लागले मन परतीच्या,Lagale Man Partichya

लागले मन परतीच्या वाटेवरती
व्याकुळ डोळे आता मागती भेट तुझी ओझरती

वळीव वेडा आठवणींचा रोज अताशा भिजवून जातो
अर्ध्यारात्री अवचित गात्री स्पर्श तुझे मोहरती

नकोस थांबू पैलतटावर पुन्हा मांडू ये डाव पटावर
पुन्हा सावरू जरी बहरले अडसर अवतीभवती

चुकले कोठे कधी कुणाचे या साऱ्याचे नको खुलासे
जखमांवरल्या खपल्या सावध निमित्त शोधित फिरती

विरहाच्या वणव्यात जळाले तुझ्या नि माझ्या मधले कुंपण
आणि जळाले माझे मीपण, शरण तुला मी पुरती