घरदिव्यात मंद तरी,Ghar Divyat Mand Tari

घरदिव्यात मंद तरी
बघ, अजून जळते वात;
उजळल्या दिशा, सजणा,
न कळताच सरली रात !

झाडता झडेना या
लोचनातली पण धुंद
सर्व रात्रभर निजला,
जिवलगा, कळीत सुगंध !

जवळपास वाटेने
सुभग चालली कोणी
वाजते तिच्या भरल्या
घागरीतले पाणी

निवळले, तरी दिसतो
पुसट एक हा तारा;
बघ, पहाटचा सुटला
मधुर उल्हसित वारा !

झोप तू : मिठीमधला
अलग हा करू दे हात;
उलगडू कशी पण ही
तलम रेशमाचि गाठ ?