मनी माझिया नटले गोकुळ,Mani Majhiya Natale Gokul

मनी माझिया नटले गोकुळ
मी राधा तू कान्हा प्रेमळ

वाजविता तू मधुर बासरी
नंदन माझ्या फुले अंतरी
फुटते घागर, भिजते साडी
खट्याळ हसते कालिंदीजळ

मथुरेच्या रे वाटेवरती
आडविसी तू धरुनी हाती
खुशाल लुटिसी दहिदुधलोणी
गोपसख्या, तू भारी अवखळ

यमुनाकाठी रास रंगतो
रमतो आपण, मीपण हरतो
अंध जगाला कशी दिसावी
अपुली प्रीती, अपुले गोकुळ ?