यशाने दुमदुमवू त्रिभुवने,Yashane Dumdumavu

यशाने दुमदुमवू त्रिभुवने

सकल भेद भारती मिटावे
अभिमाने हे राष्ट्र उठावे
आकाक्षांनी अशा आमुची संचरलेली मने

कर्तुत्वाच्या विश्वासावर
सदैव आम्ही राहू निर्भर
नैराश्याचे ऐकु न येइल यापुढती तुणतुणे

मन का दुबळे अदास व्हाया ?
लोह असे का मन गंजाया ?
का भीषण त्या मुशीत सोने ठरते हिणकस उणे ?

वाळूवरती मीन तडफडे
तसेच अमुचे जीवन उघडे
ध्येयसागरी विहरू अथवा क्षणी संपवू जिणे

संकल्पाच्या सिद्धीवाचुन
थांबू आम्ही एकहि न क्षण
नेत्याच्या त्या आधीन केवळ अमुची ही जीवने

धीर-वृत्तिचा उंच हिमाचल
भीषणतेतहि निर्भय निश्चल
नेता ऐसा मिळे आम्हाला, काय असे मग उणे