कुणी तरी बोलवा दाजिबाला,Kuni Tari Bolava Dajibala

मी तर जाते जत्रंला
गाडीचा खोंड बिथरला
बरं नाही घरच्या गणोबाला
कुणी तरी बोलवा दाजिबालादाजिबा सारखा दिर दुनियेमध्ये नाही
गोऱ्या भावजयीची त्यांना लई अपुर्वाई
त्यांची बाईल होईल तिची खरी पुण्याई
हेंदट आमच्या नशिबाला,
कुणी तरी बोलवा दाजिबाला

दाजिबांचा स्वभाव लई गुलहौशी
सजवतील घोडा सांगितल्यासरशी
मला पुढं घेतील हसून चटदिशी
निघता निघता उशीर झाला,
कुणी तरी बोलवा दाजिबाला

दाजिबा म्होरं घोड्यावर बसल्या-बसल्या
अंगाला अंग लागतं, अन्‌ होती गुदगुल्या
बाळपणीच्या येती आठवणी फार मागल्या
मी लई भुलते रुबाबाला,
कुणी तरी बोलवा दजिबाला

साज शिणगार केला, ल्याले साखळ्या तोडे
ऐन्याची घातली चोळी अन्‌ जरीचे लुगडे
अशा मध्ये असावे संगे दाजिबा तगडे
म्होरं मग ठाउक जोतिबाला,
कुणी तरी बोलवा दाजिबाला