Showing posts with label सतीचं वाण (१९६९). Show all posts
Showing posts with label सतीचं वाण (१९६९). Show all posts

प्रभू सोमनाथा,Prabhu Somanatha

मनी धन्य झाले, तुझे गीत गाता
प्रभू सोमनाथा, प्रभू सोमनाथा

तिथे प्राणनाथ, इथे देवराजा
दोन दैवतांची घडो नित्य पूजा
एक पाठिराखा, एक सौख्यदाता

मनी मानसी या, तुझी ओढ होती
तुझे नाम ओठी, तुझे रूप चित्ती
तेच भाग्य माझे, मिळे आज हाता

माहेरीचे सुख, सासरास आले
जीव शिव दोन्ही, एकरूप झाले
किती किती गावी, तुझी गोड गाथा

किती सांगू मी सांगू कुणाला,Kiti Sangu Mi Sangu Kunala

किती सांगू मी सांगू कुणाला
आज आनंदी आनंद झाला
रास खेळू चला, रंग उधळू चला
आला आला ग कान्हा आला

अष्टमिच्या राती ग यमुनेच्या काठी, गोकुळ अवतरले
गोड हसू गालात, नाचू गाऊ तालात, पैंजण थरथरले
कान्हा दिसतो उठून, गोपी आल्या नटून
नव्या नवतीचा शृंगार केला

मूर्ति अशी साजिरी ग, ओठावर बासरी, भुलले सुरासंगती
कुणी म्हणा गोविंद, कुणी म्हणा गोपाळ, कान्हाला नावे किती
रोज खोड्या करुन, गोपबाळे जमून
सांजसकाळी गोपालकाला

खेळ असा रंगला ग, खेळणारा दंगला, टिपरीवर टिपरी पडे

लपुन छपुन गिरिधारी, मारितो ग पिचकारी, रंगाचे पडती सडे
फेर धरती दिशा, धुंद झाली निशा
रास रंगाच्या धारांत न्हाला