अति कोपयुक्त होय परी,Ati Kop Yukt Hoy Pari

अति कोपयुक्त होय परी सुखविते मला ।
भृकुटि वक्र करुनि बघत ।
गाल लाल सर्व होत ।
थरथर तनु कांपवीत इंदुवदनिं घर्म सूटला ॥

जणु कनकाची मूर्ति अग्निमाजिं तावली ।
कीं नभ सोडुनि वीजचि ती खालिं उतरली ।
कीं ज्वलनाची ज्वाला कुंडात पेटली ॥

एक जगिं पद न ठरत ।
हृदय भरत रिक्त होत ।

अधरबिंब काय फुटत तेंवि वरी दंत रोंविला ॥