सूर कुठूनसे आले अवचित,Sur Kuthunse Aale Avachit

सूर कुठूनसे आले अवचित पथी जाता जाता
उलगडल्या मानसी दिवाण्या स्वप्नधुंद वाटा

निर्विकार मन होते केवळ
तोच स्वरांचा आला परिमळ
गंधित धूसर जादू घडली क्षणी बघता बघता

रूप स्वरांचे तरल.. अपार्थिव
कणाकणांतुन दुखरे आर्जव
शब्दांपलिकडलेसे काही अस्फुट ये हाता

त्या स्वप्नांच्या वाटेवरती
अकल्पिताच्या गाठी-भेटी
अहेतुकाची प्रसन्न संगत अनाम मधुगीता

सूर भवतीचे सरले, विरले
काळजात पण अक्षय उरले
मनात ओल्या मृदुल स्वरांच्या लाटांवर लाटा