ते स्वप्न भाववेडे,Te Swapna Bhav Vede

ते स्वप्न भाववेडे नयनी समूर्त होते
फुलते मनात माझ्या अपुले अबोल नाते

ती भेट पापण्यांची धुंदावल्या क्षणांची
कायाच जाहली रे जणु बासरी विजेची
त्या मूक गुंजनाच्या धुंदीत मी नाहते

माझ्याहुनी सखे ग झाली अधीर वाणी
शब्दास रूप येता ती लाजली कहाणी
परि ओढ अंतरीची खुलुनी असीम होते

जाणीव मीपणाची ध्यासामधे बुडाली
भासाविना नसे रे काहीच भोवताली
मग बावऱ्या स्मृतीला स्वप्नात जाग येते

पाऊल प्रीतिचे हे चाहूल मन्मथाची
काहूर गोड वाटे, ही खूण या पथाची
दाही दिशांत आता घुमती अनंग-गीते