श्रावणात घन निळा Shravanat Ghan Nila

श्रावणात घन निळा बरसला रिमझिम रेशिमधारा


उलगडला झाडांतुन अवचित हिरवा मोरपिसारा



जागून ज्याची वाट पाहिली ते सुख आले दारी


जिथे तिथे राधेला भेटे आता श्याम मुरारी


माझ्याही ओठांवर आले नाव तुझेच उदारा




रंगांच्या रानात हरवले हे स्वप्नांचे पक्षी


निळ्या रेशमी पाण्यावरती थेंबबावरी नक्षी


गतजन्मीची ओळख सांगत आला गंधित वारा




पाचूच्या हिरव्या माहेरी ऊन हळदिचे आले


माझ्या भाळावर थेंबाचे फुलपाखरू झाले


मातीच्या गंधाने भरला गगनाचा गाभारा




पानोपानी शुभशकुनाच्या कोमल ओल्या रेषा


अशा प्रीतिचा नाद अनाहत, शब्दावाचुन भाषा


अंतर्यामी सूर गवसला, नाही आज किनारा