म्हातारा इतुका न अवघें,Mhatara Ituka Na Avaghe

म्हातारा इतुका न अवघें पाऊणशें वयमान ।
लग्ना अजुनि लहान ॥

दंताजीचें ठाणें उटलें, फुटले दोन्ही कान ।
डोळे रुसले कांहि न बघती नन्ना म्हणते मान ।

तुरळक कोठें केस रुपेरी, डोईस टक्कल छान ।
भार वयाचा वाहुनि वाहुनि कंबर होय कमान ॥

काठीवांचुनि नेट न पाया परि मोठें अवसान ।
उसनी घेउनि ऐट चालतां काय दिसें तें ध्यान ॥