सूर सनईत नादावला,Sur Sanait Nadavala

सूर सनईत नादावला
पूर नयनांत या दाटला
सांग विसरू कशी मी तुला

पुण्यवंतापरी या घरी जन्मले
सात जन्मांतले भाग्य जे लाभले
सात या पाउली विस्मरू मी कशी
मूर्त आई तुझी वत्सला ?

सान होते तशी मूक वेडी कळी
अमृताने तुझ्या वाढले मी खुळी
रोमरोमी जयाच्या तुझ्या भावना
गंध विसरेल का गे फुला ?

पूस डोळे नको हुंदके, आसवे
चालले गे जरी मी पतीच्या सवे
माउली तू मला साउली जीवनी
मी तुझी लाडकी प्रेमला !