सखये अनसूये थांब,Sakhaye Anusuye Thamb

सखये अनसूये थांब कि बाई ।
येतें मी, अशि कां घाई ॥

रुतला दर्भांकुर माझ्या पाईं ।
मजला तो दुःखद होई ॥

साडी कोराटीस गुंतून जाई ।
सोडवितें तोंवरिं राही ॥