निरांजन पडले तबकात,Niranjan Padale Tabakat

निरांजन पडले तबकात
बाळ तव गेला समरात

क्षणआधि तर तेवत होती
पूजेमधली प्रशांत ज्योती

दृष्ट कुणाची लागुन का ती
विझली निमिषात

ओवाळुनही झाली नव्हती
तोच उधळली मंगल आरति

का पडली बाळाची आहुति
संगर-यज्ञात

रागरागिणी आळवुन झाली
आयुष्याची कविता सरली
दुर्दैवाने माता बसली
भैरवि आळवीत

परक्यांना करण्यास्तव तर्पण
फूल पोटिचे केले अर्पण
निर्माल्याला तुडवु नका पण
सोडा गंगेत

आता मज द्या शव तर आणुनी
झाकिन ते मी ऊर फाडुनी
भडाग्नि शोकातले देऊनी
निजेन सरणात