पंख हवे मज पोलादाचे,Pankha Have Maj Poladache

पंख हवे मज पोलादाचे
शूर लढाऊ जटायुचे

सीतेपरि जो हरण करोनी
असाह्य अबला नेईल कोणी

काळ फेक ती तिथे घालुनी
शील रक्षिण्या स्त्री जातीचे

निज जननीला मुक्त कराया
गरूड मागता अमृत ठेवा
तुच्छे हासता इंद्र देवा
वज्र तोडण्या त्या इंद्राचे

गर्भ पिलांना सागर गिळता
क्रोधे उठली पक्षिण टिटवी
जळा पेटवी सागर आटवी
आगस्तीच्या सामर्थ्याचे